Morgunblaðið - 15.09.2016, Side 16

Kristín Heiða Kristinsdóttir
khk@mbl.is
Ég hef verið hér í fjósinufrá því snemma í vor oghér líður mér afskaplegavel. Hún Una prestsfrú í
Hruna bauð mér fjósið þegar ég aug-
lýsti á feisbúkk eftir vinnustofu. Ég
var ekki lengi að þiggja það, enda
stutt að fara fyrir mig þar sem ég bý
á Flúðum,“ segir Gréta Gísladóttir
myndlistarmaður sem er með vinnu-
stofu og gallerí í gömlu fjósi á hinum
forna kirkjustað Hruna í Hruna-
mannahreppi. Fjósið er ekki stórt á
nútímavísu og þar hefur aldrei verið
róbót að störfum við að mjólka kýr,
en þar eru aftur á móti ummerki eftir
gamaldags fóðurgang og flór. Gréta
segir að fjósið hafi verið byggt árið
1957 og að mest hafi þar verið níu kýr
þegar það gegndi upphaflegu hlut-
verki sínu.
„Það hafa ekki verið kýr í þessu
fjósi í áratugi, en það hefur áður
gegnt hlutverki vinnustofu því Sigríð-
ur Helga, kona Eiríks prests sem bjó
hér í Hruna, er leirlistakona og hún
útbjó aðstöðu fyrir sig í þessu fjósi.
Það má því segja að hún hafi rutt
brautina fyrir mig, hún hafði hreinsað
til, málað og gert fínt hér inni. En
Kalli maðurinn minn tók gluggana í
gegn og við breyttum aðeins áður en
ég flutti mig hingað með penslana, við
máluðum, rifum niður hillur og sett-
um upp aðrar sem við smíðuðum úr
efni frá ruslahaugunum. Þetta er
sannarlega lifandi vinnustaður, því
stundum dettur eitthvert kurl úr loft-
inu á milli fjalanna og hrynur yfir mig
eða verkin mín, mér finnst það mjög
vinalegt.“
Draugagangur hvíta kattarins
Þegar Gréta er spurð að því
hvort hún verði ekki vör við drauga-
gang í þessu gamla fjósi segir hún
það ekki vera að neinu ráði.
„Reyndar fannst mér ég heyra
eitthvað þegar ég var ein að mála hér
um kvöld fyrir stuttu, en ég lét það
ekki hafa nein áhrif á mig og reyndi
að halda andlitinu. En þegar ég kom
út þá krossbrá mér þegar ég rakst á
hvíta köttinn prestshjónanna sem sat
og horfði á mig eins og draugur.
Hann hefur sennilega verið undirrót
að sýna með okkur. Una er orkumikil
og dreymir um að gera svo margt.
Hún hefur látið sér detta í hug að
setja upp söðlaverkstæði, eldsmiðju
og vefstól hér í fjósinu svo einn dag-
inn verður þetta kannski allt í gangi
hérna, hver veit.“
Málar verk sem tengjast lífinu
í sveitinni, búskapnum og fólki
Gréta segir að fólk sem komi til
hennar sé ánægt með að fá að sjá
myndlistarmann að störfum og fá
innsýn í draslið sem fylgir vinnustofu
listamanns. En kvíðir hún ekki kuld-
anum í vetur?
„Vissulega er stundum svolítið
kalt hérna, en ég elska að vera í ull-
Málandi
fjósakona
í Hruna
Hún elskar að vera í ullarsokkum og klæðist þeim
þegar kuldaboli smýgur inn í fjósið þar sem hún sinn-
ir myndlistinni. Og stundum kemur haninn í næsta
húsi í heimsókn. Gréta Gísladóttir unir hag sínum
vel í draugfríu sextugu húsi sem áður hýsti níu kýr.
Konur Verkin hennar Grétu eru fjölbreytt og henni finnst gaman að vinna með ólík efni, ýmist á striga eða plötur.
arsokkum og klæðist þeim yfirleitt
hér. Svo fer ég bara í peysu ef það er
hrollur í mér og kveiki á rafmagns-
hitaofni ef föstu ofnarnir duga ekki,“
segir hún, alveg laus við áhyggjur af
komandi vetri með tilheyrandi kulda.
