Eimreiðin


Eimreiðin - 01.05.1911, Blaðsíða 30

Eimreiðin - 01.05.1911, Blaðsíða 30
ioó Um hvað var hún að hugsa? Um hann pabba? Veslings pabbi .... hann er úti á sjó í þessu veðri .... En hann er svo stór og duglegur. Bráðum kemur pabbi aftur . . — Oveðrið harðnar æ meir. Mér finst hún Grýla hljóta að vera þarna úti. Grýla, sem tekur ljótu börnin. Lætur þau í stóran poka og fer með þau og étur þau. Og upp úr þeim poka er ómögulegt að komast ... En ég er góða barnið hennar mömmu. Hefi verið svo fjarska þekkur í allan dag. Svo að Grýla getur víst ekki fengið að taka mig. En ekki var ég samt alveg ugglaus við stóra pokann .... Tröllin vóru víst líka á ferð í svona veðri. Bylurinn var hræðilegur risi. Óskaplegt ferlíki, sem teygði sig milli hafs og himins. Sópaði öllu með hvítum og köldum, flaksandi handleggj- unum. Hann gat víst líka tekið pabba og étið hann. Eða hent honum út á himinháan sjóinn . , . . En nei, það gat ekki verið. Guð leyfði það ekki. Hann vildi ekki taka hann pabba frá okkur mömmu, sem þótti svo vænt um hann. »Guð er góður, barnið mitt,« sagði mamma alt- af. Og hann var sjálfsagt miklu sterkari en risinn og Grýla til samans. Pað var gott, að guð var góður. Ef hann væri vondur — mikil skelfing. Pabbi barði einusinni Sigga fyrir að sofa í hjá- setunni og týna ánum. Pá var Sig'gi slæmur .... En það var alveg ómögulegt að berja guð, þó að hann væri slæmur. En mamma hlaut að segja satt. Pað kom aldrei svartur blettur á tunguna í henni. Og hún var svo góð — og kysti mig .svo oft, »litla, góða drenginn sinn.« — Pegar pabbi kom heim á kvöldin . . . En að mamma skyldi geta kyst hann. Svona kaldan og snjóugan. Með klakann í skegginu. Ég var hálfhræddur við hann. En þegar hann var komiun úr, þá tók hann mig á hné sér. Hossaði mér hátt upp í loft. Sagði mér svo margar fallegar sögur. Af Grámanni og af Steinvöru, skessunni, sem einu- sinni bjó í hömrunum fyrir framan túnið. Eða um álfadrotning- una í Ljúflingsleiti. Sem átti voðastóran bæ. Hann sást nú raunar ekki, nema stundum. Par var engu brent öðru en jóla- kertum. Hvítum og gljáandi. Hún hlaut að vera ákafiega rík, þessi álfadrotning..... — Og hvað það var gaman að hátta í litlu holuna sína á
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.