Skírnir - 01.01.1844, Qupperneq 108

110
in mjfig svo rífkaS um vald sitt, en takmarkaS
þjófefrelsiS. Hefir þaS og sýnt sig á fuiltrúaþingi
Portiigalsmanna, aö ráöherrar drottningar hafa
komið öllu fram er þeir hafa viljaö, en þjóðvinir
hljóta ailajafna að þera lægri hluta. þannigstakk
einn af ráöherruin drottningar uppá, að þeir er
kosnir væri til fulltrúa í Lissabon, og sem hefðu
embætti á hendi, skyldu engu afe síður gæta þess
ásamt fulltrúastörfum, en þetta er beinlínis ámóti
stjórnarskipaninui, en stjóruarskráin greinir eigi
jafn berlega um það. Menn fjellnst á uppástúng-
una. Fjárhagur ríkisins er allajafna í mesta ólagi,
og embættismönnum verða eigi borgafear tekjur
þeirra, en nú stakk fjárvörðnr ríkisins uppá jms-
um breytingum í rikistekjunum einkum hvafe allar
tolltekjur snertir, og á hinn bóginn skyldi minka
útgjöldin. Nýir skatlar voru og lagfeir á þjófeina,
en hún skoraðist undan að greifea þá, og t. a. m.
í Oportó brutust óeyrðir út raillum borgarmanna
og herliðsins. þá er óeyrðirnar brutust út á
Spáni, voru menn hræddir um, að Portúgalsmenn
myndu grfpa til vopna, og hvöttu dagblöðin til
þess að steypa Cabral úr völdum, einsog farið var
með Esparteró, eu stjóruinni tókst að sefa óeyrð-
irnir þegar. Tvö merkileg frumvörp hafa verið
rædd á fulltrúaþiugi Portúgalsmanna, og er annað
þeirra um vegabætur, en liitt um, að endurbæta
skólana á Portúgal og alla uppfræðing og mentun
þjóðarinnar. Mun og öll nauðsyn liafa borið til
þess að hreift var við málefni þcssii, því fullyrða
iná, að Portúgal8menn eru skammt á leið komnir
i öllum visindum og mentum, enda lögfeust allir