Úrval - 01.10.1946, Síða 116

Úrval - 01.10.1946, Síða 116
114 tJrval og snyrtileg, og það gladdi mig að sjá, að hún gat klæðst eins og hver önnur kona, utan leik- sviðsins. Hún var ánægð og fögur. Hún var að vísu ellilegri í andliti en aldurinn gaf til kynna, en hún var yndisleg í hamingju sinni og það geislaði frá henni hlýjan og vináttu. Ávalir, kvenlegir armar hennar hreyfðust yndis- lega; rödd hennar var hrein og tær eins og músik. Hún hafði komið til ættlands síns glöð í skapi; úr ringulreið og þjáningum Sovét Rússlands, var hún kominn í hinn gamal- kumia, þægilega heim, þar sem nóg var til að borða, drekka og klæðast í — mjúk rúm og heit böð. Og með henni var skáldið, sem hún unni. Blaðamennirnir sneru frá Isadoru, hinni víðfrægu konu, sem hneigðist að frjálsum ást- um, og tóku að spyrja Essenine. Hinn hávaxni, ungi Rússi, með leiftrandi blá augu og ljóst hár, var glæsilegur á að líta. „Hverskonar skáld?“ spurði einn blaðamaðurinn, og skrifaði síðan: „hugsæis skáld.“ Isadora tók til máls: „Við er- um komin hingað, þakklát í huga. Við erum fulltrúar hins unga Rússlands, en skiftum okkur ekki af stjómmálum. Við störfum einungis á sviði listar okkar. Við trúum því, að sál Rússlands og sál Ameríku séu að nálgast hvor aðra.“ Augu blaðamannana hurfu frá hinu unga glæsimenni til Isadoru, sem enn var fögur, þótt henni væri tekið að hnigna. Hvernig gætu þau skilið hvort annað, ef maður hennar talaði aðeins rússnesku, sem hún kunni ekki? „Það er til eitt mál, sem allir skilja,“ svaraði hún og brosti. Meðan þetta gerðist höfðu starfsmenn útlendingaeftirlist- ins gefið mér bendingu um að tala við sig. Þeir kváðust harma það, að ný lög væru gengin í gildi þess efnis, að amerísk kona, sem giftist útlending missti þegar ríkisborgararétt sinn. Isadora var með rússneskt vegabréf og gift bolsévikka — slíkt var ekki þeirra meðfæri að ráða fram úr. Það varð að kyrrsetja þau fyrst um sinn. Öll dagblöðin voru full af fregnum um kyrrsetninguna, og ég var sárgramur. Loks var Isadoru sleppt og hún mátti fara frjáls ferða sinna um ætt- land sitt.
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132

x

Úrval

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.