Glóðafeykir - 01.12.1987, Blaðsíða 66

66
GLÓÐAFEYKIR
Jón Þ. Stefánsson, f. bóndi í Grænumýri (áður Hjaltastaðakot) í
Blönduhlíð, andaðist hinn 22. nóv. 1976.
Hann var fæddur aðÞveráí Blönduhlíð26. nóv. 1901,sonur Stefáns
bónda þar Sigurðssonar og konu hans Hjörtínu Hannesdóttur. Var
Jón albróðir Ingibjargar húsfreyju á
Vöglum, sjá Glóðaf. 1976, 17.h. bls. 66, en
hálfbróðir, samfeðra, Stefáns bónda á
Hofsstöðum, Glóðaf. 1971, 12.h. bls. 46.
Jón óx upp með foreldrum sínum og
systkinum á Þverá, miklu myndarheimili.
Snemma reyndist hann hagur og drjúgur til
verka sem þeir bræður allir, sláttumaður
ágætur. Hann stundaði nám í Hólaskóla tvo
vetur og lauk búfræðiprófi árið 1924. Hafði
Páll skólastjóri Zóphóníasson á honum
miklar mætur. Að loknu námi réðst Jón til
plæginga með Kristni á Hólum, síðar bónda
á Mosfelli, Guðmundssyni, kunnum plæg-
ingamanni úr Borgarfirði syðra, og nam af
honum listina með þeim árangri, að Kristinn,
sem var alkunnur dugnaðarmaður, taldi Jón
einn hinn allra bezta mann, sem með sér hafði unnið.
Árið 1926, hinn 18. júlí, kvæntist Jón Gunnhildi Björnsdóttur
prófasts á Miklabæ í Blönduhlíð, Jónssonar hreppstj. í Broddanesi
vestur, Illugasonar, Illugasonar bónda á Hvalsá, Illugasonar, og konu
hans Guðfinnu Jensdóttur bónda á Veðrará innri í Önundarfirði,
Jónssonar bónda í Hjarðardal í Önundarfírði, Guðlaugssonar, en
kona Jens á Veðrará og móðir Guðfinnu var Sigríður Jónatansdóttir á
Vöðlum Jónssonar í Múla í Gufudalssveit. Er Gunnhildur ein hin
ágætasta kona um alla hluti, sem hún á kyn til. Lifir hún mann sinn
ásamt sonum þeirra hjóna tveim: síra Birni, presti á Akranesi og
Stefáni, bónda í Grænumýri.
Ungu hjónin, Jón og Gunnhildur, hófu þegar eftir að giftust,
búskap á Þverá á móti foreldrum Jóns, þá í Axlarhaga 1928-1930, er
þau fluttust að Miklabæ og voru þar eitt ár í húsmennsku, bjuggu í
Sólheimum í Blönduhlíð, hálflendunni, 1931-1933. Fóru þá í Hofstaði
og voru þar til vors 1935, er þau fluttust í Hjaltastaðakot, nú
Grænumýri, og keyptu jörðina ári síðar. Var þá lokið 9 ára
hrakhólabúskap þeirra hjóna og sköpum skipt.
Jón var mikill eljumaður og hvert verk lék honum í hendi. I
Hjaltastaðakoti beið hans verkefni við hæfi. Og hann tók þegar til
hendi, eigi brast áhuga né aðfarir. Lítið kot og eigi gagnsamt reisti
Jón Þ.
Stefánsson