Nýjustu verkin á vinnustofunni
vann hún í tengslum við uppskeru-
hátíð sem var á Flúðum í byrjun
hausts, en þá var hún með opið hús.
„Hingað kom hellingur af fólki
og það var mjög gaman. Ég málaði
myndir sem tengdust uppskerunni,
allt sem jörðin gefur, en líka verk sem
tengjast lífinu hér, búskapnum og
fólkinu. Mér finnst gott að vera í
tengslum við það sem er í kringum
mig.“
þessara undarlegu hljóða.“
Þau eru fleiri dýrin í sveitinni
sem eru nágrannar Grétu því rétt við
fjósið er hænsnakofi og hænurnar og
haninn eru á vappi á daginn og líta
stundum í heimsókn.
„Hænurnar eru frekar feimnar
við mig en haninn er aftur á móti
skemmtilega forvitinn. Fyrst þegar
hann kom í heimsókn til mín inn í
fjósið þá læddist hann til mín og ég
fann fyrir einhverri nálægð svo ég leit
við og þá starði hann á mig og hallaði
undir flatt, eins og hann væri að rann-
saka mig. Mér brá svakalega og það
var ekkert fararsnið á honum, en ég
stuggaði honum út, af því mér er ekk-
ert vel við að hann sé að skíta hérna
inni hjá mér. Vinur minn sem er
bóndi sagði mér að hanar stunduðu
það að króa hænurnar af, og senni-
lega hefði haninn verið að gera það
sama við mig, hann hefur viljað eigna
sér þessa fjósakonu,“ segir Gréta og
hlær en bætir við að hún sé frekar
ströng við hanann og bjóði honum
ekki alltaf inn þegar hann kíki í gætt-
ina hjá henni.
Brallað með Unu prestfrú
Gréta hefur kynnt sér sögu
Hruna og komist að því að presturinn
sem vildi djamma og dansa á jólanótt
og varð til þess að kirkjan sökk í
jörðu niður, eins og segir í þjóðsög-
unni, átti móður sem hét Una.
„Mér finnst stórmerkilegt að
nýja prestsfrúin sem býr hér í Hruna
núna sé nafna hennar. Við Una erum
að bralla ýmislegt saman, hún hefur
verið lærlingur hjá mér í málun og
hún heklar líka fugla og kraga sem ég
sel hér í galleríinu. Við erum að huga
að lítilli samsýningu og okkur langar
til að virkja aðrar konur á svæðinu til
Fuglar Þessa hefur Una heklað.
Hestur og strengir Myndefnin koma úr ýmsum áttum, t.d. dýr og brúður.
Morgunblaðið/Eggert
Notalegt Litla fjósið í Hruna sem rúmaði níu kýr hefur breyst í vinnustofu Grétu þar sem hún sinnir listinni.
List Fjósakonan að störfum og verkin hennar í hillunum við fóðurganginn.
Vinkonur Gréta hefur málað allskonar konur, ungar sem aldnar.
16 DAGLEGT LÍF
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 15. SEPTEMBER 2016
Thealoz inniheldur trehalósa sem er náttúrulegt efni
sem finnst í mörgum jurtum og dýrum sem lifa í mjög
þurru umhverfi.
Trehalósi eykur viðnám þekjufrumna
hornhimnunnar gegn þurrki.
Droparnir eru án rotvarnarefna
og má nota með linsum.
Ég fór í laseraðgerð hjá Sjónlagi í lok maí 2015. Keypti mér
Thealoz dropana eftir aðgerðina og var mjög ánægð, ákvað
samt að prufa að kaupa mér ódýrari dropa og fann rosalega
mikinn mun á gæðum. Þessir ódýrari voru bara ekki að
gera neitt fyrir mig og þurfti ég að nota mikið meira magn.
Mælti með dropunum við tengdamömmu og er hún alsæl
með Thealoz dropana.
Elín Björk Ragnarsdóttir
Þurrkur í augum?
Thealozaugndropar
Fæst í öllum helstu apótekum.