Morgunblaðið - 09.01.1999, Blaðsíða 56

•$6 LAUGARDAGUR 9. JANÚAR 1999
MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ
KRIS TBJÖRG ODDNÝ
ÞÓRÐARDÓTTIR
Mánudagurinn 4. janúar mun
seint líða mér úr minni. Lóa kom til
mín ásamt Berglindi, systur minni,
og tilkynnti mér að Kristbjörg
frænka væri dáinn. Eg var svo
lengi að meðtaka það sem hún
sagði, ég skildi ekki og vil ekki
skilja hvemig það má vera að hún
sé látin. Skil ekki tilganginn í því að
taka hana í blóma lífsins 23 ára
gamla frá Arnari og tveimur dætr-
um. Daginn áður, sunnudaginn 3.
janúar, ríkti svo mikil gleði því hún
, ag Arnar höfðu eignast alveg yndis-
lega dóttur sem var heilbrigð og
hraust. Ég var svo ánægð að heyra
að hún væri búin að fæða og allt
hefði gengið vel, því þegar hún átti
Berthu Maríu var það svo erfið
fæðing. Þegar ég hitti Kristbjörgu
á Þorláksmessu og spurði hana
hvort hún kviði ekki fyrir fæðing-
unni var svarið: Nei nei, þetta mun
allt ganga vel. Ég hvorki sá né fann
kvíða hjá henni. Þetta svar var
lýsandi dæmi fyrir Kristbjörgu.
Aldrei neitt mál hvað sem hún tók
sér fyrir hendur. Kristbjörg var
yndislegur persónuleiki, falleg að
innan og utan. Þrátt fyrir alla henn-
ar mannkosti var hún lítillát og
ajlógvær.
Hún var þvílíkur dugnaðarfork-
ur, alltaf vinnandi, þau keyptu sér
íbúð fyrir nokkrum árum og svo er
Arnar í flugnámi. Þannig að það
þurfti að afla tekna og það var ekk-
ert mál hjá henni. Hún var að þjálfa
í fimleikunum, vann í Vídeóklúbbn-
um, Veitingastöðunum Lanterna og
Hertoganum og í Tvistinum. Svo
var hún alltaf boðin og búin til að
passa fyrir alla því hún hafði alltaf
nógan tíma.
- Hún var alveg einstaklega klár í
nöndunum, hafði fallega rithönd,
var mikið í föndrinu og prjónaði
talsvert. Mér fannst frábært ein
jólin, þá prjónaði hún peysu handa
Bjössa bróður sínum og það var
eitthvað mikið að gera hjá henni
þau jól. Henni tókst ekki að klára
að prjóna peysuna svo hún pakkaði
henni inn á prjónunum og svoleiðis
fékk Bjössi hana. En hún tók líka
peysuna eftir jólin og kláraði hana.
Elsku besta Kristbjörg mín, ég
þakka þér fyrir þær stundir sem ég
hef átt með þér og mun varðveita
þær vel og lengi. Elsku Arnar,
Bertha María, litla dúlla, Steina,
Þórður, Þórdís, Eyþór, Bjössi,
Edda, Steina, Baldvin, Kalli, Gunný
^g Rikki, ég votta ykkur mína
dýpstu samúð og bið guð að styrkja
ykkur og lýsa ykkur veginn fram á
við í þessari miklu sorg.
Hver minning dýrmæt perla að liðnum
lífsins degi,
hin Ijúfu góðu kynni af alhug þakka hér.
Pinn kærleikur í verki var gjöf sem
gleymist eigi
og gæfa var það öllum, er fengu
aðkynnastþér.
(Ingibjörg Sig.)
Ykkar,
Hafdís Kristjánsdóttir
og Qölskylda.
Snert hörpu mína himinborna dís,
svo hlusti englar Guðs í paradís.
Við götu mína fann ég fjalarstúf
og festi á hann streng og rauðan skúf.
Úr furutré sem fann ég út við sjó
ég fugla skar og líka úr smiðjumó.
