Úrval - 01.08.1982, Page 111

MÁTTUR HUGARORKUNNAR
109
hefði ekki skipað honum það. Hann
gat til dæmis tekið upp á því að
ganga, staðnæmast og líta í kringum
sig. Oftast varð ég hans vör í sýn en
stundum fannst mér eins og kufl hans
strykist við mig og einu sinni fann ég
hönd hans snerta öxl mína.
Þeir drættir sem ég hafði sett mér
fyrir sjónir í útliti manngervings
míns, meðan ég var að byggja hann
upp, tóku nú að breytast smám
saman. Feiti munkurinn, með búldu-
leitu kinnarnar varð magrari en áður.
Svipur hans fór að verða háðslegur. I
honum brá fyrir undirferli, jafnvel ill-
girni. Hann fór að verða erfiðari við-
fangs og hreint og beint óskammfeil-
inn. í stuttu máli sagt: Ég var að
missa á honum tökin.
Einu sinni kom hjarðmaður í tjald
mitt og færði mér smjör að gjöf.
Meðan hann stóð við í tjaldinu sá
hann munkinn og hélt að hann væri
lifandi lam2.
Ég hefði átt að lofa svipnum að
þroskast áfram, eins og ekkert væri,
en sannast að segja fór nærvera þessa
óboðna förunauts að taka á taugar
mínar. Þetta var að verða að martröð,
meira að segja um hábjartan daginn.
Auk þess var ég nú farin að gera
áætlanir um ferð mína til Lhasa og
þurfti því á öllum mínum sálarstyrk
að halda og mátti ekki láta neitt ann-
að trufla mig. Ég ákvað því að leysa
svipinn upp. Mér tókst það að lokum
en í sex mánuði átti ég í harðri bar-
áttu áður en mér heppnaðist að losa
mig við hann til fulls. Svo lífsþyrst var
þetta hugarfóstur mitt orðið.
Ekkert er í rauninni undarlegt við
það að mér skyldi takast að skapa mitt
eigið hugarfóstur. Það einkennilega
og eftirtektarverða við þessa mann-
gervinga er að aðrir skuli sjá þá. Eru
þeir þá eitthvað annað og meira en
hugmyndir þess er býr þá til?
Tíbetbúar eru ekki allir á einu máli
um skýringar á þessum fyrirbrigðum.
Sumir telja að raunverulega verði
þarna efnisvera til. Aðrir telja að
svipurinn orsakist af sefjun: hugsun
skapandans hefur áhrif á aðra svo að
sefjandi máttur hennar orsakar að
þeir sjá það sama og hann.
Þrátt fyrir virðingarvcrðar tilraunir
Tíbetbúa til að finna skynsamlegar
skýringar á öllum svonefndum krafta-
verkum, eru mörg þeirra enn óskýrð.
Ef til vill er orsökin sú um sum þeirra
að þau séu tilbúningur, ef til vill
ekki.
Margt fleira mætti ræða um sálræn
fyrirbrigði í Tíbet, en frásagnir
• manna um þessi efni vilja oft verða
ófullnægjandi, einkum þegar þess er
gætt hve skilyrðin til rannsókna eru
oft erfið í landi eins og Tíbet.
Sálarrannsóknir ber að leggja stund
á í sama anda sannleiksástar og gagn-
rýni eins og við allar aðrar vísindaleg-
ar rannsóknir. Þær uppgötvanir, sem
gera verður á þessu sviði, eiga ekkert
skylt við yfirnáttúrlega hluti eða hjá-
trú. Þær munu ekki réttlæta á nokk-
urn hátt allt það skipulagsleysi og kák
sem er að finna innan vissra ,,fræði-