Tímarit Máls og menningar - 01.11.1945, Blaðsíða 47

ÞÓRBERGUR ÞÓRÐARSON:
Á TÓLFTU STUNDU
Þau ótíöindi hafa borizt hingað heim frá fréttariturum og útvarps-
stöðvum á Norðurlöndum, að Bandaríki Norður-Ameríku séu að
fara þess á leit við ríkisstjórn íslands, að þau fái leigðar hernaðar-
stöðvar á nokkrum stöðum hér á landi og það um langan aldur. Það
mun mega telja efalaust, að ein þessara stöðva yrði mjög í nágrenni
Reykjavíkur.
En í hvaða tilgangi eru Bandaríkin að seilast eftir hernaðarstöðv-
um hér úti á íslandi? Það gæti orðið lýðum ljóst, að það hefði verið
nokkurs vert, að vér reyndum að gera oss grein fyrir þessu, áður en
hlaupið hefði verið að samningagerð um jafn alvarlega og ískyggi-
lega málaleitun. Ekki er þeirra óskað af blindri tilviljun. Oss skilst,
að þær hljóti að vera hugsaðar sem varnargarður fyrir hugsanlegri
árás frá einhverju landi eða sem stökkpallur til árásar á eitthvert land
eða einhver lönd.
En að hvaða landi eða löndum er þar miðað?
Atvinnu-Rússahatararnir munu fullyrða og einskis óska heitar en
þar sé miðað að Sovétlýðveldunum. En það virðist oss ekki líklegt,
og það af þeirri einföldu og býsna augljósu ástæðu, að Sovétlýðveld-
unum mundi aldrei koma til hugar að gera hernaðarárás á Ameríku,
hvorki Bandaríkin né nein önnur lönd á vesturhveli heims. Þar að
auki hefur sjálfur utanríkismálaráðherra stjórnarinnar í Washington
lýst yfir því afdráttarlaust núna fyrir skemmstu, að Bandaríkin taki
ekki þátt í neinum samtökum í Evrópu, er beint sé gegn Rússlandi,
enda búist þau við, að Rússar gerist ekki þátttakendur að neinum
samtökum í Ameríku gegn Bandarikjunum. Það eru þess vegna mjög
litlar líkur til, að vígstöðvar á Islandi séu hugsaðar sem varnarvirki
eða árásarstiklur gegn Sovétlýðveldunum.
Ekki getur þeim heldur verið beint gegn Þýzkalandi. Bandamenn