í huganum tii himins oft ég svíf
Og hlýt að geta sungið í þá líf.
Þeir geta sumir synt á læk og tjörn,
og sumir verða alltaf lítil böm.
En sólin gyllir sund og bláan Qörð
og sameinar með töfrum loft og jörð.
Jk,
Ég heyri í fjarska viiltan vænjaþyt.
Um varpann leikur draumsins perluglit.
Snert hörpu mína himinborna dís,
og hlustið, englar Guðs í Paradís.
(Davíð Stef.)
Þriðji janúar var þvílíkur gleði-
dagur því þá fékk ég þær æðislegu
iflfc-egnir að Kristbjörg frænka væri
Dúin að eiga og þau hefðu fengið
stóra og myndarlega stelpu en
flestallir bjuggust við strák. Búist
var við fæðingu 10. janúar og ég
var mikið fegin að hún skyldi eiga
fyrr því þá var þessari erfiðu með-
göngu lokið. Ég talaði við Berthu
Maríu í símann og hún var svo glöð
því hún var orðin stóra systir. Svo
sagði hún mér að litla systir væri
alveg eins og hún. Ég ákvað að bíða
með að fara í heimsókn þangað til
næsta dag og leyfa Kristbjörgu að
hvíla sig. Ég var alltaf að vakna
næstu nótt og hugsaði þá alltaf til
Kristbjargar og litlu prinsessunn-
ar, hvað ég gæti gefið litlu eða bara
Kristbjörgu sjálfri, því nóg er til af
öllu eftir að Bertha María fæddist.
Þegar ég vakna daginn eftir kemur
Lóa í heimsókn og færir mér þau
skelfilegu tíðindi að Kristbjörg hafi
dáið um morguninn. Það ómaði inni
í kollinum á mér að það gæti bara
ekki staðist. Hún er 23 ára og er
tekin frá nýfæddu bami sínu, Bert-
hu Maríu, og Arnari, unnustanum
sínum. Þessi erfiði dagur leið og
næstu nótt ætlaði ég aldrei að geta
sofnað því ég hugsaði svo mikið til
aðstandendanna, maður skilur ekki
hvað er hægt að leggja mikið á
suma. Arið 1970 missti Steina,
mamma hennar Kristbjargar, lítinn
dreng að nafni Baldvin Þór.
Kristbjörg var yndislegur per-
sónuleiki, hún var má segja allra.
Alltaf vildi hún gera allt fyrir alla,
alveg sama hvað það var. í fyrra
þegar ég var ófrísk kom hún og
hjálpaði mér að mála sjónvarps-
holið og þótti það alveg sjálfsagður
hlutur. Við höfum alltaf verið mjög
góðar vinkonur enda búnar að
þekkjast frá því hún fæddist.
Við Kristbjörg áttum margt sam-
eiginlegt enda báðar í voginni, hún
átti afmæli 9. okt og ég 8. október.
Þegar ég var yngri svaf ég oft vest-
ur frá og mér er minnisstætt að ég
borðaði ekki kartöflur og þá tók
hún bara líka upp á því að borða
þær ekki. Það er ekki langt síðan
við vorum að tala um þetta og hvað
okkur fannst þetta fyndið að hún
skyldi ekki vera farin að borða þær
ennþá. Það var alveg frábært þegar
hún og Amar fluttu í íbúðina á móti
okkur úti í Áshamri 1994. Fyrir þau
jól tókum við okkur saman og bök-
uðum saman smákökumar. Þá var
sko gaman hjá okkur. Við höfðum
báðar mjög gaman af að föndra og
við dúlluðum okkur við það að búa
til nælur handa börnunum í fjöl-
skyldunni fyrir ættarmótið 1994.
Allt sem Kristbjörg gerði var svo
vandað, rithönd hennar var einstök,
hún skrifaði svo fallega. En það var
svo skrýtið að hún var aldrei nógu
ánægð með það sem hún gerði.
