Skírnir - 01.01.1844, Qupperneq 36

raálefni þeirra, og rnun eigi oí’herrat, aö inikrö
munu blööin hafa til síns raáls um efni þetta, og
veröur {rað einkum aufcsætt, {rá a&gætt er ástand
ríkisins nú og fjrir 13 áruin si'Öan, einknm hvað
tekjur þess og útgjöld snertir, og stjórnin er nú
afc raestu leiti óvinsæl meðal alþýöu; stjórniu heíir
og leitast við að hnekkja frelsinu á allar lundir,
og mikið hefir áliti Frakka mefcai annara þjóða
farib aptur á þessu timabili í mörgum greinum;
þafc verður eigi varið að Frakkar hafa á mörgum
stöðum orðið að bera lægri hluta þar er þeir ábur
rjebu miklu. Einkum lýsir sjer óvildin móti
stjórninni í því, að mótstöðumenn hennar hafa
meb öllu móti reist skorður við, að hún fengi
nokkurt fje til að hafa handa í milli i sínar eigin
þarfir, eða raeð öfcrum orðum lienni væri fengiti
efni í hendur beinlínis til ab auka vald konúngs,
og á þann hátt hnekkja almennings frelsi, en
stjórnin hafði beiðst fjárstyrks þessa eptir vanda
hjá fulltrúunum, og hefir hún áður varið líkum
fjárstyrk á þann hátt, að hún heíir með mútiim
fengið sem flesta kosna af þeim er fylgðu frarn
konúngs máli, og þannig hafa konúngs vinirnir
ráðið mestu í málstofunum, en þjóðar fulltrúarnir
eða þeir er studdu mál þjóðarinuar, orðið jafnan
að bera lægri hluta. Margir urfcu reyndar til
að mæla mót frumvarpi þessu úr flokki þeirra,
er fjandmenn eru konúngs, og kváðust þeir vilja
sjá skýrslur um á hvern hátt fje þessu væri var-
ið, en Guizot sigrafci með máisnild sinni, og
fruravarpið var lögtekifc. Við þetta tækifæri hreiffcu
nokkrir því, er og raörgum mun skapfellegast úr