Eimreiðin


Eimreiðin - 01.05.1911, Blaðsíða 17

Eimreiðin - 01.05.1911, Blaðsíða 17
93 svo kom Daði voveiflega yfir þá biskup meö 80 vopnaðra manna, í þokuveðri. Gengu fyrst nokkra stund hörð orðaskifti, einkum milli Daða og síra Björns, sem voru hatursmenn, og sáttaumleitun Orms, sem enginn gegndi. Reiddist Daði loks og æpti til manna sinna: aGangið að í fjandans nafni!« Biskupsmenn höfðu búist við í kirkjugarðinum og höfðu lagvopn og byssur, en Sunnlendingar hopuðu frá fyrir áskorun Daða. Varð nú bardagi og kendi þó skjótt liðsmunar. Síra Björn stóð með dregnum korða í kirkju- dyrunum og hrakyrti Daða sem mest, en fékk í því skot í hand- legginn og lagðist niður og var breiddur yfir hann þófi. Biskup stóð inn við altari og horfði á. Ari varðist einna bezt, og er Daði kom nær, greip hann byssu og miðaði á hann, þá laust einn maður Daða undir hlaup byssunnar, sló hún skarð í höku Ara, en skotið hæf ði ekki Daða. Pá mælti Ari: ^Pað hefur lengi verið mark mitt: sýlt.« Loks varð Ara hrundið inn í kirkjuna, en sár bárust á Norðanmenn, og tveir féllu óvígir. Peir voru báðir 18 vetra, og annar þeirra, er Olafur Tómasson hét, var dóttursonur og fóstri Jóns bps., og hafði frækilega barist. Daði lét græða báða sveinana og alla hina, sem sárir urðu. Lá Olafur lengi, því vangafyllan var höggvin frá annarri kinninni. Hann var skáld og orti langt og merkilegt kvæði, sem enn er til um fóstra sinn og ættlið hans. Nú var brotin bjórinn í kirkjunni og fangarnir dregnir út. Seildist til biskups sá maður, sem Dala-Markús hét og var ramur að afli. Og er biskup streittist við, sló Markús hann, svo tvær tennur hrukku úr munni hans, Pá mælti biskup: »Gef grið Daði.« Daði sló Markús pústur mikinn og tók biskup á sitt vald. Voru þeir svo fluttir niður í Snóksdal. Síðan var sendur hraðboði suður eftir umboðsmanni, sem hét Kristján skrifari; kom hann skjótt og fleiri höfðingjar; þá var Ormi boðið að setja dóm og dæmdi hann að þá feðga skyldi varðveita til næsta alþingis; skyldu lögmenn báðir og Marteinn biskup hjálpa umboðsmanni til að ábyrgjast þá. Eftir það voru þeir feðgar fluttir suður í Skálholt, því Kristján afsagði að halda þá fyrir ótta sakir við Norðlendinga, og voru þeir síðan nokkrar vikur í ströngu haldi í Skálholti. Múgur af Norðanmönnum, undir forustu síra Sigurðar, reið vestur í Hrútafjörð, til að senja um grið fyrir þá feðga, en urðu að fara óbænheyrðir heim aftur. Sló miklum harmi á Norð- lendinga, og þó enn meir, er fréttist aftakan. 7
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.