Tímarit Máls og menningar - 01.11.1945, Blaðsíða 20

LÁRUS SIGURBJÖRNSSON:
G.RÍMSEY
í þó nokkrar aldir hefur það verið haft fyrir satt, að Alþingi hafi
einu sinni tekizt vel og giftusamlega að stýra fram hjá ásælni er-
lends herveldis. Þá var farið fram á að fá hernaðarbækistöð í Gríms-
ey. Þá vildu surnir háttvirtir alþingismenn ekki styggja erlenda kon-
ungsvaldið, kváðu enda lítið í húfi, eyðisker eitt. Góður maður barg
málinu við, og síðan hefur þjóðin trúað á málstað Einars Þveræings.
Nú flýgur það fyrir, að erlent stórveldi hafi hug á að seilast til
landsréttinda hér á landi. Sjálfsagt er Keflavík og Hvalfjörður ómerk-
ar landspildur í augum þeirra þjóðar manna, eins og Grímsey forð-
um í augum Noregskonungs, og nú bregður enn svo við, að einhver
verulegur hluti alþingismanna virðist vera á báðum áttum, hverju
svara skuli málaleitan hins erlenda stórveldis. Einstökum þingmönn-
um kann að vera fyrirmunað að trúa á málstað þjóðarinnar, en sé
meiri hluti Alþingis í vafa um það, lwað gera skuli, þá er þjóðin
þess umkomin að víkja honum undan vandanum. Þingrof og kosn-
ingar er allur galdurinn.
Fyrir eindæma pukur stjórnarvaldanna í máli þessu, hafa hinar
fáránlegustu kynjasögur náð útbreiðslu. í því moldviðri hefur mönn-
um helzt verið gerð sú villisýn, að vér værum hernaðarlegt bitbein
tveggja stórvelda. Sem betur fer liggur ekkert fyrir um það. En allur
er varinn góður, og mundi nú ekki vera tími til að kveða upp úr um
það, að vér viljum .engan vopnaburð hér á landi og sízt taka hann
upp sjálfir. Menning vor er hin eina vörn, sem vér treystum. Vér
verðum að ætla, að stórveldi, fremstu menningarþjóðir, sem mann-
kynssagan þekkir, geti virt afstöðu vora með því að friðlýsa belti
umhverfis ísland að sínu leyti likt og þaggað var niður í fallbyss-
unum í og umhverfis Róm.