Ársritið Gestur Vestfirðingur - 01.01.1848, Side 91

91
belgur breúldur yfir gati5, og eggin látin í hreiður,
sem úr hefir verið stolið, og eingin æður er á, heíir
þetta opt orðið að góðu liði.
^egar menn þannig, eins og nú er umræclt, eð-
ur á annan veg, vinna refi, eyða eður útrýma örn-
um og hröfnum úr varplöndum, eru öll líkindi til, að
æðarvarpið taki bæði góðum og fljótum framförum,
komi mönnum saman:
6. Um meðferð ú svartbökum.1
Svartbakar eru hinir skæöustu óvinir æðar-
varpsins, og er [)ó uggvænt, að mönnum lærist
bráðlega að meta tjón það, er þeir gjöra æðarvarp-
inu, eins og vert er; munu það öfgar þykja, er
eg hygg þó rétt vera, að refar, arnir og lnafnar,
alt til samans, olli æðarvarpinu ekki öðru eins tjóni,
og svartbakar einir saman; því fyrir utan alt það
ílt, er þeir gjöra, þegar örnin hræðir fuglinn af eggj-
unum, þá er deginum ljósara, hvernig svartbakará-
sækja hverja æðurina eptir aðra, og gleypa hvern
úngann á fætur öðrum, hvar sem menn eru staddir,
og livert sem auga er rent þángað, sem æðurnar eru
með úngum sínum, og ala bæði sjálfa sig og únga
sína að mestu leyti á æðarúngunum. Jegar menn
líka hyggja að, hvílíkur eggjafjöldi það er, semæð-
urnar únga út, og aptur á hinn bóginn, live stórir hóp-
ar eru orðnir af úngalausum æðum, áður en varp er úti,
og alt eins, hve fáir þeir úngar eru, semfylgja þeim
æðum, sem nokkra eiga eptir: þá er auðsætt, að á
þessari viðkomu varpsins liggur hinn mesti ófriður
og eyðileggíng. Að vísu deya úngarnir hrönnum
saman, þegar gjörir norðan ofsaveður, um það leyti
er þeir eru smæstir, en þá ættu þeir að vera fleiri,
þegar hagstæð er veðurátta, en á því sést lítill mun-
1) Svartbakurinn kallast sumstaðar veiðibjalla.