Kylfingur - 01.05.2004, Síða 62

enduðu úti á götu. Mesta eftirsjáin er samt
í golfskálanum, sem nú er löngu horfmn.
Þetta var glæsileg bygging og alla tíð vel
við haldið. Það átti eftir að líða langur
tíma þar til við fengum annað eins skjól.“
inni til að sjá hvað boltinn væri nálægt
holunni. Við þekktum holuna mjög vel og
vissum alltaf hvenær höggið var gott eða
ekki.
Það verður samt að segjast um Öskju-
hlíðarvöllinn að þrátt fyrir sína annmarka
þá var hann alltaf ákaflega vel hirtur.
Maður að nafni Þorsteinn starfaði lengst
við hann, hörkuduglegur maður sem sá
um að völlurinn væri alltaf í sem besta
ásigkomulagi. Þessi dugnaður hans smit-
aði út frá sér og það var ósjaldan sem við
tókum til hendinni og hjálpuðum honum
við verkin. Þetta var samt orðið erfitt í
lokin, byggðin nálgaðist og vegir komu,
sem gerði það að verkum að sumir boltar
Fyrsta landslið Islands í golfi sem keppti á erlendri grund. Taliðfrá vinstri: Magnús Guðmunds-
son, Olafur Agúst Olafsson, Hermann Ingimarsson og Sveinn Arsœlsson. Liðið tók þátt í Heims-
meistarmóti áhugamanna á St. Andrews, dagana 8.-11. október, 1958.
honum ofarlega í huga golfskálinn sem
þótti glœsileg bygging:
„Það var ekkert til sparað að gera golf-
skálann sem glæsilegastan, parket á gólf-
um, búningsaðstaða hin vandaðasta og
allar hirslur og skápar eins og best verður
á kosið. Þama var hægt að sjá að þeir sem
byggðu þetta glæsilega klúbbhús voru
vanir hinu besta. Þá má nefna að sauna
gufubað var í húsinu fyrir klúbbmeðlimi.
Klúbbhúsið var það stórt að innréttuð var
íbúð, sem leigð var til húsvarðarins.
Ég minnist margra frá Öskjuhlíðarámn-
um. Hópurinn sem lék sem mest og var
með í öllum mótum var ekki það stór að
allir þekktu alla og minn aðalkeppinautur
og góður vinur var Jóhann Eyjólfsson og
háðum við margan tvísýnan kappleikinn.
Man ég sérstaklega eftir einu íslandsmóti
þar sem við kepptum um það hvor yrði Is-
landsmeistari. Við vomm komnir á 18.
holu og þurfti Jói að pútta niður löngu
pútti til að vinna mótið. Það gerði hann og
mér er þetta ofarlega í huga meðal annars
vegna þess að það er til ljósmynd sem
sýnir mig horfa á Jóa þegar hann er að
setja púttið niður.
Annars er það að segja af golfvellinum
í Öskjuhlíðinni að hann var ákaflega
þröngur vegna þess að í honum miðjum
var stór gryfja og til hliðar við hann vom
kartöflu- og kálgarðar. A sumum brautum
vom girðingar svo nálægt að minnsta slæs
gerði það að verkum að boltinn fór út í
garð. Og það var stundum ekki auðhlaup-
ið að því að sækja boltann, sérstaklega ef
garðeigandinn var í garðinum. Ein holan,
par 3 hola, var yfír gryfjuna og sást flötin
ekki, aðeins hluti af flaggstönginni. Það
var stundum spennandi að ganga að flöt-
Kveðja úr liáloftum
„Það var eins með Öskjuhlíðarvöllinn
og Laugamesið. Þar var ekki rekin nein
unglingastarfsemi og krakkar ekkert vel
séðir á vellinum. Byggðin var farin að
þrengja að og skiljanlega fannst krökkum
spennandi að leita að golfboltum í skurð-
um og görðum. Margir sem nú era í golf-
inu hafa sjálfsagt kynnst fyrst golfínu í
Öskjuhlíðinni þó ekki væm þeir að leika
golf. Hef ég hitt nokkra menn sem ekkert
hafa komið nálægt golfi en ólustu þama
upp og muna eftir golfvellinum, sumir
þeirra vom kylfusveinar og komu síðan
ekki nálægt golfínu meir þar sem enginn
var til hvetja þá. Til em undantekningar
frá þessu. Sá ágæti maður, Ólafur Bjarki
Ragnarsson, golfmeistari okkar og for-
maður um tíma, fékk fyrst innsýn í golfið
sem kylfusveinn í Öskjuhlíðinni. Golfíð
beit hann eins og mig og áhuginn bar
hann langa leið.
Ein skemmtileg saga úr Öskjuhlíðinni
er af einum kylfingi í klúbbnum, Þorsteini
Jónssyni flugstjóra, mikill ævintýramaður
og stríðshetja. Þegar þetta átti sér stað
flaug hann hjá Flugfélagi íslands. Þor-
steinn var forfallinn kylfingur og fylgdist
stundum með okkur úr háloftunum. Það
skeði eitt sinn, tveimur dögum fyrir lands-
mót og fjöldi manns á vellinum að æfa
sig, að Þorsteinn er að koma frá Vest-
Ólafur Ágúst Ólafsson í meistaramóti Golfklúbbs Reykjavíkur árið 1959. Hann varð klúbbmeist-
ari 1956, 1959 og 1963 í Grafarholtinu. Islandsmeistari var hann árin 1954 og 1956. Þá var
hann Öldungameistari íslands 1973, 1976, 1978 og 1981.
M KYLFlNGim