Morgunblaðið - 23.05.2001, Qupperneq 39

MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 23. MAÍ 2001 39
Fregnin um andlát
Ívars Birgissonar kom
eins og reiðarslag. En
tilveran er sífellt að
koma manni á óvart og
eitt er víst að maður
veit aldrei hvenær kall-
ið kemur.
Ívar var virkur félagi í Stómasam-
tökum Íslands en hann gekkst undir
stómaaðgerð um áramótin 1989–90.
Níu mánuðum síðar fór hann í svo-
nefnda tengiaðgerð og árið 1997 var
gerð á honum aðgerð þar sem hann
fékk innvortis poka eða svonefndan
garnapoka. Var hann með þeim
fyrstu til að gangast undir slíka að-
gerð hér á landi. Í mörg ár var hann
meðal þeirra í Stómasamtökunum
sem sinntu heimsóknarþjónustu til
þeirra sem voru nýkomnir úr sams-
konar aðgerð og þeir, en þessar
heimsóknir eru mikilvægasti þáttur í
starfi samtakanna. Þeir eru áreiðan-
lega margir sem hafa notið reynslu
hans í þessum efnum og styrkst and-
lega í sínum veikindum. Ég átti því
láni að fagna að kynnast Ívari ekki
einvörðungu sem góðum og traust-
um félaga í Stómasamtökunum held-
ur líka sem eiginmanni og fjölskyldu-
föður því eftirlifandi eiginkona hans,
Sólveig, hefur undanfarin ár unnið
hjá Borgarbókasafni eins og ég. Þau
ÍVAR
BIRGISSON
✝ Ívar Birgissonfæddist í Reykja-
vík 9. mars 1961.
Hann lést 9. maí síð-
astliðinn og fór útför
hans fram frá Graf-
arvogskirkju 17.
maí.
voru t.d. með í kartöflu-
hópi starfsmanna
safnsins og gerðu það
ekki síst vegna barna
sinna, sem voru einkar
áhugasamir kartöflu-
ræktendur. Þá kynntist
maður því hversu sam-
heldin þessi fjölskylda
var. Nú er skarð fyrir
skildi. Ég votta Sól-
veigu og börnum henn-
ar innilega samúð.
Sigurður Jón
Ólafsson.
Mér fannst það skrýtið þegar ég
náði ekki sambandi við mömmu og
pabba miðvikudaginn 9. maí sl. Svo
skrýtið að ég hætti ekki að reyna
fyrr en ég loksins náði í þau seint um
kvöldið. Ég fann það strax á röddinni
á pabba að ekki var allt eins og það
átti að vera. „Hann Ívar frændi okk-
ar er dáinn...“ Þúsundir hugsana
flugu á ljóshraða í gegnum huga mér
og ég leitaði skjóls frá skarkalanum
sem ég var staddur í og leitaði að Ás-
laugu og Adda til að segja þeim
þessa voðafrétt.
Við stóðum, þrumu lostin og felld-
um tár í minningu þína. Eftir þó
nokkra stund förum við að skilja
hvað var að gerast. Ívar frændi,
þessi duglegi, reglusami maður sem
hafði svo lengi verið fastur punkur í
tilveru fjölskyldu okkar var dáinn!
löngu fyrir aldur fram. Enginn skilur
af hverju eða hvers vegna.
Hugsanirnar héldu áfram að
fljúga. Ég get ekki hætt að hugsa um
hvort það hafi verið tilviljun að við
náðum að hittast á tröppunum hjá
Adda bróður í afmælinu hans Halla
litla vikunni áður. Þið stóðuð á stétt-
inni, vorsólin baðaði ykkur og þið
voruð svo falleg, fjölskyldan úr Graf-
arvoginum. Ég og Áslaug á leiðinni
inn og þið Sissa og krakkarnir á leið-
inni út. Við skiptumst á kveðjum og
spurðum um gang mála eins og venja
er. Við brostum því það var gaman að
sjást þó stutt væri! Ekki hefði mér
órað fyrir því að þetta yrði okkar síð-
asta kveðja. Þó svo væri, var ég
þakklátur að hafa átt þó það! Þar
sem ég sit hér og skrifa þessi orð í
minningu þína, koma upp hugsanir
um ljúfar stundir sem við áttum sam-
an. Mér eru sérstaklega minnisstæð-
ar heimsóknirnar í Mosarimann til
þess að fagna tímamótum hjá fjöl-
skyldunni og helgin á Laugarvatni
fyrir tveimur árum.
Það er skrýtið hvað lífið getur
minnt mann harkalega á. Hvernig
forgangsröðin virðist oft kjánaleg í
breyttu ljósi og hvað raunverulega
skiptir máli. Dalai Lama sagði „ég
hef séð fólk sem hefur verið niður-
brotið yfir því að eiga ekki fyrir nýj-
um skóm, svo hef ég séð fólk sem
ekki hefur haft fætur.“ Hvað okkur
öllum hefði þótt vænt um að eiga eina
stund enn með þér í Mosarimanum.
Við eigum eftir að sakna þín
frændi og samtala okkar. Sakna golf-
ferðarinnar sem aldrei var farin. En
við bætum fyrir það næst þegar við
hittumst. Þó þú sért nú farinn í bili
þá veit ég að þú vakir yfir Sissu og
krökkunum eins og þú hefur alltaf
gert! Elsku Sissa, Guð veri með þér
og krökkunum á þessum erfiðum
tímum. Hann vakir yfir þér. Það veit
ég... ég lærði það í sunnudagsskól-
anum í kirkjunni á Selfossi sem þú
varst svo dugleg að taka mig með í.
Fyrir hönd strákanna frá Selfossi
og maka,
Einar Bárðarson.
✝ Trausti Gestssonfæddist á Fá-
skrúðsfirði 11. des-
ember 1930. Hann
lést á hjúkrunar-
heimilinu Uppsölum
16. maí síðastliðinn.
Foreldrar Trausta
voru Gestur Guð-
mundsson og Kristín
Elín Björg Jónsdótt-
ir. Trausti kvæntist
