Tímarit Máls og menningar - 01.06.1979, Side 9

Adrepur
Biblíunni.“ Skyldi nú ekki vera gott fyrir börnin að fara með þá þekkingu út
í lífið?
Dóttir mín átti líka að lesa Félagsfræði handa unglingaskólum eftir Magnús
Gíslason. Þar er frætt um hve lengi útsvarsskrá eigi að liggja frammi eftir álagn-
ingu, bæði í hreppum og kaupstöðum. Þar er líka sagt að forstöðumaður ríkis-
bókhaldsins kallist ríkisbókari, og þar er líka heilmikið um skilyrði til þess að
geta orðið hæstaréttarlögmaður:
Hœstaróttarlögmenn verða að vera eldri en 30 ára og hafa verið héraðs-
dómslögmenn a. m. k. í 3 ár. Enn fremur þurfa þeir að hafa lokið sér-
stöku prófi, áður en þeim er veitt leyfi til málafærslu við hæstarétt.
Fyrir þann hluta grunnskólanema sem gerist lögmenn getur þessi fróðleikur
auðvitað orðið alveg ómetanlegur, kannski svona 12—15 árum eftir að hann
er lærður (ef ekki er búið að breyta reglunum þá). Aðra snertir hann varla
mikið.
Loks er á námsskrá 7. bekkjar Landafræði handa framhaldsskólum eftir
Gylfa Má Guðbergsson, 1. hefti um almenna landafræði og ísland. Þar er að-
eins 21 bls. kafli um þjóðina, landsbúa og atvinnuvegi þeirra, og verður ekki
ætlast til mikillar pólitískrar fræðslu af honum.
Hvergi í þessum bókum finn ég orð um stefnu eða ágreining stjórnmála-
flokkanna okkar. Þeir flokkar sem urðu til fyrir 1944 eru að vísu nefndir á
nafn í sögubókinni og sagt hvenær þeir voru stofnaðir (tímatalið skal vera í
lagi). Þar er líka sagt frá einum ellefu leiðtogum þeirra (með fæðingarárum
og dánarárum, þegar þau liggja fyrir), en hvergi er gerð minnsta tilraun til að
skýra hvers vegna fólk yfirleitt stofnar stjórnmálaflokka og vinnur í þeim, nema
ef telja skal þessa óljósu setningu íslandssögubókarinnar: „Flokkaskipting fór
nú eftir viðhorfi til atvinnumála og annarra innanlandsmála."
Stéttarfélög eru líka nefnd í bókunum. í sögubókinni koma þau inn í kafla
sem heitir Ymis félagasamtök, en hann er aftur undirkafli kaflans Nokkrir
menningarþættir. Þar fá stéttarsamtökin níu línur, jafnmikið og þeir fá saman-
lagt Finnur Jónsson prófessor og Hannes Þorsteinsson þjóðskjalavörður. í félags-
fræðibókinni er stéttarsamtaka getið á víð og dreif í kafla sem heitir Stofnanir
og samtök í þágu atvinnuveganna. Hvergi í bókunum er getið skiptingar lands-
manna í launþega og atvinnurekendur. Allar fjalla þær eitthvað um hvernig
þjóðin skiptist eftir atvinnuvegum en benda hvergi á að fólk hafi fraritfæri sitt
af þessum atvinnuvegum með ólíkum hætti, hvað þá að nokkur ágreiningur
sé um skiptingu arðsins. Hvergi eru skýrð hugtökin verðbólga, verðtrygging,
vísitala eða vísitölubinding, ekki heldur ríkistekjur eða þjóðartekjur. Börn eru
þannig ekki búin undir að geta skilið pólitíska umræðu, þau eru búin undir
það eitt að verða fórnarlömb t.'.'nafalsara og lýðskrumara.
135