Morgunblaðið - 24.10.2001, Blaðsíða 33

MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 24. OKTÓBER 2001 33
✝ Sólrún Guð-mundsdóttir
fæddist á Hrauni í
Grindavík 9. des.
1913. Hún lést 16.
okt. síðastliðinn.
Foreldrar hennar
voru Guðmundur
Guðmundsson frá Ís-
ólfsskála og kona
hans Agnes Jóns-
dóttir frá Þórkötlu-
stöðum er bjuggu
síðan á Ísólfsskála
við Grindavík. Hálf-
systkini Sólrúnar
eru: Jóhanna, látin,
Magnúsína, látin, Arnfríður, Jón,
látinn, og Lilja, látin. Alsystkini
Valgerður, Sigrún, Guðmunda,
Jón Valgeir og Ísólfur, látinn.
Þriggja ára fer Sólrún í fóstur
að Þórkötlustöðum til föður-
bróður síns Hjálmars Guðmunds-
sonar og Helgu Jónsdóttur konu
hans og ólst þar upp. Uppeld-
issystkini hennar eru Júlíus, lát-
inn, Guðfinna, látin, Elísabet,
látin, Hjálmarsbörn, og Sigurður
Indriðason.
Sólrún fer að vinna í Vest-
mannaeyjum, þar kynnist hún
eiginmanni sínum,
Einari Símonarsyni
frá Eyri, sem nú er
látinn, foreldrar
hans voru Pálína
Pálsdóttir og Símon
Guðmundsson. Sól-
rún og Einar
bjuggu fyrstu árin í
Vetsmannaeyjum
en fluttu síðan til
Grindavíkur. Þau
eiguðust fimm börn
og eru þau í aldurs-
röð þessi: Hjálmey,
f. 7.5. 1942, maki
Halldór L. Björns-
son, búa í Keflavík; Sigurpáll, f.
19.2. 1944, maki Valgerður
Ragnarsdóttir, búsett í Ástralíu;
Helgi, f. 8.12. 1945, maki Bjarg-
hildur Jónsdóttir, búa í Grinda-
vík; Guðmundur, f. 28.9. 1947,
maki Guðrún Halldóra Jóhann-
esdóttir, búa í Grindavík; Erling,
f. 21.8. 1951, maki Guðbjörg Ás-
geirsdóttir, búa í Grindavík. Af-
komendur Sólrúnar og Einars
eru nú orðnir fimmtíu og sex.
Útför Sólrúnar fer fram frá
Grindavíkurkirkju í dag og hefst
athöfnin klukkan 15.
Elskuleg tengdamóðir mín, Sól-
rún Guðmundsdóttir, hefur nú
kvatt þetta jarðneska líf. Hún
veiktist skyndilega um miðjan
ágúst síðastliðinn. Þá var fljótlega
séð að ekki yrði um bata að ræða.
,,Ég er að kveðja,“ sagði hún veik-
um rómi, er ég heimsótti hana á
sjúkrahúsið. Hún var sátt við dauð-
ann og reyndar þráði það í lokin að
fá að fara. Þrekið var búið, lífs-
klukkan útgengin.
Missir skilur ævinlega eftir sig
tómarúm, tómarúm sem tekur sinn
tíma að fylla. Þá er gott að eiga
minningar um þá góðu konu sem
Sólrún reyndist sinni stóru fjöl-
skyldu. Hún átti heima í Grindavík
lengst af sinni ævi, ef undan eru
talin árin tólf er hún bjó í Vest-
mannaeyjum. Þar kynntist hún
manni sínum, Einari Símonarsyni
sjómanni, sem nú er látinn. Þau
bjuggu fyrstu árin í Eyjum, en
kringum 1950 flytur fjölskyldan til
Grindavíkur. Sólrún og Einar eign-
uðust fimm börn og er nú hópurinn
hennar ömmu Sólu orðinn ansi
myndarlegur. Hún hafði góða yf-
irsýn með þessum stóra barna-
skara og mundi afmælis- og tylli-
daga hjá öllum. Fjölskyldan var
hennar stærsti sjóður, sem hún var
sífellt að hlúa að á ýmsa vegu. Allar
jólagjafir útbjó hún sjálf, ýmist
prjónaðar, saumaðar eða handunn-
ar á einhvern hátt. Hún var sístarf-
andi og átti mörg hugðarefni.
Sólrún var þekkt hér í bæ og víð-
ar fyrir sínar ljúffengu flatkökur
(„Sólukökur“). Ef átti að ferma,
skíra, gifta eða jarða var leitað til
hennar um kökur. Þess utan var
daglegur bakstur í kjallaranum hjá
Sólu, allt til þess dags er hún veikt-
ist. Kvenfélag Grindavíkur naut
krafta Sólrúnar um langt skeið, til
dæmis sá hún um félagsvist á veg-
um kvenfélagsins í tuttugu og fimm
ár. Hún var dugleg að sækja fundi
og mun ég sakna þess að taka hana
ekki með á fundina í vetur, eins og
svo oft áður.
Sólrún átti gott með að setja
saman vísur og heilu söngtextana
útbjó hún, bæði fyrir kvenfélags-
skemmtanir og ýmsar uppákomur í
fjölskyldunni.
Elsku Sóla mín, ótal minningar
rifjast upp, minningar er við unn-
um saman í kjallaranum, þú við
bakstur en ég á skrifstofunni. Þeir
eru ófáir kaffitímarnir sem ég átti
með ykkur Einari, það eru ljúfar
minningar.
Að lokum kveð ég ættarstólpann
Sólrúnu Guðmundsdóttur, með
virðingu og þökk fyrir samfylgdina
og alla umhyggjuna er hún bar fyr-
ir fjölskyldu okkar Helga.
Guð blessi minningu Sólrúnar.
Bjarghildur Jónsdóttir.
Líf hvers einstaklings markast af
vegferð á milli fæðingar og dauða.
Þegar sú vegferð hefur spannað
tæplega níu áratugi og fólk er orðið
mjög veikt í enda þeirrar ferðar er
dauðinn líkn. Svo var hjá tengda-
móður minni, Sólrúnu Guðmunds-
dóttur, sem lést á Heilbrigðis-
stofnun Suðurnesja aðfaranótt 16.
okt. sl.
Nú eru að verða tæp 20 ár síðan
við Sólrún kynntumst þegar ég hóf
sambúð með dóttur hennar og Ein-
ars Símonarsonar manns hennar.
Við Eyja bjuggum í kjallaranum á
Eyvindarstöðum í tvö ár og var
mikill samgangur á milli hæða.
Þá voru hin ýmsu mál rædd, ekki
síst hvernig líf fólks hafði verið fyrr
á tímum og ættfræði. En Sóla var
hafsjór af fróðleik um þessi mál.
Hún átti einnig mjög auðvelt með
að setja saman vísur um menn og
málefni og gerði töluvert af því.
En þekktust var Sóla eflaust
meðal fólks fyrir flatbökubakstur