Pálínu Ottósdóttur, f.
29.10. 1930, d. 26.6.
1989, og átti með
henni fimm börn: 1)
Sjöfn, gift Eysteini
Stefánssyni og eiga þau tvö börn,
Pálínu Valdísi og Stefán Trausta.
Sjöfn á eina dóttur úr fyrra hjóna-
bandi, Lindu Björk Birgisdóttur.
2–3) Tvíburarnir Óðinn og Þórir.
Sambýliskona Óðins er Guðrún Er-
lendsdóttir. Óðinn á einn son úr
fyrra hjónabandi,
Árna Brynjar. Þórir
er kvæntur Aðalheiði
Sigurbjörnsdóttur og
eiga þau saman tvö
börn, Höllu Björgu og
Óðin Loga. 4) Bára, í
sambúð með Guðbjarti
Guðbjartssyni. Bára á
einn son, Ívar Örn Ró-
bertsson. 5) Björg,
ógift, á eina dóttur úr
fyrri sambúð, Eygló
Karólínu Benedikts-
dóttur. Trausti átti
einn fósturson, Val
Kristjánsson. Sam-
býliskona hans er Margrét Samson-
ardóttir. Valur á tvö börn úr fyrra
hjónabandi, Þórhildi og Þóreyju.
Trausti ólst upp á Fáskrúðsfirði
og bjó þar allt sitt líf.
Útför hans fór fram frá Fá-
skrúðsfjarðarkirkju 22. maí.
Elsku afi minn, nú er kveðju-
stundin runnin upp. Ég hugsa til
baka með bros á vör til allra góðu
stundanna sem við áttum saman.
Það var ósjaldan sem við skrupp-
um í göngutúra og ræddum um
heima og geima og aldrei stóð á þér
að baka vöfflur og hita kakó í kvöld-
kaffi.
Þú ert allra besti afi sem nokkur
gæti hugsað sér. Barngóður,
skemmtilegur, hraustur og drífandi.
Máltækið segir að maður komi í
manns stað, en það kemur enginn í
staðinn fyrir þig í mínu hjarta.
Ég trúi því að við eigum eftir að
sjást aftur.
Kveðja,
Eygló.
_
Elsku afi, þá er þrautagöngu
þinni lokið, þú hvíldinni feginn og
líður nú upp himnastigann þar sem
Pálína amma bíður þín með opinn
faðminn.
Nú eruð þið sameinuð á ný eftir
langan aðskilnað. Hafðu þökk fyrir
allt. Elsku pabbi, Sjöfn, Þórir, Bára,
Björg, Valur og fjölskyldur, mínar
innilegustu samúðarkveðjur.
Árni Brynjar Óðinsson.
Elsti bróðir okkar Trausti lést eft-
ir langa baráttu við illvígan sjúkdóm
þann 16. maí síðastliðinn á sjötug-
asta og fyrsta aldursári. Okkur lang-
ar að minnast hans með nokkrum
orðum. Trausti fór að heiman nokkr-
um árum eftir að við fæddumst og
munum við aðeins óljóst eftir honum
heima á Einarsstöðum. Elstu börnin
hans eru einungis nokkrum árum
yngri en við og þegar við vorum lítil
litum við frekar á hann sem frænda
en bróður. Það breyttist þó auðvitað
þegar við urðum eldri og með okkur
ríkti ávallt vinátta. Mamma heitin
lýsti Trausta bróður rétt þegar við
spurðum hana eitt sinn sem krakkar
hvort hún hefði aldrei orðið hrædd
ein með börnin þegar pabbi var á
vertíð. Hún svaraði því til að hún
hefði sko aldeilis ekki verið ein þar
sem hún hafði hann Trausta heima,
hann hafi alltaf verið svo ráðagóður
og fljótur til ef eitthvað kom upp á.
Segja má að Trausti hafi verið
eins og vorboðinn ljúfi, því hann kom
í heimsókn til okkar á hverju vori.
Það var alltaf gaman að fá hann í
heimsókn því hann hafði mjög gam-
an af því að segja frá ýmsu sem á
dagana hafði drifið og gerði það líka
mjög skemmtilega. Trausti var mjög
handlaginn og sást það best á heimili
hans Hvoli þar sem allt var snyrti-
legt og fínt. Þar naut hann þess að
vera, ekki síst þegar börn og barna-
börn bar að garði. Með þessu ljóði
viljum við kveðja okkar ástkæra
bróður og þakka honum innilega fyr-
ir samfylgdina. Við biðjum góðan
guð að styrkja börnin hans og fjöl-
skyldur þeirra í þeirra miklu sorg.
Vor ævi stuttrar stundar
er stefnd til Drottins fundar,
að heyra lífs og liðins dóm.
En mannsins sonar mildi
skal máttug standa’ í gildi.
Hún boðast oss í engils róm.
Svo helgist hjartans varðar.
Ei hrynur tár til jarðar
í trú, að ekki talið sé.
Í aldastormsins straumi
og stundarbarnsins draumi
oss veita himnar vernd og hlé.
(Einar Ben.)
Elísabet og Jón.
Margs er að minnast
margt er hér að þakka.
Guði sé lof fyrir liðna tíð.
Margs er að minnast,
margs er að sakna,
Guð þerri tregatárin stríð.
Héðan skal halda
heimili sitt kveður
heimilisprýðin í hinsta sinn.
Síðasta sinni
sárt er að skilja,
en heimvon góð í himininn.
Far þú í friði,
friður Guðs þig blessi,
hafðu þökk fyrir allt og allt.
Gekkst þú með Guði,
Guð þér nú fylgi.
hans dýrðarhnoss þú hljóta skalt.
(Vald. Briem.)
Elsku Trausti, þakka þér gömlu
góðu dagana. Sofðu vært kæri vinur.
Samúðarkveðjur til allra ástvina.
Ingibjörg Bryndís Árnadóttir.
TRAUSTI
GESTSSON
ÚTFARARSTOFA ÍSLANDS
Sími 581 3300
Allan sólarhringinn — www.utforin.is
Suðurhlíð 35, Fossvogi
Sverrir
Olsen
útfararstjóri
Bryndís
Valbjarnardóttir
útfararstjóri
Sverrir
Einarsson
útfararstjóri
Landsbyggðarþjónusta. Áratuga reynsla.

