Tímarit lögfræðinga - 01.12.2006, Side 35

378
að ákvæði c-liðar 1. mgr. 7. gr. reglugerðarinnar ætti að skoða óháð ákvæði
b-liðar sömu greinar. Hann hélt því síðan fram að hugtak sem gæti í við-
skiptum gefið til kynna eiginleika vöru skorti næstum örugglega sérkenni, en
taldi það samt sem áður æskilegt lagalega, með tilliti til reglugerðarinnar, að
túlka hvorki skilyrðin saman né telja þau háð hvort öðru.151
Af Doublemint-dómnum má draga þá ályktun að það sé nægjanleg hindr-
un fyrir skráningu ef a.m.k. ein mögulegra merkinga orðmerkis er lýsandi
og að ekki sé nauðsynlegt að orðið sé notað á lýsandi hátt til þess að unnt sé
að andmæla því á þeim forsendum. Það virðist nægilegt að unnt sé að nota
merkið til að lýsa vöru eða þjónustu eða eiginleikum hennar. Samkvæmt t.d.
breskum skráningaryfirvöldum er merking orðsins „unnt“152 í þessu sam-
hengi fundin með því að meta hvort líklegt sé að þriðji aðili vilji nota orðið.
Þetta mat tekur tillit til stöðunnar á umsóknardegi og til framtíðarnota sem
eru nokkuð fyrirsjáanleg á þeim degi.153 Einnig er athygliverð sú staðhæfing
Jacobs lögsögumanns í áliti hans að það gæti verið gagnlegt fyrir dómstólinn
að skýra hugtakið „sérhver merkjanlegur munur“ úr Baby-Dry-dómnum,
þ.e. muninn milli orðasamsetningarinnar sem sótt væri um skráningu á og
orða sem notuð eru í daglegu máli af neytendum vörunnar. Sagt hefur verið
að þetta hafi verið háttvís leið Jacobs til að segja að hann teldi að dómstóll-
inn hefði gengið of langt í túlkun sinni í Baby-Dry-dómnum.154
Í febrúar 2004 var lagt fram álit Jacobs aðallögsögumanns í New Born
Baby málinu155 þar sem hann hélt því fram að ljóst væri orðið að allt hugs-
anlegt misræmi milli Windsurfing Chiemsee og Baby-Dry-dómanna væri úr
sögunni með dómi dómstólsins í Doublemint-málinu. Tilgangur ákvæðis c-
liðar 1. mgr. 7. gr. reglugerðarinnar væri að tryggja að allir gætu notað lýs-
andi merki. Þessi fullyrðing kom í kjölfar þess að lýst var áhyggjum skrán-
ingarskrifstofu ESB og Stóra-Bretlands um túlkun á Baby-Dry-dómnum,
sem lutu að því hvort ákvæði b-liðar 12. gr. kæmi í veg fyrir nauðsyn þess að
halda lýsandi hugtökum frjálsum til almennrar notkunar.
Í tveimur málum156 þar sem dómstóllinn kvað upp forúrskurð í febrú-
ar 2004, þ.e. í Postkantoor-málinu eða pósthúsmálinu, þar sem óskað var
skráningar fyrir t.d. pappír og póststimpla, og í Biomild-málinu, í tengslum
við mjólkurafurðir, skilgreindi dómstóllinn nákvæmlega hvaða viðmið ætti
151 Sama álit, 51. og 53. mgr.
152 Enska: Capable.
153 Jones, C. og Swaine, K.: „A Year in the Life of a Trade Mark“. IP Insight, News from the
World of Intellectual Property, Wragge & Co, 2004, bls. 1. http://www.wragge.com/files/ip_in-
sight_nov04.pdf
154 Gibbins, D.: „A breath of fresh air for semi-descriptive marks?“. News & views, Wragge &
Co, febrúar 2004, bls. 2. http://www.wragge.com/files/IPNL_Feb04.pdf
155 Mál nr. C-498/01 P, New Born Baby, 18.-19. mgr. álitsins.
156 Mál nr. C-363/99, Koninklijke KPN Nederland NV v. Benelux-Merkenbureau, (2004) ECR
I-1619, (Postkantoor), og mál nr. C-265/00, Campina Melkunie BV v. Benelux Merkenbur-
eau,(2004) ECR I-1699, (Biomild), frá 12. febrúar 2004.