Jólakortin sem þau sendu í ár vom
að sjálfsögðu búin til af Kristbjörgu
og vom ofboðslega falleg. Jólagjöf-
in sem hún gaf bömunum okkar
Nonna var ótrúleg því pabbi henn-
ar hafði skorið út engla sem hún
málaði og skrifaði á Halla Björk
hjartans engillinn minn og Logi
Snædal hjartans engillinn minn.
Kristbjörg var hreint frábær
mamma og Bertha María var alltaf
svo fín og falleg, mamma hennar
dúllaði alltaf svo við hárið á henni.
Á hverju kvöldi las hún fyrir hana
og þær sungu Snert hörpu mína
himinboma dís. Hún sagði einmitt
við mig um daginn: Ekki vissi ég að
það væru fjögur erindi í Snert
hörpu mína himinboma dís. Við
verðum að læra fjórða erindið.
Kristbjörg var þvílíkur dugnað-
arforkur, vann mjög víða og stund-
um sagði ég við hana: Hvenær get
ég náð í þig? Þá svaraði hún: Ja,
kannski einhvem tímann í nótt. Það
var nefnilega erfitt að heimsækja
hana því hún var alltaf að vinna.
Búhamarinn var þeirra annað
heimili, þau voru öll þrjú mjög mik-
ið þar og Steina og Þórður voru
þeim svo góð. Haustið 1996 fóm
þau til Reykjavíkur, Arnar fór í
einkaflugmanninn og Kristbjörg
fór að vinna á leikskólanum Bakka-
borg og fór að læra táknmál. Þá
fóru þau inn í heimilið hjá Gunný
og Rikka, foreldrum Arnars. Þau
komu heim um jólin og þær
mæðgurnar bjuggu niðri í kjallara
hjá okkur Nonna í smátíma því
Árnar var áfram fyrir sunnan í
námi. Kristbjörg og Arnar keyptu
sér bíl núna í nóvember og Krist-
björg var svo hamingjusöm þá.
Þegar Kristbjörg var lítil vom
hún og Þórdís, systir hennar, eins
og tvíburar, þær vora alltaf eins
klæddar og báðar með ljóst sítt
hár. Mér fannst svo fyndið að heyra
Þórdísi oft tala við hana því hún
sagði svo oft Oddný. Besta vinkona
hennar Kristbjargar var mamma
hennar, þær vom svo samrýndar
og líkar í mörgu.
Kristbjörg stundaði fimleika frá
sex ára aldri og fór svo að þjálfa
stelpurnar og gerði það vel. Hún
var algjör reglumanneskja og stóð
sig vel í öllu sem hún tók sér fyrir
hendur.
Góði Guð, ég skil ekki tilganginn
að taka svona unga, fallega og góða
stúlku frá nýfæddu barni sínu,
Berthu Maríu og Arnari, hlutverk
hennar hinum megin getur ekki
verið brýnna en að hugsa um börn-
in sín og unnusta.
Elsku hjartans Kristbjörg mín,
mikið ofboðslega á ég eftir að sakna
þín mikið, þú munt alltaf vera í
hjarta mínu. Núna ertu komin til
Bldvins Þórs, bróður þíns, ömmu
Diddu og ömmu Þórsteinu. Guð
geymi þig, elsku Kristbjörg mín.
Elsku Arnar, Bertha María, litla
prinsessa, Steina, Þórður, Bjössi,
Edda, Steina, Baldvin, Gunný,
Rikki og Kalli, ég votta ykkur mína
dýpstu samúð. Megi guð styrkja
ykkur á þessum erfiðu tímum.
Ykkar,
Berglind Krisljánsdóttir
og fjölskylda.
Elsku Kristbjörg Oddný, ég vildi
ekki trúa því að þú værir farin í
burtu til annars heims, en veit þó
að þú munt alltaf vera nærri mér í
huganum. Og þegar fimleikar eru
annars vegar veit ég að þú átt eftir
að vera til staðar og segja öllum til.
Við emm búnar að vera saman í
fimleikunum síðan ég byrjaði að
æfa og höfum lengi þjálfað saman.