sinn en hún bakaði allt þar til hún
veiktist fyrir tæpum þremur mán-
uðum. Sóluflatkökur voru víðfræg-
ar og það var ótrúleg sjón að sjá
hana við baksturinn í kjallaranum á
Eyvindarstöðum í reykjarkófi sem
fylgdi.
Sólrún starfaði til fjölda ára inn-
an Kvenfélags Grindavíkur og sá
um félagsvist félagsins fram á síð-
asta ár, enda hafði hún mjög gam-
an af því að spila á spil.
Hún var mjög sjálfstæð kona.
Fjölskyldan skipti hana miklu máli
og hún hélt vel utan um afkom-
endur sína, sem eru hátt í sextíu.
Einn af föstum punktum í tilveru
fjölskyldunnar hefur verið að hitt-
ast á Eyvindarstöðum á miðnætti
gamlársdags og fá sér kaffi, fagna
nýju ári og þakka hið gamla.
Það er gæfa að hafa kynnst Sólu
og Einari manni hennar, en Einar
lést fyrir þremur árum eftir tæp-
lega sex áratuga sambúð. Þá mynd-
aðist tómarúm í tilverunni hjá
tengdamóður minni.
Ég þakka tengdamóður minni
samfylgdina og tel þau kynni eitt af
því besta sem hefur hent mig í líf-
inu.
Blessuð sé minning Sólrúnar
Guðmundsdóttur.
Halldór.
Elsku amma mín. Besta amma í
heimi, nú ertu farin og kemur aldr-
ei aftur.
Það er erfitt að horfast í augu við
það, en enn erfiðara var að sjá þig
kveljast svona mikið á spítalanum í
þessa tvo mánuði sem þú lifðir eftir
heilablóðfallið.
Ég var erlendis þegar það gerð-
ist, en ég vissi þann sama dag að
eitthvað hafði komið fyrir þig, mig
dreymdi fyrir því, ég vaknaði upp
og leið illa og var svo óróleg allan
þennan dag. En ég veit að þér líður
vel núna, þrautirnar horfnar og hin
eilífa hvíld tekin við í faðmi afa og
Guðs.
Ég sakna þín svo mikið, en tím-
inn læknar öll sár og eftir standa
minningarnar um þau bestu í
heimi, ömmu og afa.
Það var alltaf gott að koma á Ey-
vindarstaði, mikið spilað, spjallað
og hlegið. Nú eru engar ömmu
Sólu-flatkökur lengur, enginn kann
að baka þær eins og þú.
Ég vil þakka þér amma mín fyrir
allar okkar stundir saman, þú varst
alltaf til staðar fyrir mig, svo blíð,
góð og sterk, og um vandamálin
sagðir þú iðulega: „Uss, þú bara
blæst á þau.“ Mér verður oft hugs-
að til þessa góða ráðs sem þú gafst
mér strax í barnæsku, þegar á móti
blæs.
Ég var alltaf litla stelpan ykkar
afa, þó að ég sé elsta barnabarnið.
Þá flutti ég of ung að heiman aust-
ur fyrir fjall og gat ekki heimsótt
ykkur eins oft og ég vildi. Ég var
lengi að venjast því, en alltaf á
meðan afi lifði þegar ég hringdi í
ykkur og var búin að tala við hann,
manstu amma mín, þá kallaði hann
á þig og sagði: „Sóla mín, það er lít-
il stelpa í símanum.“ Ég er mjög
þakklát fyrir þann tíma sem við
áttum saman í fyrra, er ég bjó
heima hjá þér í litlu íbúðinni niðri,
áður en ég flutti til Keflavíkur, það
var ómetanlegur tími fyrir mig. Ég
man hvað það var notalegt að koma
upp til þín á morgnana áður en ég
fór í vinnuna og fá ilmandi heitt
kaffið, og kvöldmáltíðirnar okkar.
Síðan var svo gott að setjast við
sjónvarpið á kvöldin saman eða
spila rússa, minningarnar eru
endalausar og erfitt að rifja þetta
upp.
Það er svo sárt að hugsa til þess
að þessar stundir komi aldrei aftur
og að ég fái hvorki að sjá þig né
heyra oftar. Það er í raun óbæri-
legt, en lífið heldur áfram og ég
veit að þú verður áfram með mér í
anda, mynd þín og minning úr huga
mér aldrei hverfur.
Guð blessi þig og varðveiti, elsku
amma mín.
Vertu yfir og allt um kring
með eilífri blessun þinni,
sitji Guðs englar saman í hring
sænginni yfir minni.
(Sig. Jónsson.)
Þín
Agnes og fjölskylda.
Amma Sóla var stórmerkileg
kona, það fór ekki framhjá neinum.
Það voru mikil forréttindi að fá að
kynnast henni, eiga hana fyrir
ömmu. Amma og afi áttu stóran
sess í lífi okkar systkinanna rétt
eins og allra barnabarna og barna-
barnabarna. Í eldhúsinu á Eyvind-
arstöðum var maður fljótt tekinn í
fullorðinna manna tölu og eftir
hverja heimsókn var maður ein-
hvern veginn miklu stærri en áður.
Amma hafði einstakt lag á börnum
og lagði sig fram við að veita öllum
afkomendum persónulega athygli.
Það var því ekki bara skemmtilegt
að heimsækja hana heldur líka
hollt og uppbyggjandi.
Amma átti hafsjó af sögum, vís-
um og margvíslegum fróðleik sem
hún var alltaf að miðla, það var
henni eiginlegt. Hún fylgdist vel
með, keypti mikið af bókum og
hlustaði á bókmenntalegt og sögu-
legt efni í útvarpi af lifandi áhuga.
Hún var óvenjulega gáfuð kona og
opin fyrir því sem hún heyrði og
las, og það var ánægjulegt að ræða
við hana. Hún var vel máli farin og
skemmtileg og þess vegna varð öll
þessi fræðsla ævinlega velkomin.
Ég hafði sérstaklega gaman af
að horfa á hana heilla dóttur mína
með fjöri sínu og frásagnargáfu, al-
veg eins og mig áður fyrr.
Það hefði verið svo gaman að fá
að hafa hana lengur hjá okkur, því
hún auðgaði allt mannlíf í kringum
sig. Huggunin er minning um góða,
fallega og gáfaða ömmu. Hún verð-
ur mér lifandi ljós fram á lífsveg-
inn.
Ragnhildur Helgadóttir.
SÓLRÚN
GUÐMUNDSDÓTTIR
-& 
 
