Glóðafeykir - 01.12.1987, Blaðsíða 46

46
GLÓÐAFEYKIR
Mörg haust var Ingimundur markskoðunarmaður sláturfjár hjá
Kaupfélagi Skagfirðinga. Hann var maður sívinnandi alla ævi. Fyrir
því gafst honum minni tími en kosið hefði til að sinna félagsmálum
ýmsum. Hann var félagsmaður í Leikfélagi Sauðárkróks og annaðist
m.a. mörg ár dyravörslu, er leiksýningar fóru fram. Hann var og
virkur félagi í Iðnaðarmannafélags Sauðárkróks og kjörinn
heiðursfélagi á 85 ára afmæli sínu. Að honum látnum keypti
Iðnaðarmannafélagið íbúðarhús þeirra hjóna ásamt smiðju
Ingimundar og öllum áhöldum og tækjum, er hann mörg hafði sjálfur
smíðað. Mun félagið hafa í hyggju að koma þar upp iðnminjasafni.
Ingimundur Bjarnason var meðalmaður á hæð, þrekvaxinn og
hraustmenni, myndarmaður í sjón, skarplegur á svip, andlitið rist
nokkrum rúnum. Hann var greindur maður, alla jafna glaður í
viðmóti, glettinn oft í svörum, hispurslaus við háa sem lága, vinsæll
maður og vandaður, rækti allar kyldur við lífið og samfélagið af stakri
trúmennsku.
Gísli Benjamínsson, verslunarmaður í Hofsós, lést 19. mars 1976.
Hann var fæddur á Ingveldarstöðum í Hjaltadal 8. júní 1891, sonur
Benjamíns bónda þar Friðfinnssonar og konu hans Elínar
Guðmundsdóttur. Var hann albróðir Sigurjóns á Nautabúi og
Ingveldarstöðum, sjá Glf. 1969, 9. h. bls. 50,
og Guðmundar í Smiðsgerði, Glf. 1971, 12.
h. bls. 51.
Gísli óx upp í foreldragarði. Hann
stundaði nám í gagnfræðaskólanum á
Akureyri og lauk prófi þaðan 1914. Snemma
bar á því að hann hneigðist að
verslunarstörfum um annað fram. „Ungur
maður pantaði hann 16 tunnur af kornmat
frá Reykjavík fyrir Hjaltdælinga, fékk
vöruna upp í Kolkuós og flutti heim til
bænda. Eina krónu lagði hann á hverja
tunnu og þótti sumum of mikill kostnaður”.
(Björn í Bæ). Eigi miklu síðar en þetta gerðist
flutti Gísli út í Hofsós, stundaði þar ýmsa
vinnu og rak jafnframt smáverslun.
Gísli var í hópi þeirra, er snerust heils
hugar til fylgis við hugsjón samvinnustefnunnar. Arið 1925 réðst hann
til Kaupfélags Fellshrepps í Hofsós, er þá hét svo, vann þar að
vetrinum, en í Kjötbúð Siglufjarðar á sumrin. A fjórða áratugnum
Gísli
Benjamínsson