Það á eftir að vera skrýtið að vera
að þjálfa og þú ekki í salnum.
Ánsi oft vomm við ósammála og
fór skap okkar ekki alltaf vel sam-
an, en saman tókst okkur nú samt
að gera það sem við ætluðum okk-
ur. Ég veit að ég á eftir að sakna
þín mjög mikið og vona að þú haldir
þig alltaf nálægt íþróttinni og félag-
inu.
Guð blessi þig og fjölskyldu þína
og veiti ykkur allan þann styrk sem
þið þarfnist.
Anna Hulda.
Elsku Kristbjörg mín. Það er svo
sárt og erfitt að horfa á eftir þér og
vita til þess að ég fæ aldrei knús frá
þér aftur. Takk fyrir allar góðu
stundirnar sem við áttum saman
þegar þú varst að passa mig.
„Þó ég sé látinn, harmið mig ekki
með támm, hugsið ekki um dauð-
ann með harmi og ótta. Ég er svo
nærri, að hvert eitt ykkar tár snert-
ir mig og kvelur. En þegar þið hlæ-
ið og syngið með glöðum hug lyftist
sál mín upp í mót til ljóssins. Verið
glöð og þakklát fyrir allt sem lífið
gefur og ég tek þátt í gleði ykkar
yfir lífinu.“
Guðný Ósk.
Elsku Kristbjörg Oddný frænka.
Það em aðeins tveir og hálfur mán-
uður síðan við voram í sömu spor-
um að skrifa um ömmu okkar, Odd-
nýju Guðbjörgu Þórðardóttur, kon-
una sem þú varst skírð í höfuðið á.
Okkur eru ofarlega í huga allar
góðu stundirnar sem við áttum
saman á Búhamrinum. Þar var
mikið brallað eins og t.d. farið í
fjömna, í berjatínslu, í hring og
punkt og í ballett inni í bflskúr. Það
em forréttindi að hafa fengið að al-
ast upp á stað sem þessum með
jafn yndislegri manneskju og þér,
elsku Kristbjörg okkar. Samvem-
stundunum fækkaði með aldrinum
en alltaf töluðum við saman reglu-
lega þar sem þú sagðir okkur frétt-
ir af Berthu Maríu og Arnari. Allar
stofnuðum við okkar eigin fjöl-
skyldu og framtíð okkar virtist
björt en skammt er stórra högga á
milli. Þegar þú varst að skrifa nafn
ömmu Diddu fyrir jarðarför hennar
þá stoppaðir þú í miðjum klíðum og
fórst að gráta og sagðir að nöfnin
ykkar væra svo lík. Það styrkir
okkur í þessari óbærilegu sorg að
vita að nú eruð þið saman á ný
nöfnumar.
Elsku Arnar, Bertha María, litla
frænka, Þórður, Steina, Þórdís, Ey-
þór, Bjössi, Edda og böm og aðrir
aðstandendur og vinir. Hugur okk-
ar er hjá ykkur öllum á þessari erf-
iðu stundu.
Guð blessi minningu Kristbjarg-
ar Oddnýjar.
Þínar frænkur,
Dóra Björk og Brynja.
Mánudagurinn 4. janúar byrjaði
eins og hver annar dagur. Kvöldið
áður hafði ég fengið þær gleðifrétt-
ir að þú og Arnar hefðuð eignast
ykkar annað barn. Eftir að ég flutti
í Kópavoginn frá Vestmannaeyjum
höfum við frænkumar ekki hist
mikið nema við sérstök tækifæri.
Þegar ég fékk fréttirnai' af fæðingu
litlu stelpunnar hlakkaði ég mikið
til að sjá þig með hana í fanginu og
Amar og Berthu Maríu ykkur við
hlið. En skyndilega breyttist allt.
