Eimreiðin


Eimreiðin - 01.05.1911, Blaðsíða 15

Eimreiðin - 01.05.1911, Blaðsíða 15
91 landi sem hann kallaði beina óstjórn og landráb gagnvart guöi og mönnum. Svo sýnist sem enginn þeirra höfðingja, sem ári síðar dæmdu hann og sonu hans drottinssvika og landráðamenn, hafi þá andmælt honum einu orði, heldur fylgt sínum gamla höfð- ingja af ávanahlýðni. En hvað blindaði hinn gamla mann? Var þetta ekki sama og að ganga út í beina ófæru? Að synir hans vildu ekki skilja félag sitt við fööur sinn gamlan og mæddan, og nú dæmdan til útlegðar fyrir róg vondra manna, það er skiljan- legt; en að hinir höfðingjar Hólastiftis fylgdu honum, þótt þeim þætti biskup hafa nokkurn lagarétt eftir fornum kirkjurétti, það er lítt skiljanlegt, einkum þar sem þeirra eigin fé, völd og frelsi virtist í veði, ef illa færi, sakir ríkis konungs. Og Jón bp. sjálfur? Getur nokkrum manni sýnst betur, en að veröldin hafi hann þar vondslega blekt ? Sá hann ekki, grunaði hann ekki, að nýr tími væri upp runninn, og að hin umliðna tíð hefði þá þegar fylt mæli. synda sinna? Hvernig sem það var, þá er á annað að líta, og vér verðum að reyna til að líta á ástandið, sem þá var, með Jóns biskups augum. Eða getur nokkur með íslenzku blóði í æðum annað er dáðst að þessum blinda ofurhuga! Að hann enn vildi reyna manndóm sinn og dáð og leggja líf sitt heldur í sölurnar, en horfa á þjóð sína glataða? Hann sá, að tilraunin var ófæra, en hann gat ekki annað, gat ekki gefist upp að óreyndu. Alt annað heldur en þá auvirðiskúgun útlendra manna, sem vill ræna oss í einu sál og líkama, æru, fé og frelsi! Fram, fram! Enn megum vér þessa fjendur, rógsmenn og ránsmenn yfirstíga! I nafhi drottins herskaranna, á stað, á stað! Pannig mun hann hafa hugsað og talað, og hjarta hvers Norðlendings hefur brunnið af gremju og guðmóði. Með 400 veltýgjaðra manna reið hinn ósigrandi Hólabiskup síðan suður á Pingvöll og fylkti þar liði sínu á völlunum fyrir ofan Lögréttuna. Síðan gekk hann þangað í sæti sitt í lögréttu. Og er hann tók til máls, dugðu engin mótmæli, enda þorði enginn þau fram að bera; sló ótta á alla, ríka sem óríka. Lýsti hann Martein ólöglega kjörinn, og væri hann afsettur. Síðan lét hann kjósa Ara til lögmanns aftur í stað Orms, þar eð rógsmenn hefðu svikið af honum embættið. Margt annað gerðist þar; eitt var það, að Ari gekk að Múla hirðstjóra og varpaði fépyngju framan á nasir honum og mælti: »Et nú þetta!« Pótti þeim feðgum Múli sá hafa borið róg um sig fyrir konunginn. Hirðstjórinn varð hræddur og forðaði sér með sveinum sínum, og mun þegar hafa
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.