Ný menntamál - 01.06.1986, Blaðsíða 37
Bækur
H1
Kristján Bersi Ólafsson.
Guðrún Ólafsdóttir. k
Guðrún Gísladóttir. •-»aamf;'' ■ f
Heimir Pálsson. wBfy Í .1
Þuríður Jóhannsdóttir. , A
Þrjár bækur í
samfélagsfræðum
handa
framhaldsskólum
Fyrir framan mig á borðinu liggja
þrjár kennslubækur, sem allar eiga það
sammerkt að vera þýddar. Þær eru:
1. Félagsfræði eftir lan Robertsson,
sem Ágústa Oddsdóttir hefur þýtt
ásamt Ragnheiði Þorgrímsdóttur og
Þórunni Friðriksdóttur og séð um út-
gáfu á (iðunn 1985).
2. Sálfræði eftir Ritu og Richard
Atkinson og Ernest Hilgard, sem Kon-
ráð Ásgrímsson hefur þýtt (Iðunn
1985).
3. Mannkynssaga eftir 1850 eftir A.
Sveen og A. Aastad, sem Sigurður
Ragnarsson hefur fært í íslenskan bún-
ing (Mál og menning 1985).
í kennslubókaleysi síðustu ára hafa
kennarar iðulega gripið til þess ráðs að
þýða erlenda texta sem þeir hafa talið
geta komið að notum. Sérstaklega hef-
ur borið á þessu í kennslugreinum sem
eiga sér ekki Ianga hefð að baki í skóla-
starfi, enda þörfin þar eðlilega verið
mest. En alltof oft hafa þessir textar
verið af vanefnum gerðir. Þeir hafa
verið á vondu máli — stofnanaíslensku
þegar verst hefur látið — og illa út gefn-
ir, fjölritaðir og lítið til þeirra vandað.
Ég býst við að flestir, sem hafa starfað í
framhaldsskólum síðustu árin, geti rifj-
að upp mýmörg dæmi um þetta. Á
tímabili var til dæmis mikið um það
talað að ástæða væri til að stöðva
notkun ákveðinna kennslubóka vegna
þeirra skoðana sem þær birtu. Til þess
held ég að aldrei hafi verið ástæða en
hins vegar gæti ég nefnt dæmi, — fleiri
en eitt og fleiri en tvö —, þar sem
ástæða hefði verið til að stöðva notkun
kennslubóka af málfarslegum ástæð-
um.
Islenskir skólar eiga að og þurfa að
nota kennslugögn á íslensku. Og þetta
hafa aðstandendur þeirra þriggja bóka,
sem ég hef núna fyrir framan mig,
greinilega gert sér Ijóst. Þcir hafa vand-
að til verks síns. Sérstaklega er mér það
ánægjuefni að nú skuli loksins vera
koniin út kennSlubók í félagsfræði, sem
er ekki aðeins á íslensku heldur á góðri
íslensku og staðfærð á mjög ánægjuleg-
an hátt; — vönduð bók í alla staði, sem
þær Ágústa og stallsystur hennar eiga
mikla þökk skilið fyrir að hafa komið
út. Að sjálfsögðu er Mannkynssagan í
búningi Sigurðar Ragnarssonar einnig
til sóma, bæði vel valin og vel með
textann farið, enda ekki við öðru að
búast. Þýðingu Konráðs sá ég á sínum
tíma í fjölriti og leist ekki á en hún hef-
ur núna tekið miklum stakkaskiptum
til hins betra og má heita orðin for-
svaranleg, a.m.k. ef miðað er við fyrri
útgáfur.
Þessi pistill er ekki annað en
stutt ritfregn. Ég ætla mér ekki að fjalla
um þessar þrjár bækur út frá faglegu
sjónarmiði eða Ieggja neinn dóm á það
af hverju þær hafa verið valdar til út-
gáfu fyrir íslenska skóla en ekki ein-
hverjar aðrar bækur. Til þess skortir
mig sérfræðiþekkingu. Þó hygg ég að
allt séu þetta traustar bækur sem vel
standi fyrir sínu og fengur sé að fá þær
á íslensku. En mest um vert finnst mér
einmitt að þær eru á íslensku, góðu og
lipru máli, þannig að óhætt er að leggja
þær fyrir nemendur án þess að eiga á
hættu að málspjöll fylgi í kjölfarið.
Kristján Bersi Olafsson,
skólameistari Flensborgarskóla.
37