Fréttir frá Íslandi - 01.01.1875, Blaðsíða 42

42
ATVINNUVEOIR.
Atvinnuvegir.
Voðuráttufar á íslandi 1875 var yfir liöfuð að tala oitthvcrt
liið bezta, sem verið liefur á Jiossari öld, og Jiað nokkurn veginn jafnmilt
allt árið í kring. Veturinn var Jió fyrir sitt leyti inildastur og var hann
næsta ólíkur vetrinum á undan; Jiann vetur kölluðu gamlir menn harðast-
an hafa verið í sinni tíð, en Jienna vetnr kváðu margir hinn blíðasta í
manna minnum. J»ó var veðurfar nokkuð mismunandi eptir landslegu og
landsháttnm. A suðurlandi var allra mildast. í sjávarsvcitum Jiar voru
að sögn einir 8 frostdagar á vetrinum allt frá nýári, og mcðalfrost aldrei
meira en 8 stig (R). A norðurlandi var nokkru kaldara, en J>ó eigi að
mun, enda voru nú hafisar engir. pó að lilýviðri væru, var úrkoma jafn-
an fremur lítil. Mestur snjór fjell á austurlandi, en mestar rigningar
voru í Skaptafellssýslu. Vorið var að sínu leyti hin kaldasta árstíð. pó
voru blíðviðri mikil framan af vorinu nokkuð fram yfir sumarmál, en pá
tók að kólna og snúast til hrakviðra og rigninga. I miðjum maímánuði
gjörði kuldakast með hrefum og hríðum á norðurlandi og Vestfjörðum, og
aptur annað enn moira í lok mánaðarins; urðu Jiá skip víða norðanlands
fyrir hrakningum, og 8 Jnlskip týndust. Upp frá Jiví snerist aptur til
batnaðar. Sumarið var milt og hiiegviðrasanit víðast. k suðurlandi voru
opt molluveður, Jierrilítið en rigningalítið. 10. júlí gjörði í ofanverðnm
llygkupstungnm dumafáa haglhríð í hitaveðri. Haglkornin voru á stœrð
við titlingsegg, og mörg 3 föst saman. Á 2stundnm huldu pau alla jörð,
svo að varla sá í gras, og var fönnin svo hörð, að varla markaði spor.
Ilríðinni fylgdi ofsastormur mcð ógurlegum Jirumum og eldingum, og töldu
menn allt að 100. Ilríðin stóð í 3 stundir. Ekki kom hún yfir nema lítið
svæði, en gjörði [iar talsvcrðar skemmdir. Kál barðist niður í görðum, gras
sligaðist og brotnaði, lauf barðist af skógum o. fl. A vesturlandi var voð-
urátt nokkuö óstöðugri. Á norðurlandi og austurlandi voru miklir þurrkar
og hitar meiri hluta sumars, einkum framan af. Vart varð víÖ hafís fyrir
Ströndum vestur um sumarið, en hann hvarf bráðum aptur. Um haustið
var víða óstöðug vcðurátt l'raman af. Snemma í október gjörði hríðar-
áfelli víða um land með nokkurri fannkomu, en brátt blíðkaði aptur. pó
var á vcsturlandi víða kalsasamt og liryðjusamt allt til ársloka. Á suður-
landi voru lcngstum Jiíður og rosar um liaustið og fyrri hluta vetrar, en á
norðurlandi og austurlandi vorn longstum stillingar og blíðviðri.
Heyskapurinn varð víða um land í góðu meðallagi. Gróðurinn
kom mjög snomma eptir hinn góða vetur, og um sumarmál var jörð víöa
orðin svo gróin sem endrarnær um fardaga. En þá komu vorkuldarnir,
og kipptu úr grasvextinum, svo að í sláttarbyrjun var hann eigi meiri en
í meðallagi i flestum svcitum. J»ó voru tún, cinkum á suðurlandi, betur
sprottin en í mcöalári, en útengi miður, einkum mýrar og votlendi. Lak-
astur grasvöxtur var yfir liöfuð á vesturlandi, og þar varð nýting einnig
að tiltölu lakari en annars staðar. pó að þerrilítið væri á suðurlandi, nýtt-