Glóðafeykir - 01.12.1987, Blaðsíða 47

GLÓÐAFEYKIR
47
gerðist hann svo fastur starfsmaður Kaupfélags Austur-Skagfírðinga á
Hofsós (K.A.S.H.) og vann þar af fágætri trúmennsku og hollustu
óslitið til 1961. Var það almannamál, að Gísli hugsaði meir um hag
félagsins en eigin hagsmuni. Jafnlyndur var hann og eigi uppnæmur
talinn, skipti sjaldan skapi nema helst ef honum þótti sem hallað væri á
kaupfélagið eða illa um það talað.
Eftir að Gísli hætti að vinna hjá kaupfélaginu var aðalstarf hans
fólgið í því að hirða um nokkrar kindur, sem hann átti, og gerði það
ekki utan við sig frekar en annað. Hann verslaði og lítils háttar fram
undir hið síðasta með tóbaksvörur og sælgæti. Eigi gerði hann þetta í
ágóðaskyni, en það sýnir hins vegar gerla hversu rík var í honum
verslunarhneigðin og eins hitt, að iðjulaus gat hann ekki verið, enda
þótt þrekið væri að mestu þrotið.
Kona Gísla var Anna Þuríður Pálsdóttir, sjómanns í Hofsós,
Péturssonar bónda í Hofsgerði á Höfðaströnd, Guðmundssonar, og
bústýru hans Björgu Jónu Halldórsdóttur bónda á Syðsta-Hóli í
Sléttuhlíð, Björnssonar galdramanns, og konu hans Önnu
Asmundsdóttur bónda á Syðri-Brekkum, Asmundssonar. Börn þeirra
Gísla og Önnu eru þrjú: Hrefna húsfr. í Stóru-Sandvík í Flóa, Svava,
húsfr. á Akureyri og Hjalti, starfsm. hjá Rafmagnsv. ríkisins. Þá ólu
þau hjón og upp fósturdóttur, Hallfríði Rósu Jóhannsdóttur, húsfr. í
Ólafsfirði.
Gísli Benjamínsson var þéttvaxinn meðalmaður, andlitsrjóður,
rauðbirkinn, eigi smáfríður en vandist vel. Hann var greindur maður,
skáldmæltur, vel víðlesinn, hægur í framgöngu, orðstilltur, „vinfastur
og vinmargur”. Trúmennska og óhvikul hollusta við líf og starf munu
hafa verið ríkastir þættir í skaphöfn hans. „Hann mun snemma hafa
farið að brjóta heilann um æðri rök tilverunnar, þar sem hann nam
staðar við spíritismann, er mótaði trúarafstöðu hans til hinstu
stundar”. (Á.S.).
Rafn Sveinsson, bóndi í Áshildarholti í Borgarsveit, lést hinn 4. apríl
1976.
Hann var fæddur í Efranesi á Skaga 4. mars 1898. Foreldrar: Sveinn
bóndi þar og síðar í Ketu á Skaga Magnússon, er auknefndur var
„smiður” eða „halti”, síðast bóndi að Akri á Skaga, fór til
Vesturheims, Sveinssonar bónda í Enni í Viðvíkursveit, Jónssonar, og
kona hans (Sveins) Sigurlaug Guðvarðardóttir bónda á Krákustöðum
í Hrolleifsdal, Þorsteinssonar bónda þar, Þórðarsonar, en móðir
Sigurlaugar og kona Guðvarðar var Sigurbjörg frá Hamri í Stíflu.
Rafn ólst upp með foreldrum sínum, yngstur 5 systkina, fyrst í