Sjómannadagsblað Snæfellsbæjar - 01.06.2004, Síða 54

52
Sjómannadagsblað Snæfellsbæjar 2004
Glaður og Siglunes
Arið 1990 kaupir fjölskyldan aðra
trillu sem bar nafnið Glaður.
Hann var af gerðinni Sómi 800
og Gísli tók við að róa honum.
Þannig að nú tóku umsvifin held-
ur betur að vaxa hjá fjölskyldunni
og það átti eftir að halda áfram.
Árið 1999 voru þau hjónin kom-
inn áleiðis um borð í Norrænu og
ætluðu til Færeyja. Þau voru
komin á Blönduós þegar þau
skyndilega ákveða að hætta við
ferðalagið, snúa við og aka suður á
Vatnsleysuströnd og kaupa bát.
„Allt í einu varð spurningin þessi:
Eigum við að halda áfram eða eig-
um við að kaupa bát“ segir Erla.
Og þau völdu seinni kostinn.
Þarna kemur sem sagt þriðja trill-
an til sögunnar, Siglunes. „Þessi
bátur var á dagakerfinu og þannig
var hægt að brúa bil svo allir gætu
haft atvinnu af þessu því skerðing-
in á veiðiheimildum var það mikil
á tímabili,“ segir Marteinn og
bætir við: „Þetta hefur verið eilíf-
ur eltingaleikur við þessi kerfi.“
Nýlega var þriðja Sverrinum
skipt út fyrir annan nýjan og nú
er róið á þremur bátum, einn er á
línu, annar á grásleppu og sá
þriðji á handfæri. Feðgarnir þrír
skipta sér niður á bátana en alls
eru nú sjö manns að störfum við
útgerðina fyrir utan fjölskyldu-
meðlimi. Þar er mesta vinnan við
beitninguna en í henni segjast þau
hjónin vera með alveg úrvalsfólk
að störfum. Aðspurður um fram-
tíðaráform segir Marteinn að þeir
bræður, Orvar og Gísli, muni róa,
hvor á sfnum bátnum. En hvað
með hann sjálfan? „Eg fæ von-
andi að fljóta eitthvað með, mað-
ur fer nú eitthvað að róa sig í
þessu."
Trillukarlarnir Örvar og Gísli
Eftir 25 ára fasta búsetu á Tálkna-
firði með hefðbundinni fjarbúð á
Barðaströndinni. ákváðu þau
hjón að flytja til Olafsvíkur árið
2000. Þau höfðu reyndar þá haft
þar vetursetu um tíu ára skeið.
Erla segist sakna Tálknafjarðar og
verunnar þar. Fyrstu misserin hér
hafi verið erfið en nú sé þetta allt
að koma. „Og nú líður okkur
afar vel hérna og höfum komið
okkur vel fyrir. “ Marteinn segir
það gríðarlegan mun að sækja sjó-
inn héðan miðað við aðstæðurnar
vestur á fjörðum. „Hér eru að-
stæður allar mjög góðar og stutt á
miðin.“ Synirnir Gísli og Örvar
búa líka í Ólafsvík ásamt fjöl-
skyldum sínum. Erla segir það
dálítið merkilegt að þeir hafi báðir
verið mikilir námsmenn og átt
framtíð fyrir sér á mörgum svið-
um en sjómennskan heillaði þá og
báðir virðast afar ánægðir með
hlutskipti sitt sem trillukarlar.
Ekki fara alveg strax!
En hver skyldi eiginlega vera lyk-
illinn að þessari velgengni? „Það
þarf alltaf að eiga fyrir skuldun-
um, okkur lánaðist það alltaf en
það kostaði líka þrautseygju.
Margir fara flatt á þessu og missa
allt í skuldafen. Það verður að
sníða sér stakk eftir vexti,“ segir
Erla. „Svo er auðvitað ómetanlegt
hvað við fjölskyldan höfum verið
samtaka í þessu alla tíð, við höf-
um átt miklu barnaláni að fagna.“
Aðspurður um dugnað og áhuga,
hvort það hljóti ekki að vega
þungt, segir Marteinn af sinni al-
kunnu hógværð: „Jú, eitthvað
talsvert þarf nú af því.“ Talið
berst nú eilítið að fiskveiðistjórn-
unarkefinu. „Menn hafa bara
lært að lifa með þessu,“ segir
Marteinn og Erla bætir við: „Mér
finnst að það hefði átt að leyfa að
skipta á tegundum á milli báta.
En þetta framsal á aflaheimildum,
það er mikil veila í kerfinu, þar
verður braskið til. Svo er það líka
galli að vera að kljúfa kerfið niður
og veita síðan alls kyns sporslur
hingað og þangað sem bara verða
til þess að skapa leiðindi.“ En
fjölskyldan ákvað strax í byrjun að
sætta sig við kerfið og reyna að
starfa eftir því. „Það hefur lánast
bara nokkuð vel. Mér hefur
t.a.m. tekist að verða skattakóng-
ur í nokkur skipti á Vestfjörðum
og líka eftir að við komum hingað
á Nesið.“ I framhaldi af þessu tali
rifjar Erla upp atvik þegar bæjar-
stjórinn vestur á fjörðum hafði
komið að máli við Martein þegar
spurðist að þau væru að flytja og
sagði við hann: „Þú færir nú ekki
heimilisfangið þitt alveg strax, er
það nokkuð?“
Að ráða sínum frítíma!!
Marteinn og Erla hafa reynt að
njóta þess síðustu árin að bregða
sér til útlanda einu sinni á vetri.
„Það er líka í eina skiptið sem við
getum litið upp út þessu,“ segir
Erla. „Svo keyptum við okkur
húsbíl í fyrra og nutum þess að
ferðast um landið síðasta sumar.“
Feðgarnir Örvar, Marteinn og Gísli við bátana Glað og Sverri. Mynd: PSJ