Tímarit lögfræðinga - 01.12.2006, Blaðsíða 23
366
Í dómi undirréttarins varðandi merkið UltraPlus98 fyrir ofnform úr plasti
var enn fjallað um skráningarhæfi vísbendandi merkja. Áfrýjunarnefnd
skráningarskrifstofunnar hafði samþykkt að skrá mætti hugtök sem eru
tvíræð, vísbendandi og hægt að túlka á ýmsan hátt við mat neytandans á
vöru og þjónustu. Nefndin hafði byggt niðurstöðu sína á því að þetta gilti
ekki um merkið UltraPlus, orð sem beinlínis ætti að lýsa miklum gæðum for-
manna án þess að neytandinn þyrfti að leiða hugann að því frekar og merkið
gæti því ekki talist eingöngu vísbendandi.99 Undirrétturinn komst hins vegar
að þeirri niðurstöðu, eftir að hafa metið orðin „ultra“ og „plus“ hvort fyrir
sig og saman, að merkið UltraPlus, skoðað í heild, væri ekki þannig gert að
almenningur mundi strax og án nokkurrar umhugsunar mynda ákveðna og
beina tengingu milli ofnforma úr plasti og merkisins. Notkun merkisins gæti
vísað til mikilla gæða vörunnar og jafnvel til yfirburða plastsins sem notað
væri, en þetta stig vísbendingar þýddi ekki að merkið væri lýsandi skv. c-lið
1. mgr. 7. gr. reglugerðarinnar.100
5.3 Framkvæmd skráningarskrifstofu ESB fyrir Baby-Dry-dóminn
Framkvæmd skráningarskrifstofu ESB fyrir uppkvaðningu Baby-Dry-
dómsins virðist að mestu samræmd innbyrðis og túlkun áfrýjunarnefnda á
ákvæði c-liðar 1. mgr. 7. gr. reglugerðarinnar byggðist á því að allir mættu
nota lýsandi merki og slík merki gætu ekki verið í einkaeign.
Eins og að framan greinir úrskurðaði skráningarskrifstofa ESB um
skráningarhæfi orðasambandsins Baby-Dry í janúar 1998 og áfrýjunarnefnd
kvað síðan upp úrskurð í júlí sama ár. Þar var niðurstaðan sú að hugtakið
væri ekki tækt til skráningar sem vörumerki því orðin lýstu í daglegu máli
eiginleikum, gæðum og áætlaðri notkun vörunnar, þ.e. því að halda börnum
þurrum. Ekki mætti veita einum aðila einkarétt á notkun slíks merkis í við-
skiptum.101 Áfrýjunarnefndin ályktaði því að merkið væri lýsandi og ekki
hæft til skráningar sem Evrópuvörumerki í ljósi ákvæða c-liðar 1. mgr. 7.
gr. reglugerðarinnar. Nefndin taldi líka að merkið skorti sérkenni í skilningi
b-liðar 1. mgr. 7. gr.
5.3.1 Úrskurðir áfrýjunarnefnda skráningarskrifstofu ESB
Til að sýna fram á að framkvæmd áfrýjunarnefnda skráningarskrifstofu
ESB hafi að mestu verið samræmd innbyrðis fyrir Baby-Dry-dóminn verða
nokkrir úrskurðir skoðaðir. Sá fyrsti er frá október 1998 og þar komst áfrýj-
unarnefnd að þeirri niðurstöðu að orðmerkið Laser Tracer,102 fyrir leysi-
98 Mál nr. T-360/00, UltraPlus.
99 Úrskurður R 278/2000-1 frá 22. september 2000, UltraPlus, 16.-17. mgr. Sjá Simon (2003),
bls. 323.
100 Mál nr. T-360/00, UltraPlus, 27.-28. mgr.
101 Úrskurður R 35/1998-1, Baby-Dry, 15. og 17. mgr.
102 Úrskurður R 62/1998-3 frá 13. október 1988, Laser Tracer, 15. og 17. mgr.