Glóðafeykir - 01.12.1987, Blaðsíða 40

40
GLOÐAFEYKIR
starfsemina, þar eð hið eldra þótti úrelt orðið og ófullnægjandi. Sýnir
það glögglega hve ör þróunin var og hefur trúlega farið fram úr
björtustu vonum brautryðjendanna.
Tveimur árum síðar þ.e. árið 1948 var svo hafíst handa við byggingu
hins nýja mjólkursamlagshúss á Flæðunum. Þar voru enn á ferðinni
þeir hinir sömu menn og áður, þeir Hróbjartur Jónasson og
Guðmundur Sigurðsson. Teikningar að húsinu gerði Þórir
Baldvinsson. Framkvæmdum lauk síðla árs 1951 og var húsið þá
fullbúið vélum og tækjum. Þá var öll starfsemi flutt í hið nýja hús og
hófst vinnsla þar hinn 30. nóvember 1951 eða röskum 17 árum eftir að
mjólk barst fyrst að hinu eldra samlagshúsi.
A aðalfundi samlagsins 1963, var samþykkt að hefjast handa um
viðbyggingu við samlagið og var því verki lokið árið 1966 . Og árið
1974 var vélakostur samlagsins endurnýjaður að verulegu leyti. Keypt
bæði fullkomnari og afkastameiri tæki.
Segja má að framfarir hafi verið að öllum jafnaði býsna örar og á
stundum næsta stórstígar, þá er litið er um öxl og tekið mið af þeim
tímum og þeim aðstæðum er ríktu, er þeim var hrundið af stokkum.
Enginn skyldi þó ætla að allt gengi fyrir sig án átaka og margvíslegra
erfiðleika. Vissulega var oft þungt fyrir fæti og margur þröskuldur á
vegi er yfir þurfti að stíga og kostaði baráttu, útsjónarsemi og örugga
stjórnun. En forráðamenn samlagsins reyndust alla jafna vandanum
vaxnir og mætti þá sérstaklega nefna þar til sögu Jóhann Sólberg
samlagsstjóra og þá kaupfélagsstjóra er hann starfaði með, svo og
framfaravilja og vakandi áhuga félagsmanna fyrir velgengni
samlagsins.
Ymis ytri skilyrði tóku og breytingum til hins betra og ber þar hæst
stórauknar framkvæmdir í vegamálum svo að nánast mátti byltingu
kalla ef miðað er við það ástand sem ríkti þá er samlaginu var ýtt úr
vör, og réðu þar mestu um stórvirkar vinnuvélar eftirstríðsáranna sem
leystu gömlu vinnubrögðin af hólmi.
Þó skorti mjög á að vegakerfið væri í því horfi, sem æskilegt hlaut að
teljast. Snjóar á vetrum ollu margvíslegum erfiðleikum í flutningum
og reyndust bændum og samlaginu þungur baggi í skauti. Því var það
m.a. að farið var að huga að breytingum á flutningakerfinu.
Á stjórnarfundi samlagsins þann 24. apríl 1965 var gerð
tímamótasamþykkt um mjólkurflutningamálin, er ákveðið var að
kanna hvort unnt væri í náinni framtíð að taka upp flutninga með
tankbílum, enda þá komin nokkur reynsla á þann flutningamáta í
þeim héruðum, sem aðstöðu höfðu besta og þótti einsýnt að horfði til
réttrar áttar. En hér voru ýmis ljón á vegi og vóg þar þyngst, sem
jafnan áður, hversu vegakerfið var vanbúið að þjóna því