Eimreiðin


Eimreiðin - 01.09.1900, Blaðsíða 16

Eimreiðin - 01.09.1900, Blaðsíða 16
176 kemur það sér vel. ef svo stendur á, að menn koma henni ekki fyrir sig, sem oft kann að verða; en yfir höfuð virðist svo sem þær haldi að þetta sé ósvinna, og að það heyri til góðum siðum að vera sem reigingslegastar, þegar þær mæta manni á götu — sumar líta undan, og sumar eru eins og fokreiðar — hvort það á að merkja, að þær ekki vilji þekkja mann, eða þær halda að maður verði of nærgöngull, ef þær ekki harðstakka sig með »skikkanleg- heitanna« skonroksbrynju — það er ekki hægt að vita. En það er víst, að karlmennirnir slíta ekki litlu af höttum og húfum á þessari árangurslausu kurteisi, sem ekki gefur svo mikið af sér sem eitt vinalegt viðlit eða bros, sem oft getur verið margra króna virði, þó það ekki kveyki brennandi ástarloga í viðkvæmum hjörtum. — Annars sést nú varla skautbúningur kvenna, og karl- mennirnir klæðast á hálf-útlenzku, nema »fínu mennirnir«; en til allrar lukku er »þjóðbúningurinn« horfinn, þetta »þýzk-hollenzka« afskræmi, sem Sigurður málari vildi koma hér á, og fáeinir piltar tóku upp þjóðhátíðarárið. — Einhver útlenzkur maður hafði ritað í blað, að hér hefðu allir sjóvetlinga á höndunum, og mun hann ekki hafa séð aðra en sjómenn eða fólk í sjóverkum, en allir vita, að hér mætir maður daglega »fínum« herrum í hinu hærra veldi til- verunnar á flaksandi fiugnakápum eins og stórkostlegir leðurblöku- vængir, sem fylla loftið með vindi og framfarastormi, og svo má ekki gleyma að hafa staf til að »slá í kringum sig« — líklega til þess að ryðja burtu öllu því, sem er sjö eða átta ára gamalt, hvað þá eldra, því það er álitið óbrúkandi og á eftir tímanum. fá má ekki gleyma hönzkunum; hendurnar eru altof fínar til að taka á heiminum — íslenzkir fingravetlingar duga ekki, þeir eru »íslenzkir«; skinnhanzkar og »glacé«-hanzkar eru það einasta, sem boðlegt er. Svo nægir ekki að vera á einum frakka, en sumar- yfirfrakki verður að skýla hinni dýrmætu persónu, af því þetta er siður í útlöndum. En ekki fyrir það, það er þó ætíð viðkunnan- legra að sjá vel klætt fólk en illa klætt, einkum ef hið innra svar- aði nokkurn veginn til hins ytra, en það vill nú gefast misjafnlega — þeir, sem hingað koma úr hinum kaupstöðunum, eru venjulega »fínastir«. — Sundurgerðamenn hafa Islendingar ætíð verið, og ávalt verið meira fyrir að »sýnast«, en að »vera«; og þessum skrautmannahópum mætir maður þráfaldlega á götum bæjarins. — Par kemur nú einn hópurinn með reglustikur og teikniborð, og kortarollur svo langar, að þær ná yfir götuna — það eru skipstjóra-
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.