Ársritið Gestur Vestfirðingur - 01.01.1848, Qupperneq 70

70
niður ineð fieim þannig, að ángar fiessir verði ei und-
ir kynmóðurinni, heldur til bliðar og upp aí henni.
Bezt eru þau jarðepli lagin til kynmæðra, sem eru
að þýngd frá 1 lóði til tveggja, og hafa reyndir menn
sagt, að þau ættu að veljast, sem hnöttótt eru, en
jiað ætla eg samt, að fljótara tímgist kynkvíslíngar
i'it af þeirri kynmóður, sem er dálítið aflaung og gul-
leit, en }>ó ekki rauðleit; en um fram allt ættu menn
að velja sér jiær kynmæður, sem fjöleygðastar eru,
}iví þar eptir fer frjófsemi þeirra. Ef kynmæður eru
stærri, en fjögra lóða jarðepli, má skera þau sund-
ur í þrjá eða 4 hluti, og viöra }>á á eptir, 1 dag eða
leingur í góðu veðri, áður jarðsettir eru, en gæta
verður þess, að skera ei sundur um augun, heldur
eptir ávalanum milli þeirra. Varast ætti að taka
smæstu jarðepli fyrir kynmæður, eins ánga kyn-
mæðranna, eins og sumir hafa gjört sér til sparnað-
ar. Að vísu sprettur út af hvorutveggju jþessu fyrst
í stað, þegar 2—3 eru sett í sömu holu, en síðan
kippir öllum vexti úr kynkvislíngunum, og ollir jiví,
að vöxturinn verður að lokunum rýr.
9. Jarðlcgr/íng kynntœðra.
Sú hefir verið venja, að afmarka reiti eður beð
í gerðislandinu, fyrir kynmæðurnar, en hitt lieid eg
betur fara, að hafa eingin beð, en pæla og melja
slétt yfir allan garðinn, og gjöra svo rákir eptir
honum upp og ofan móti sólu, frá suðri til norðurs,
eður eptir }>ví sem halllendið er á honum; verður
þessu hægast við komið, með jþví að leggja snæris-
vað beint eptir endilaungum garðinum, oghæiahann
þar niður í báða enda, gánga síðan öðrumegin við
vaðinn, en hinumegin með honum endilaungum gjöra
nærhæfis íjögra þumlúnga djúpa rennu ineð garð-
reku eða járnspaða, kemur þá annar maður á eptir