Búnaðarrit - 01.08.1922, Síða 67

BÚNAÐARRIT
63
seldust yfir 30 hlutabrjef, hvert á 50 krónur. 10 hryss-
ur voru keyptar og 1 graðhestur. Fjelagið fór vel af
stað en stóð ekki iengi, fcví 5 eða 6 ára gamalt andað-
ist það. Sannaðist þar gamla skoðunin, að mjög frábær
börn yrðu oft skammlíf. Þrátt fyrir þessi mistök eða
mæðu, að fjelagið skyldi deyja svo ungt, varð það að
nokkru liði, þvi mjög ágæt hross hafa fengist af þess-
um stofni, t. d. var Húni, kynbótahestur hrossaræktun-
arfjelags Hvammshrepps í V.-Skaftafellssýslu, fæddur á
kynbótabúinu. Hann hlaut I. verðlaun á hjeraðssýning-
unni við Þjórsárbrú 1916. Sigurður Sigurðsson ráða-
nautur hefir oft sagt að hann hafi verið ágætishestur í
sjón og reynd. Vafalaust er að mikið hefði mátt gera
með þessum ágæta stofni, sem hlutafjelagshrossin voru,
því hryggilegt að enginn skyldi bera gæfu til að halda
honum saman.
Síðan hafa mörg hrossaræktarfjelög verið stofnuð, sum
orðið skammlíf, önnur lifa enn. í fæstum orðum: nú
eru 16 hrossaræktarfjelög starfandi í landinu, 8 þeirra
stofnuð 1918 og síðan.
Jeg sleppi hjer að telja fjelögin upp með nöfnum,
hvenær þau hafa verið stofnuð, hvaða styrks þau hafa
notið, hvaða hesta þau hafa notað 0. s. frv. Því Sigurð-
ur Sigurðsson ráðanautur hefir skrifað svo ítarlega um
þetta í Búnaðarritið 1916, 1918 og 1921. Það eitt vil
jeg taka fram, að þessa umbótaviðleitni álít jeg mjög
mikils virði, þrátt fyrir að mörg fjelögin hafa verið svo
laus í stefnu, að þau hafa sífelt haft stóðhesta skifti og
því vafalaust, oft rifið niður í ár, sem þau bygðu fyrir
fám árum og einnig gert sjer skaða með kapphlaupinu
um stærðina. Af þessu leiðir, að enn hefir ekki tekist
að komast á neinn fastan grunn með hrossaættirnar,
því aldrei til neinar vissar heildir að bera saman. Verð-
ur því enn að bera saman einstaklinga, þegar valið er
úr til kynbóta, eins og alt væri í byrjun. Markið verður