Morgunblaðið - 12.04.1979, Síða 14

14
MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 12. APJÚL 1979
GuAný móðir Einart gefur honum
brjóst tæplega sjö ára gömlum og
á vinstra brjóstinu er systir hans
fjögurra ára.
„Að elska
óvin sinn“
Samkomutjaldið rammaði inn
þá stund sem átti sér stað og Einar
þrumaði með sinni hljómmiklu og
sérstæðu rödd prédikarans: „Já,
vinir mínir, þið skuluð launa illt
með góðu, þið skuluð elska náunga
ykkar og sýna honum kærleik. Þið
skuluð elska óvini ykkar, sýna
þeim vilja Drottins, kærleikann.
Já, elskið óvini ykkar og leiðið þá
til hans. En vinir mínir, þar sem
vínið er, þar er böl, vínið er versti
óvinur mannsins og þið skuluð
vara ykkur á víninu, berjast gegn
því.“
„En varstu ekki að enda við að
segja, að við ættum að elska óvini
okkar?" gall þá við í einum sam-
komugesta.
„Jú, vinur minn,“ svaraði Einar
um hæl, „ég sagði það og það er
satt og rétt, því það stendur í
Biblíunni, orði Guðs,“ og hann
brýndi raustina og beindi orðum
sínum beint í hjartastað þess er
greip fram í, „víst átt þú að elska
óvin þinn það stendur í Biblíunni
og það er satt og rétt, en það
stendur hvergi í Biblíunni að þú
eigir að svolgra hann í þig.“
Gíslí faöir Einars.
í nær 10 ár hefur Einar verið
forstöðumaður Hvítasunnusafnað-
arins í Reykjavík, en fram að því
hafði hann verið forstöðumaður
Betel í Eyjum, safnaðar hvíta-
sunnumanna þar. Einar gegndi
fjölmörgum störfum í Eyjum, var
trúboði, verkstjóri á grafskipi,
sauðfjárbóndi, sjómaður og út-
vegsbóndi, vélskoðunarmaður í 14
ár sá hann um skoðun gúmmí-
björgunarbáta og vann brautryðj-
endastörf í þeim efnum hér á landi
ásamt mörgum öðrum Eyjamþnn-
um. Við röbbuðum uaman um feril
hans, boðunina, hversdagslífið og
eitt og annað.
Miklar and-
stæður í
ættargrunni
„Ég er fæddur í Vestmannaeyj-
um 31. janúar 1923 að Arnarhóli.
Það hús er kennt við Arnarhól í
Landeyjum þar sem báðir foreldr-
ar mínir voru fæddir, Guðný
’79
Fjörutíu ára
trúarafmæli
Vestangolan leikur létt við drifhvítan tjalddúkinn og
sumarilmurinn liggur í loftinu. Tjaldið er fullskipað
samkomugestum og það er blússandi stemmning á
þessari samkomu hvítasunnumanna í Eyjum. Nokkur ár
eru liðin síðan og tímans tönn hefur meitlað sinn svip á
líf og land, en orðið stendur óhagganlegt og það er einmitt
orðið sem hann vitnaði í ræðumaðurinn á téðri samkomu.
Einar J. Gíslason heitir hann. Hann frelsaðist árið 1939
og á því 40 ára trúarafmæli á þessu ári. Hann er einhver
flugmælskasti ræðumaður landsins og hefur sinn eigin
sérstæða ræðustíl í þeim efnum, stíl þar sem hann fléttar
saman fréttamennsku, söguna, táknmyndina, gaman-
semi og persónuleg tilvik, en grunntónninn í öllu er orð
Guðs, Biblían. Við hverja spurningu getur hann óhikað
tengt svörin tilvitnunum í hina helgu bók og hið daglega
líf. Hann trúir á Guðs orð og daglega lifið er honum
veruleiki. í 40 ár hefur orðið verið bæði vörn og sókn
þessa lífsglaða manns.
Grein og myndir:
ÁRNI JOHNSEN

Á myndinni til
vinstrí er Daníel
Glad að fram-
kvæma skírn en
peim skírða er
dýft á bólakaf
andartak, enda
sézt hann ekki
á myndinni.
Hinar myndírn-
ar eru teknar á
sömu samkomu
fyrir skömmu
og sýna Þætti
úr samkom-
unni. Neðsta
myndin sýnir
prjá peirra sem
skírðir voru, í
bæn. Efst er
kirkja Hvíta-
sunnumanna.

„Andi
■ ■ ■
■-----------
innartekur
mig“