 
2(,80''( , )+5 * 6- 
)/+1-/":;

)1! "# $

  , 
  
&+&
", 
!

-+6 0+#+
"#5  !$

"  


" 




'
'<
0','
( */+1)1=;
+5 * 6- 
  
 )2! "# ! 


    3&
 (

4! "#!)5!5 !
."


 



+

  +  
 
,
#



 
 "
,+#'56 #), 

) )'56 2" +$#)#+"
'-
 '56
>1)))"
"#!  !$
'

  
 

 




'?,' 

8 " 6"#:@


 

,    (

4! "#!)5!5 !

-  A/+6# , 6  )#)*"
+#-  #+ )A/+6# , 2"6 "
B6  #+" 0+#C   "
   !  !"#!  !  !$
'&. .
D

56$) )# 6 )
6  
! "# & , 

 

' + " ,
"
5##6+ "
#E&6+F
' + 
) !*#+  ). "
#- )' 
     !  !"#!  !  !$
7"  
2GH88H
8(  !
0 ,

 8"

  

9! "#!)4! !
/       
 ,
  # 
, 
,   -,!
, /)) 
,)#) 
'##+ ))) "
+ )) $
'
 
  "  
 

"





2(
8$8H
( 0 #+ I=
+5 * 6- 

 +  
5! "# ) 1)) $
* "
!+# !
!  !"# #11)!$