Eimreiðin


Eimreiðin - 01.05.1911, Blaðsíða 53

Eimreiðin - 01.05.1911, Blaðsíða 53
129 Fyrst datt mér í hug aö verða sjómaður. Mínir aflgóðu út- limir og ágæta sjón hefði sjálfsagt gert mig hæfa til þess. En af tilviljun kyntist ég málaraiðninni og fékk meiri og meiri löngun til að verða málari. Og svo réðst ég í málaranám hjá Berthelsen málara í Reykjavík i. marz 1903, þó allir hæddu mig og göbb- uðu fyrir vikið. Eftir þriggja ára nám sigldi ég svo til Kaup- mannahafnar, til þess að afla mér frekari mentunar. Á leiðinni málaði ég skipið og fékk með því fría ferð. Og eftir aðeins eins árs dvöl í Khöfn stóðst ég sveinspróf og fékk meira að segja verðlaunapening úr bronzi«. I Danmörku er mönnum farið að skiljast, að rétt sé, að konur fylgi þeirri köllun, sem þeim sjáifum finst þær hafa, án tillits til allra gamalla erfðakenninga og hleypidóma, enda eru þar til bæði kvenúrsmiðir, kven-skóarar og kven-snikkarar. Par gat því Ásta Árnadóttir hæglega fengið vinnu, og hún fékk nú — eins og hún lengi hafði þráð — sama kaup og karlmenn við sömu iðnina. Reyndar ráku þeir, er framhjá gengu, eigi allsjaldan upp stór augu, er þeir sáu þessa djörfu mey standa í hvítum málarakyrtli á 12 álna háum hjalli og vera að mála húsveggi, — en menn hneyksluðust ekki á því. Öðru máli var að gegna í Hamborg, er hún eftir nokkurn tíma kom þangað, til að læra meira og komast betur áfram, Hamborgar-meistararnir hlógu að henni, er hún bað um vinnu. Kven-málari f! Slíkt og þvílíkt hafði aldrei á þeirra daga drifið; það væri einsdæmi. Menn héldu, að hún væri ekki með öllum mjalla og þetta gæti ekki verið alvara, eða þá skömmuðu hana fyrir, að hún vildi taka brauðið frá karlmönnunum. Einhverjir urðu þó að lokum til þess, að taka hana í vinnu, af því þeir kendu í brjósti um þessa laglegu stúlku, sem svo alvarleg og hugdjörf leitaði á náðir þeirra og stóð þarna svo geðslega, en þó látlaust og næstum fátæklega til fara frammi fyrir þeim. En inn- an skamms létu þeir hana þó undir einhverju yfirskini frá sér fara. »Hún vinnur á við tvo, því verður ekki neitað«, var vana- viðkvæðið hjá þessum meisturum, »og ekki vantar viljann og áhugann, aldrei of snemma né of seint fyrir hana. En sjáið þér til, hinir sveinarnir, — þeir geta ekki þolað að eiga að hafa stúlku jafnhliða sér. »Annaðhvort hana eða okkur«, segja þeir, og þá læt ég heldur stúlkuna fara, jafnleitt og mér þykir það«.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.