Úrval - 01.08.1982, Síða 101

MÁTTUR HUGARORKUNNAR
99
ast kuldinn og þunna loftið, þreytan
og hungrið að til þess að þeir fái þessa
ósk sína uppfyllta.
En hvers vegna er Tíbet hið útvalda
land dulfræða og yfirnáttúrlegra fyrir-
brigða?
Augljósasta orsökin er sjálfsagt sú
hve landið er afskekkt og umlukt
himingnæfandi fjöllum og eyðimörk-
um. Einnig ber þess að gæta að þeir
sem neyðast til að fórna dýrmætum
hugsjónum, af því þeir eiga ekki sam-
leið með hörðum og köldum
veruleikanum, leita oft drauma sinna
og ævintýralanda þar sem þrár þeirra
fái fullnægju. Þar reisa þeir sínar
paradísarhallir og himneskar drauma-
borgir. Þetta gerist ekki slður ef þeir
finna þessi ævintýralönd í sjálfum
veruleikanum I stað þess að finna þau
í draumum sínum. Tíbet er ævintýra-
landtð hér á jört) og hefur öll skilyrði
til þess að vera það. Ýkjulaust get ég
sagt að landslag þar tekur öllu fram
að tign og fegurð.
Best er að fara eftir skoðunum
Tlbetbúa sjálfra á þvl sem við nefnum
dularfull fyrirbrigði. Enginn Tlbct-
búi neitar því að slík fyrirbrigði gerist
en hann telur þau ekki kraftaverk I
sama skilningi og Vesturlandabúar.
Tlbetbúar neita því yfirleitt að
nokkuð yfirnáttúrlegt sé til. Hin svo-
kölluðu undur eru að þeirra dómi
eins eðlileg og hver önnur algeng fyr-
irbrigði, en eru komin undir þekk-
ingu á lítt þekktum eða óþekktum
iögmálum og orkulindum.
011 þau fyrirbæri sem í öðrum
löndum teljast kraftaverk eða stafa frá
verum I öðrum heimi telja tíbetskir
meistarar I dulvísindum til sálrænna
fyrirbrigða. Þeir greina þau yfirleitt í
tvo flokka:
I fyrsta lagi fyrirbrigði sem einn eða
fleiri einstaklingar framleiða óafvit-
andi eða ósjálfrátt. Liggur þá um leið
Ijóst fyrir að upphafsmennirnir að
þessum fyrirbrigðum stefna ekki með
þeim að ákveðnu markmiði og I öðru
lagi fyrirbrigði sem eru framleidd
með fullri vitund til þess að ná
ákveðnu marki. Venjulega eru þau
verk eins manns, en þó ekki alltaf.
Skaparar þessara fyrirbrigða geta
einnig verið aðrir en menn, nefnilega
úr einhverjum hinna sex flokka skyn-
vera sem lamatrúarmenn telja að til
séu hér I heimi. En hver svo sem
höfundur fyrirbrigðanna er gerast
þau öll með sams konar aðferð, I sam-
ræmi við einhver náttúrulögmál. Hér
er því ekki um nein yfirnáttúrleg
kraftaverk að ræða.
Þegar rætt er um hugareinbeitingu
sem orsök fyrirbrigða verður að muna
að: hugareinbeitingin er ekki ósjálf-
ráð heldur fastákveðin og að auk
beinna og augljósra orsaka liggja marg-
ar aukaorsakir að baki sem eru jafn-
nauðsynlegar til þess að fyrirbrigðin
gerist.
Leyndardómurinn við sálræna
þjálfun, eins og Tíbetbúar skilja
hana, er sá að þroska með sér hugar-
einbeitingarorku, miklu máttugri en
þekkist hjá viljasterkustu mönnum