Ég mun aldrei gleyma þeim degi er
pabbi sagði mér frá sviplegu and-
láti þínu. Ég fæ líklega aldrei skilið
hvers vegna þú varst tekin frá okk-
ur svona ung, nýbúin að eignast
litla dóttur. Elsku Kristbjörg mín,
ég mun sakna þín sárlega. Elsku
Arnar, Bertha María, óskírð Arn-
arsdóttir, Þórður, Steina, Bjössi,
Edda, Þórdís, Eyþór og fjölskylda,
ég votta ykkur mína dýpstu samúð
María Jónsdóttir.
Við spyrjum okkur eflaust öll: Af
hverju? Það er erfitt fyrir okkur að
trúa því að þú hafir kvatt þennan
heim. Hamingjan virtist blasa við,
nýtt barn komið í heiminn sem því
miður fær aldrei að kynnast þér,
elsku Kristbjörg. Við sem eftir sitj-
um skiljum ekki af hverju þú varst
kölluð héðan. Það var aðeins fyrir
nokkmm dögum að ég heimsótti
ykkur út í Eyjar og við ræddum um
það sem við ætluðum að gera þegar
ég kæmi aftur til Eyja í sumar til að
hitta ykkur. Það átti að njóta þess
að vera í veðurblíðunni, fara í sund
og gefa fuglunum, þú með börnin
þín en ég með litla bróður. Við ól-
umst upp hvor á sínum staðnum, þú
í Eyjum en ég í Reykjavík, en það
var alltaf mikil gleði þegar þið
frænkumar úr Eyjum komuð í
heimsókn til ömmu og afa. Þá sendi
amma iðulega mig og afa eftir
kjúklingum handa okkur kvenfólk-
inu. Svo voru það ófá leikrit sem við
settum upp heima hjá ömmu og afa.
Fyrir stuttu varst þú að rifja það
upp þegar við settum upp leikrit á
ættarmóti sem enginn hló að nema
amma, því hún skildi okkur svo vel.
En nú ert þú komin í faðm ömmu
Diddu, sem hvarf skyndilega frá
okkur fyrir skömmu.
Það erfitt að sætta sig við að það
er ekkert í heimi hér sem færir þig
aftur til okkar. Arnar, Bertha Mar-
ía, óskírða frænka, Þórður, Steina,
Bjössi, Edda, Þórdís, Eyþór og allir
þeir sem misst hafa mikið við frá-
fall Kristbjargar Oddnýjar, megi
Drottinn hugga okkur og styrkja í
þessari miklu sorg.
Salóme Huld.
Sunnudaginn 3. janúar berast
gleðifréttir, Kristbjörg var búin að
fæða myndarstúlku. Daginn eftir er
hringt og mér sagt að Kristbjörg
hafi dáið um morguninn. Hún
Kristbjörg er 23 ára og á allt lífið
framundan. Þetta getur ekki verið
satt. Maður fyllist svo mikilli reiði
og hjartasári sem seint grær. Þú
varst yndislegt barn, svo broshýr
með þitt fallega mikla hár. Þú varst
fjögurra eða fimm ára þegar
mamma þín hringdi í mig í sjokki
og bað mig að laga hárið á þér og
Þórdísi. Þið fómð í hárgreiðsluleik,
taglið var klippt af og toppurinn
líka, en það kom ekki fyrir aftur.
Það var gaman að sjá hárgreiðsl-
una á litlu perlunni þinni, Berthu
Maríu, hvað hún var alltaf fín um
hárið og fallega klædd. Allt það fal-
lega föndur sem þú gerðir og rit-
höndin þín var svo falleg.
Elsku Kristbjörg, þín verður sárt
saknað. Minning um yndislega
stúlku mun lifa í hjarta okkar allra.
Elsku Arnar, Bertha María og lítil
óskírð, Steina, Þórður og fjöl-
skylda. Missir ykkar er mikill og
við biðjum góðan guð að styrkja
ykkur og styðja í þessari miklu
sorg.
Hrafnhildur og fjölskylda.
