Glóðafeykir - 01.12.1987, Blaðsíða 74

74
GLÓÐAFEYKIR
alsystir Guðmundar Sveinssonar, aðalbókara og fulltrúa hjá K.S., sjá
Glf. 1974, 15. h. bls. 67. Höfðu þau lifað í farsælu hjónabandi hátt í 70
ár, er Ellert andaðist.
Þau Ellert og Ingibjörg reistu bú í Vík, á sjöttungi jarðarinnar, vorið
1911, og bjuggu þar eitt ár, en fóru þá búi sínu að Holtsmúla, keyptu
jörðina þrem árum síðar og bjuggu þar upp frá því meðan bæði lifðu
við fágætan myndarbrag.
Börn þeirra hjóna voru 6 og kjördóttir hið sjöunda: Jón Svavar,
verkam. á Sauðárkr., Sveinn, samlagsstjóri á blönduósi, Jóhann,
húsasm., lézt hálffertugur, Sigurður, bóndi í Holtsmúls, Aldína
Snæbjört, húsfr. á Sauðárkr. Hallfreð,'dó um fermingaraldur og
Hafdís, kjördóttir, húsfr. á Sauðárkróki.
Með Ellert í Holtsmúla er genginn eftirminnilegur og stórhuga
framkvæmdamaður, er fátt lét sér í augum vaxa, mikill rausnarmaður
greiðamaður einstakur og góður drengur. Hann var umsvifamaður að
eðli, stundaði kaupskap ýmiss konar, hafði verzlunarleyfi, keypti og
seldi og hafði ánægju af og ábata góðan á stundum. Það taldi Ellert góð
viðskipti þegar báðir höfðu hag af, kaupandi og seljandi.
Ellert átti um hríð sæti í skólanefnd Staðarhrepps, og í hreppsnefnd
sat hann árin 1933 - 1950.
Ellert Jóhannsson ólst upp í fátækt, enda börnin mörg; kom brátt í
ljós, að öll höfðu þau systkini hlotið góðan erfðahlut í áræði og
manndómi. Ellert sýndi þegar á unga aldi, að honum nægðu ekki allir
hlutir, enda maðurinn búinn fágætum kjarki, dugnaði og dirfsku.
Vafalaust hefur það verið þessu eðliskostum að þakka, samfara
ásköpuðum hyggindum og öruggum stuðningi mikilhæfrar eiginkonu,
að hann hófst úr fátækt og allsleysi upp í það að vera einn í röð mestu
stórbænda í Skagafírði og framkvæmdamaður þvílíkur, að kostarýr
jörð varð í höndum hans að höfuðsetri.
Ellert í Holtsmúla var góður meðalmaður á vöxt, þrekinn vel,
myndarmaður hvar sem á var litið. Hann var vel greindur,
sérhyggjumaður og að vísu eigi alltaf langsýnn, stórbrotinn til geðs og
gerðar, metnaðargjarn, svo sem eigi er ótítt um mikla
manndómsmenn, rausnarmaður og höfðingi, gleðimaður og góður
félagi. Hann var mikill atorkumaður, djarffær í bezta lagi,
bjartsýnismaður, ókvalráður og eigi vílmóður, garpur í hugsun og
athöfn.
Magnús Kristinn Gíslason, bóndi og skáld Vöglum í Blönduhlíð,
andaðist hinn 25. marz 1977.
Hann var fæddur að Stóru-Ökrum í Blönduhlíð 31. marz 1897.