Skírnir - 01.01.1844, Side 89

91
slíkum vaudra'Snm, O" fnllyr&a má að varla miin
Hb iuidaiiföriiu jafn mikib og jafn djarllega hafa
verib lireift við aljijóðlegum inálefnuin á fulltrúa-
|jiugum þessum, og jietta ár heíir verið gert, og
er það Ijósastur vottur ])ess, að þjóðin sjálf er
fariu að hugsa um ástand sitt. En á hinu leit-
Iii 11 mun roega fullyrba, að í litlu sem engii mun
Vilhjálmur fara að ráði fulltniaþingaiina; hitt er
þó víst, að sannleikurinn ber jafnan hærri hluta
á endaniim, þótt mörgum takist að bæla haiin
niður mn stund. þess viljum vjer hjer geta, að þá
er fulltrúarnir i Kinárskattlönduuuin koinu heim
af þingi, bjuggust menn til að fagna þeim vel, og
lialda þeim sæmilega veizlu. En þá er embættis-
mönniim konúngs koin njósn um þetta, bönnuðu
þeir það þegar, nema rneð svo felldu móti, að þeir
er stóðu fyrir veizlunni, skyldu áður skýra frá
hverjar skálir skyldi drekka, og ræður er halda
skyldi áttu þeir og að sýna, en þeir hvorki vildu
eba gátu gengið að kostuin þessum , og varb því
eigi af veizlunni. Gyðingar eru margir á Prussa-
laudi, en tii skaiums tima hafa þeir eigi sætt
söinu kjörum í borgaraleguin rjettiudum einsog
sjálfir Prussar, jafnvel þó þeir engu síður enn
aðrir iiafi goldið til allra stjetta; hafa jieiroptog
tiðura borið sig upp nm þetta efni, bæbi fyrir
koniingi, og fulltniaþingunum, en litill ganinur
hefir því verið gefinn; þetta ár var á flestum full-
trúaþiiiguiium viðtckið, ab bibja konúug um að
jieir hel’ði jafnrjetii vib alla Prussa. Mannkvæint
iiefir verib hjá Prussa koiningi í suinar af slór-
höfðiugjuiium. Ilafa heimsókt hann Damnerkur