 

  
  
     

 


 




  

 

    


 !   
 "
#  !

$
%%&
' # 
 

 ( 
) 
*)    !"#"$$%

&' !"  ! "$$%

 %!( &"  ! #)!

&%!!*!##)!
  +%!,& 

*!&% 
&%!##)!
 -!"# -! #"$$%

  &% 
&%!##)!
 ! % "  "#"$$%

./ #&% 
&%!##)!

% / #"$$%

 0!%*! $ !##)!
 1!+)! / #"$$%

2) &  + %#$! !"#"$$%
3 %)3) %!

 !!&#!% !"##)!0

 
 
     
 

+
  





45 .4
4 6((

+% &%77

+&8 

,-
- ,
 !

.

/

 !   
  0 
#  !+

$
%%&
2  8 
9!"##)!

%   2  8#"$$%
: % %*&!#&!

;&$ & 
02  8#"$$%
3  <$
02  8#"$$%

1! 2  !"##)!
+ %#$!20+ %#$%!#"$$%

, ! , !), ! , ! , !0



 
  
 

+

  

    

5 .
6



+ == ) $%7

 8! 8% %


  
12

 !   
 (

 

  !+

$
&&
&  &  "$$%

 1!  1! #"$$%
# %*!##)!

%" 1! ##)!
 + %#$!% %#"$$%

2 !!1! #"$$%
+ %#$%!! % &% ##)!

& &!  1! #"$$%
6# : &- ;<$ ##)!

&  $1! #"$$%
 &% &  #)!

%" &  #)!
 1!& $#"$$%

& % !"##)!
&  !#"$$%

 
%" #"$$%

% % 
%" ##)!
), ! , !0