Úrval - 01.08.1982, Qupperneq 92

90
ÚRVAL
nema þessa list. Þeir verða áður að
hafa iðkað ýmsar æfingar í sambandi
við inn- og útöndun. Þeir verða að
vera þaulæfðir í hugareinbeitingu svo
að þeir geti komist í leiðsluástand þar
sem hugsanir verða að veruleika eins
og þær væru efniskenndar. Loks verð-
ur þar til hæfur lama að hafa veitt
þeim hina réttu vígslu.
Ég fór þess á leit við virðulegan
lama nokkurn að hann kenndi mér
aðferðina og bað um „orkuhleðslu”
til þess að stytta reynslutrma minn.
Ég veit ekki hvort hann veitti mér úr-
lausn aðeins til þess að losna við mig
og þrábeiðni mína. Hann ráðlagði
mér blátt áfram að fara á einhvern af-
vikinn stað uppi á öræfum, taka mér
þar bað í ísköldu jökulvatni og hvorki
þurrka á mér skrokkinn eftir baðið né
fara í fötin aftur heldur sitja heila
nótt, blaut og nakin eftir baðið,
hreyfingarlaus í hugleiðslu. Vetur var
að vísu ekki skollinn á þegar ég gerði
alvöru úr að fara eftir þessari ráðlegg-
ingu. En þetta var í 10 þúsund feta
hæð og kalt um nóttina svo að ég var
mjög hreykin af að ég skyldi ekki
kvefast eftir þetta tiltæki.
Eðlilegt er, 1 því kalda loftslagi sem
er í Tíbet og oft veldur slysum, að
íbúarnir séu hrifnir af að vita um
aðferð til að verjast frosti og kulda.
Eftir að nemandinn hefur æft sig
um skeið undir handleiðslu meistara
síns dregur hann sig í hlé til afskekkts
staðar hátt í fjöllum uppi. En í Tíbet
er , ,hátt í fjöllum uppi’ ’ aldrei minna
en í 10 þúsund feta hæð. Bannað er
að iðka tumo inni í húsum eða í
byggð. Kennararnir telja að reykur og
annar ódaunn spilli loftinu þar og
geti, ásamt ýmsum dulrænum orsök-
um, tafið fyrir árangri og jafnvel
skaðað nemandann. Þegar svo
nemandinn hefur komið sér fyrir á
hæfum stað má hann engan mann
hitta nema lama sinn sem getur
heimsótt hann stöku sinnum.
Nemandinn má cinnig fara og hitta
lama sinn í einsetumannsbústað
hans en langur tími verður þó að líða
milli slíkra heimsókna.
Nemandinn byrjar daglegar æfing-
ar sínar fyrir dögun og verður að hafa
lokið sérstökum /aí%o-undirbúningi
fyrir sólarupprás en sá undirbúningur
er aðallega fólginn í hugareinbeit-
ingu. Æfingarnar gerir hann úti á
víðavangi og er annaðhvort nakinn
eða klæddur einföldum bómullarbol.
Byrjendur mega sitja á strámottu,
strigapoka eða tréstóli. Lengra komn-
ir lærisveinar sitja á berri jörðinni og
þeir sem eru enn lengra komnir sitja á
snjó eða ísi á tjörnum eða lækjum.
Aður en þeir hefja æfingar mega þeir
hvorki neyta morgunverðar né
drekka, síst heita drykki.
Tvær stellingar koma til greina.
Onnur er venjuleg hugleiðslustelling
og er þá setið með krosslagða fætur.
Hin er sú að sitja að hætti Vestur-
landabúa, en með hendur á hnjám og
þannig að teygt sé úr þumalfingri,,
vísifingri og litlafingri, en langatöng
og græðifingur séu beygðir inn í lóf-
ann. Þá er byrjað á ýmsum öndunar-