Þjóðmál - 01.06.2009, Blaðsíða 85

Þjóðmál - 01.06.2009, Blaðsíða 85
 Þjóðmál SUmAR 2009 83 jafnharðan í afneitun . Fasistar komast til valda í ungverjalandi – þýski herinn ryðst inn í ungverjaland – gyðingar í búdapest verða fyrir aðkasti – þýskir hermenn birtast í Síget – gyðingum er óheimilt að yfirgefa heimili sín – gyðingum gert skylt að afhenda verðmæti, sérstaklega gull og silfur – gyðingum gert að bera gula stjörnu – gyðingahverfum breytt í lokuð gettó … En afneitunin er alger, ótrúlegt en satt . Að vera lokaður inni er sama og að fá að vera í friði, er það ekki? Fólk telur þetta jákvætt . Ennþá . En ekki mikið lengur . Þegar fyrirsjáanlegir brottflutningarnir loks hefjast er of seint að vakna af dásvefninum; gyðingarnir í Síget hafa verið dæmdir til dauða, allir sem einn, karlar, konur og börn . Reyndar beið þeirra annað og meira en bara dauðinn sem slíkur; þeim var smalað upp í lest sem fór með þau alla leið til heljar, í trúarlegum, andlegum og bókstaflegum skilningi þess orðs … lýsingin á ferðalaginu til Auschwitz, birkenau og loks buna er myndræn, ljóð- ræn, martraðarkennd og algerlega ógleym- anleg þeim sem les . Þegar höfundi tekst best upp nær Nótt listrænum hæðum sem jafnast á við hið besta í fagurbókmenntum tuttugustu aldar . Þetta myrka ferðalag í eilífri nótt til endimarka mannlegs skilnings er varðað geðsýkislegum hróp um vitstola konu og endar í örvæntingu og uppgjöf frammi fyrir djöfullegum ofnum sam an- söfnunarbúðanna; brennsluofnum sem spúa eldi og reyk og „geðveika“ konan sá fyrir sér alla leiðina … Eftir að lestin nemur staðar tekur við ömurleg þrautaganga sem ég ætla ekki að fara nánar út í hér af tillitssemi við þá sem eiga eftir að lesa bókina en verð þó að minnast lauslega á langhlaupið mikla undir lok sögunnar; þar fer höfundurinn á kostum í hrollvekjandi lýsingu á einhverri þeirri fáránlegustu þolraun sem sögur fara af í gervallri mannkynssögunni . Ég segi ekki meira … Nótt er mögnuð bók og eftirminnileg, nauðsynleg lesning hverjum hugsandi manni . Hún vakti mig til umhugsunar um margt og kenndi mér sitthvað fleira . Ég veit núna að við mennirnir erum þannig saman settir að okkur er um megn að trúa því sem satt er ef það er nógu fáránlegt, nógu ljótt, nógu djöfullegt . Ég veit að eldi og brennisteini rignir jafnt yfir réttláta og rangláta, trúaða jafnt og trúlausa . Og ég veit einnig að allur aðskilnaður er af hinu vonda, hvort sem hluti samfélagsins skilur sig sjálfviljugur frá restinni eða er neyddur til þess . Þjóðernishreinsanir eru ekki liðin tíð . Þær hafa viðgengist í Afríku, Serbíu og víðar og viðgangast enn, til dæmis fyrir botni Miðjarðarhafs, í orði og á borði . Helfararbækur eins og Nótt tilheyra ekki fortíðinni . Þær segja sögu sem enn er ekki lokið . Því miður … bók sem allir fjölmiðla- menn ættu að lesa Ólafur Teitur Guðnason: Fjölmiðlar 2007, Bóka félagið Ugla, Reykjavík 2009, 288 bls. Eftir Eið Guðnason Þessa bók las ég eiginlega eins og reyfara og skemmti mér vel . Hafði áður lesið tvær af þremur fyrri bókum höfundar um sama efni . nýja bókin geymir fjölmiðla- pistla hans úr Viðskiptablaðinu árið 2007 . Ól afur teitur kemur víða við . undirtitill bók ar innar er: „Getur þú treyst þeim?“ Það er rétt að svara þessari spurningu strax: „Oftast, en ekki nærri alltaf .“
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100

x

Þjóðmál

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðmál
https://timarit.is/publication/1175

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.