Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.03.1991, Síða 63

Tímarit Máls og menningar - 01.03.1991, Síða 63
slá. En það var aðeins yfir sumarið sem veitingar voru bomar fram í garðinum enda varla notalegt að sitja þar meðan vetrarvindamir gnauðuðu á hálfgagnsæju báruplastinu. Upphaf þessarar sögu er snemma sumars þegar nýbúið er að opna garðinn eftir vetrarlokunina. Ég var nýkominn í sumarfrí frá háskólanum, hafði slampast gegnum próf og var nú að slæpast og dró það dag frá degi að fá mér sumarvinnu þótt galtómir vasar krefðust einhverra aðgerða í þá átt. Þess í stað svaf ég fram að hádegi, eyddi deginum í eitt og annað, oftast ráp milli kaffihúsa, en stundum settist ég við skrifborðið og horfði á hvíta pappírsörk. Þannig réttlætti ég hangsið með því að ég væri að yrkja, en sjaldnast kom nokkuð á pappírinn annað en taugaveiklunarlegt krot. Svo leit ég gjarnan inn á Kínverska garðinn um klukkan sex þegar farið var að bera rósavín á borð. Venjulega hitti ég einhvem sem bauð mér í glas. Oftast vom það þeir bræður og vinir mínir, Bjami og Páll Haraldssynir. Þeir vom nýkomnir austan af fjörðum af vertíð, vel fjáðir, kátir og stæltir. Og með drauma. Þeir vom eins og hressandi krydd í vorið og þegar rósavínið bættist við var allt fullkomnað við lækjarkliðinn í kínverska plastblómagarðinum á Skólavörðuholti. Og stundum var boðið upp á tónlist, lifandi tónlist eins og sagt er. Gamall harmónikkuleikari kom stundum og þandi nikkuna eða sjómaður einn sem naut vinsælda fyrir dægurlög sem hann hafði sungið inn á hljómplötur við undirleik fremstu manna í dægurlagaheiminum, hann kom þama stundum og spilaði á rafmagnsorgel. Ég man að hann kom einhverju sinni að borðinu okkar og studdist fram á það og mér varð starsýnt á hendur hans og undraðist hvemig hægt væri að spila á orgel með svona stómm höndum og maðurinn svona dmkkinn. Og stundum kom kunningi minn, Alli Bjöms, sem var kallaður trúbadúr af því að alls staðar var hann mættur með gítarinn þar sem menn skemmtu sér, hann kom annað veifið í Kínverska garðinn og söng Bellman fyrir lítils háttar þóknun, og þá komst vorkvöldið í algleyming. En þeir áttu sér sem sagt draum, bræðumir Bjami og Palli. Það er að segja, Bjami átti sér draum og Palli fékk smám saman hlutdeild í honum. Sumarið áður en þetta var hafði Bjami farið með nokkxum kunningjum sínum norður á Strandir. Þar vom þeir nokkrar vikur í eyðifirði þar sem ekkert var kvikt nema fuglar og refir og fiskurinn í sjónum, þar umvöfðu sóleyjar og blágresi gamlar bæjarrústir og allan tímann var einmunablíða. Þeir höfðu litla trillu og rem til fiskjar og lifðu góðu lífí fjarri þeim borgar- og vertíðarskarkala sem þeir voru vanastir. Allan veturinn, alla vertíðina, var þetta draumur Bjarna. Að kaupa sér trillu og fara norður á Strandir í einhverja eyðibyggð þar sem enn stæði uppi heillegt hús, gera það upp og lifa af sjónum, rækta kartöflur og grænmeti og verka harðfisk og selja í næsta kaupstað fyrir þeim brýnustu þörfum sem ekki fengjust af landi eða sjó. Ekkert púl á dekki eða í TMM 1991:1 53
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128

x

Tímarit Máls og menningar

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.