Glóðafeykir - 01.12.1987, Blaðsíða 26

26
GLÓÐAFEYKIR
sinn. Skrifstofan og greiðasala voru einnig fluttar í hið nýja hús.
Verslunin var byggð upp sem opin verslun, þ.e. blanda af
sjálfsafgreiðslu og venjulegri afgreiðslu, en þarna var verslað með allar
venjulegar nauðsynjavörur. A þessum árum var verið að þreifa fyrir
sér með kjörbúðir, sem svo eru nefndar nú. Þá var nýbúið að byggja
slíkt verslunarhús á Hvolsvelli og í Ólafsfirði. Var hið síðarnefnda
mjög áþekkt því, sem byggt var á Hofsósi. Nú gerbreyttist öll vinnu
aðstaða, bæði á skrifstofu og í verslun, varð mjög góð, eftir því sem þá
gerðist víða. Ég tel, að bygging þessi hafi heppnast vel, og enn gegnir
húsið hlutverki sínu og mun gera í náinni framtíð, án mikilla
breytinga. Lítil lán fengust til byggingarinnar, og vissulega var erfitt
að kljúfa þann kostnað, en tókst þó.
Á þessum árum átti kaupfélagið að hálfu, móti Samvinnufélagi
Fljótamanna, kjötbúð og kjötvinnslu ásamt sláturhúsi á Siglufírði,
auk sláturhússins, er rekið var í Hofsósi. Kjötbúðin seldi mjög mikið af
kjötvörum fyrir okkur og greiddi þær inn í reikning í
Utvegsbankanum á Siglufirði. Það var ómetanlegt hagræði og Iétti
mjög lausafjárstöðu félagsins. Margar ferðir fórum við, stjórnin og ég,
til Siglufjarðar, ásamt stjórnendum kaupfélagsins í Haganesvík, til að
ræða málefni kjötbúðarinnar. Góðar minningar eru tengdar þeim
ferðum, enda var samvinna félaganna með ágætum.
-En hvað um fiskvinnsluna?
-Jú. Félagið átti og rak hraðfrystihús í Hofsósi, sem hafin var
bygging á 1946. Einnig var rekin fiskimjölsverksmiðja, sem K.S. átti
að hálfu.
Frystihúsið var önnur meginstoð félagsins, þó stundum væri á
brattann að sækja, og ekki bætti úr kórinn að sunnan, sem söng sama
lagið og enn í dag. Ég hafði í fyrstu nokkrar áhyggjur af rekstrinum, en
vandist því fljótt, þegar ég fór að kynnast málum og gat dæmt betur
um stöðu fyrirtækisins. Enda fór svo, að fyrirtækið gekk allvel og
skilaði nokkrum hagnaði. Frystihússtjóri var öll árin Björn Björnsson
og 1. vélstjóri Pétur Ólafsson, mjög samviskusamir og góðir
starfsmenn. Á ég þeim, ásamt mjög duglegu starfsfólki, það að þakka
hvað reksturinn gekk vel.
Árið 1962 var ráðist í stækkun og endurbætur á frystihúsinu. Var þá
byggður nýr fiskvinnslusalur, fiskmóttaka stækkuð, byggður
geymsluklefí fyrir ís og hafin framleiðsla á skelís, aukin frystiafköst
hússins og rafmótorar keyptir í stað díselvéla, sem áður höfðu drifið
frystipressurnar. Var sem fyrr lítið um lán úr bönkum. Þó fengum við