Úrval - 01.08.1982, Qupperneq 94

92
ÚRVAL
Svipta skai maganum frá hægri til
vinstri þrisvar sinnum. 2) Skaka skal
magann eins hratt og unnt er. 3)
Hrista skal skrokkinn, eins og þegar
hestur hristir sig, og um leið taka
snöggt hopp en hafa þó áfram
fæturna krosslagða sem áður. Þessar
þrjár æfingar á að endurtaka þrisvar í
röð og ljúka með því að hoppa í loft
upp eins hátt og unnt er.
Ekki er að undra þó að manni hitni
við þessa þrekraun. Hún er tekin að
láni úr indverskri Hatha Joga, en í
Indlandi er hún ekki sett í sambandi
við tumo Tíbetbúa.
Þjálfunin heldur áfram með því að
halda niðri í sér andanum svo djúpt
og lengi að þindin verði ,,í lögun
eins og pottur”.
Næst er að móta í huganum mynd
gyðjunnar Dorjee Naljorma eins og
áður er lýst. Því næst hugsar maður
sér sól í hvorri hendi, í hvorri il og
neðan við naflann.
Með því að núa saman sólum lófa
og ilja kviknar eldur sem svo kveikir í
sólinni neðan við naflann og fyllist þá
allur líkaminn eldi.
Með hverri útöndun er veröldin
skynjuð svo sem hún væri eitt eldhaf.
Æfingunni lýkur með tuttugu og
einu háu stökki.
Stundum lýkur tumo-\>jálfun með
eins konar prófi. Þeir sem telja sig
orðna nógu leikna til að taka þátt í
því koma saman á fljótsbakka eða hjá
stöðuvatni um frostnótt að vetri til og
þegar öll vötn eru lögð. Valin er
tunglskinsnótt í stormi. Slíkar nætur
eru ekki sjaldgæfar í Tíbet á vetrum.
Þeir sem ganga til prófsins eru látnir
sitja naktir, með krosslagða fætur á
freðinni jörðinni. Gat er borað í ísinn
ef ísinn á vatninu er svo þykkur að
þess þurfi. Abreiðum er dýft í ískalt
vatnið, og mennirnir vefja sig í þær
rennblautar. Þeir verða nú að þurrka
ábreiðurnar á berum líkamanum.
Strax og ábreiðan er þurr orðin er
henni aftur dýft í vatnið, henni vafið
um skrokkinn og þar á hún að þorna.
Þessu heldur áfram alla nóttina og
fram I dögun. Sá sem þá hefur oftast
þurrkað rennblautar ábreiður á sér
nöktum er efstur á prófinu og hefur
sigrað í samkeppninni.
Sagt er að sumum takist að þurrka
allt að fjörutíu ábreiður á sér nöktum
yfír nóttina. Menn gætu nú haldið að
þetta væru ýkjur eða ábreiðurnar að-
eins smábleðlar. En ég hef sjálf séð
menn þurrka á sér á þennan hátt
margar ábreiður sem voru eins og stór
sjöl.
Samkvæmt reglunum verða menn
að þurrka á sér að minnsta kosti þrjár
ábreiður á tilteknum tíma til þess að
geta orðið respa og fengið leyfi til að
klæðast hvíta bómullarbolnum sem
er tákn um að vera orðinn fullnuma I
tumo. En ég efast um að þessi regla sé
stranglega haldin nú á dögum.
Respa nefnist sá sem aðeins klæðist
einum bol úr bómull á öllum árstíð-
um og í hvaða hæð sem er yfir sjávar-
máli. En til eru þeir respar I Tíbet