Eimreiðin


Eimreiðin - 01.09.1900, Blaðsíða 31

Eimreiðin - 01.09.1900, Blaðsíða 31
i9i Pað er alkunnugt, að hér er ekkert gert af prívatefnum, sem varðar opinbera hluti eða almennings heill; enginn fórnar ein- um eyri til þess, og aldrei hefur heyrst að nokkur maður gefi kirkjunni eyris virði, þvert á móti er kirkjan fremur rýjuð, eins og nú sást, þegar orgelinu var fleygt á burtu sem ónýtu. En þrátt fyrir þetta eru Reykjavíkurbúar mjög velgjörðasamir menn. Menn mögla ekki út af því, þótt lagðar séu á bæjarmenn um 14000 krónur á ári til fátækra; þó að þetta sé lögboðið, og þó að þetta sé óheyrileg ánauð og ósómi, þá möglar enginn, og það er vel- gjörningur engu að síður.1 En hver mun telja alt það, sem fá- tæklingum — sumum óverðugum — er gefið hér af frjálsum vilja? Hver veit, hversu miklu það nemur, sem Thorvaldsensfélagið gefur á ári hverju? Petta er aldrei nefnt, en þar á móti fáum vér að vita, hversu margar miljónir einhverjir maurapúkar í Ameríku eiga! FRAMFARIR. Af öllu því, sem nú hefur sagt verið, má sjá hversu Reykjavík hefur fleygt fram á síðasta mannsaldri. Raunar eru þetta alt öðruvísi framfarir en þær, sem blaðamennirnir pré- dika; en þó að þetta, sem enn er fengið, ekki sé í stærri stíl eða mikilfenglegra en það er, þá er það verulegar framfarir, sem eru bygðar á eðlilegum gangi lífsins, en hafa ekki orðið að náttúrunni nauðugri og alt í einu, eins og æstir »framfaramenn« ætlast til. Iðnaðarmönnum hefur fjölgað ákaflega mikið síðustu árin, og þótt barlómurinn sjáist alt af öðru hvoru í blöðunum, þá er samt ekki að sjá neina tiltakanlega fátækt hér, alt slæpist einhvernveginn af, og kvartanir um atvinnuleysi er vandræðaþvaður. Par sem áður var ekki unt að fá gert við úr eða sigurverk, nema láta einhvern gullsmið káka við það, þó að hann kynni ekkert að fást við slíka hluti, þá eru hér nú ágætir úrsmiðir, sem ekki einungis geta gert við úrin, heldur og sjálfir smíðað úr eins fögur og vönduð og gerð eru í útlöndum; raunar hefur íslendinga aldrei vantað hagleiksgáfu, og þess konar og margt annað hefur verið smíðað fyr, en það var alt grófara og gert með lakari verkfærum; þarf ekki annað en fara til Magnúsar Benjamínssonar, til þess að sjá hans meistara- smíði á stórum stundavísirum, sem ekki skeika um eina sekúndu 1 Árið 1889 var varið til fátækra-framfæris á öllu landinu; 191,640 krónum; en árið áður: 209,426 krónum (Isafold 2. desember 1893). Einhversstaðar var tekið fram, hversu mikið Vesturheims-»Islendingar« gæfi sínum fátæklingum, svo sem til að sýna, hversu þeir væri okkur fremri í þessu sem öðru.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.