Rétt rúmlega tvítug höfum við
alla jafna ekki mikla reynslu af
minningargreinum, ekki þá nema
eftir missir ömmu eða afa. Með síð-
ustu minningargreinum sem við
vinirnir lásum vom einmitt greinar
um Oddnýju Þórðardóttur og þar á
meðal grein eftir barnabarn hennar,
Kristbjörgu Oddnýju Þórðardóttur.
Hvern hefði grunað að næstu
kynni okkar af sorginni yrðu þau að
rita þessa minningargrein um
Kristbjörgu, vinkonu okkar og
frænku. Hvem hefði heldur grun-
að, þegar öllum vinahópnum tókst
að hittast hinn 30. desember síðast-
liðinn heima hjá Elfu, að þú yrðir
ekki lengur á meðal okkar á nýju
ári, elsku Kristbjörg. En fyrir okk-
ur unga fólkið er nýtt ár einmitt
helsta tákn nýrra tækifæra.
Á árinu 1999 ætlar árgangur 1975
í Vestmannaeyjum að halda uppá
tíu ára fermingarafmæli sitt. Krist-
björg var ein af þeim sem hafði haf-
ið undirbúningsvinnuna íyrir mótið.
Á fyrsta fundinum, 27. desember
síðastliðinn, bar á góma að árgang-
urinn væri þeirrar gæfu aðnjótandi
að enginn úr þessum 130 manna
hópi hafði látist. Brotthvarf þitt,
elsku Kristjbörg, er okkur hinum í
árgangi 1975 enn frekari hvatning
til þess að halda „stærsta og geð-
veikasta árgangsmót sem á Vest-
mannaeyjum hefur dunið“, eins og
sagði í fyrsta dreifibréfinu sem þú
vannst að með okkur. Kristbjörg
var nefnilega sá leiðtogi sem hver
vinahópur þarf á að halda. Hún
gerði sitt til þess að halda hópnum
saman þegar fólk fór að tvístrast frá
Eyjum vegna náms og starfa.
Sumarbústaðaferðir og matarveisl-
ur (oftar en ekki heima hjá Krist-
björgu) em meðal þess sem við
minnumst með söknuði og verður
vafalítið hálfskrýtið að hittast næst,
án þín. „Ég er í engu standi til þess
að fara að standa á haus 1 einhverri
eldamennsku til þess að ná liðinu
saman,“ sagði Kristbjörg þegar
talið barst að því að hittast nú um
jólin. Enda var hún „í þykkara lagi“
og þreytt eftir erfiða meðgöngu.
Þetta lýsir Kristbjörgu vel, henni
fannst hún alltaf þurfa að skila sínu.
Nei, nei, ekkert mál, við vinimir
hittumst bara og pöntuðum okkur
pitsu - því Kristbjörg var jú ólétt og
eitthvað urðum við að borða! Sama
var uppi á teningnum með þjóðhá-
tíðarstússið í kringum Eljaraglettu-
gengið okkar. Kjami þessa vina-
hóps okkar í dag er einmitt vinkon-
urnar sem ásamt Kristbjörgu gerðu
garðinn frægan um hverja þjóðhá-
tíð með glensi og glaumi. Kristbjörg
kunni alveg að skemmta sér og sjá
björtu hliðarnar á lífinu. Sá okkar
sem bjó við hliðina á henni í blokk-
inni minnist þess einmitt að þegar
hann kom heim af sjónum og setti
græjurnar í botn, kippti Kristbjörg
sér ekki upp við það heldur lækkaði
bara í sínum og hlustaði með hon-
um! Vinahópurinn okkar verður
aldrei samur án þín, Kristbjörg.
Ævina fengum við ekki alla með þér
að þessu sinni en þau ár sem við
fengum emm við þakklát fyrir, og
þá sérstaklega þau átta ár sem þið
Arnar fenguð saman.
Það sem hjálpar okkur, vinum
þínum, að takast á við missinn em
þær stundir sem Guð gaf okkur
með þér um hátíðarnar sem og þær
minningar sem við eigum um þig,
elsku Kristbjörg. Við sáum á mynd-