Tímarit lögfræðinga - 01.12.2006, Blaðsíða 26

369
reglugerðarinnar, að minnsta kosti í enskumælandi aðildarríkjum.112 Nefnd-
in komst að þeirri niðurstöðu að synja yrði umsókn um skráningu hugtaks-
ins sem Evrópuvörumerkis með vísan til 2. mgr. 7. gr. Nefndin hélt því fram
að enskumælandi fólk, sem líta mætti á sem markhóp, mundi skilja orðin
New Born Baby sem „nýfætt barn“. Vörurnar sem um var rætt voru m.a.
brúður sem líktust nýfæddum börnum og líktu eftir líkamsstarfsemi raun-
verulegs barns. Nefndin taldi því að merkið væri eingöngu samsett úr orðum
sem gæfu til kynna gerð og eiginleika vörunnar, þ.e. að þau lýstu brúðu til að
leika sér með, og ætlaðri notkun hvað snerti fylgihlutina.113
Í september 2000 fjallaði áfrýjunarnefnd um hugtakið UltraPlus114 fyrir
ílát í örbylgjuofna og venjulega ofna, og hélt því fram að UltraPlus lýsti,
beint og án þess að frekari umhugsunar væri þörf, ákveðnum eiginleika eða
eðli vörunnar, þ.e. miklum gæðum ílátanna. Nefndin benti á að við mat á því
hvort merki væri lýsandi yrði að taka tillit til skilnings neytandans.115 Þessi
síðasta staðhæfing var síðan endurtekin í Best Buy úrskurðinum,116 frá mars
2001, um orð- og myndmerki fyrir viðskiptaráðgjöf. Þar var á því byggt að
hugtakið Best Buy myndaði augljós og bein tengsl milli vörumerkisins og
eins af grunneiginleikum þjónustunnar og vísaði til hagkvæmasta sambands
milli verðs og gæða. Nefndin hélt því fram að enginn kaupmaður gæti fengið
einkarétt á orðatiltæki úr daglegu máli sem tjáði neytendunum beint og ótví-
rætt að vonir þeirra um gott verð væru líklega uppfylltar að fullu. Nefndin
benti ennfremur á að myndrænn þáttur merkisins kæmi ekki í veg fyrir að
það teldist lýsandi og komst að lokum að þeirri niðurstöðu að merkið væri
ekki hæft til skráningar skv. c-lið 1. mgr. 7. gr. reglugerðarinnar, en hafði
áður komist að þeirri niðurstöðu að merkið í heild skorti sérkenni skv. b-lið
sömu greinar.
5.3.2 Viðmið skráningarskrifstofu ESB
Af framangreindum úrskurðum er hægt að staðhæfa að niðurstöður
skráningarskrifstofu ESB fyrir Baby-Dry-dóminn frá september 2001, við
mat á skráningarhæfi samsettra orðmerkja, hafi að mestu verið í innbyrðis
samræmi. Byggt er á því að tilgangur c-liðar 1. mgr. 7. gr. reglugerðarinn-
ar sé að tryggja að allir geti notað lýsandi merki og því geti þau ekki verið
háð einkarétti eiganda vörumerkis. Í því samhengi má nefna úrskurði í Site-
producer- og Best Buy málunum. Hins vegar er erfitt að halda því fram að
samræmi sé í röksemdafærslunum sem leiddu til ályktunar um að ákvæði
c-liðar 1. mgr. 7. gr. ætti við. Það er ljóst af úrskurðum áfrýjunarnefndanna
112 Úrskurður R 348/1999-3 frá 21. mars 2000, New Born Baby.
113 Mál nr. T-140/00, Zapf Creation AG v. OHIM, frá 3. október 2001, (2001) ECR II-2927,
17-18. mgr. (New Born Baby).
114 Úrskurður R 278/2000-1, UltraPlus.
115 Mál nr. T-360/00, UltraPlus, 16.-17. mgr.
116 Úrskurður R 44/2000-3 frá 21. mars 2001, Best Buy, 21.-22. mgr.