Morgunblaðið - 24.10.2001, Blaðsíða 35

Morgunblaðið - 24.10.2001, Blaðsíða 35
MINNINGAR MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 24. OKTÓBER 2001 35 ✝ Margrét JóhannaGuðmundsdóttir fæddist á Seyðisfirði 2. júní 1945. Hún lést 14. október síðastlið- inn. Foreldrar henn- ar voru Guðmunda Herborg Guðmunds- dóttir, húsmóðir í Ytri-Njarðvík, f. á Seyðisfirði 31. des- ember 1900, d. 12. júlí 1977, og Guðmundur Brynjólfsson, verka- maður í Ytri-Njarð- vík, f. í Akurhúsum í Grindavík 4. nóvem- ber 1897, d. 28. október 1984. Syst- ur Margrétar eru Þórhanna, f. 10. ágúst 1938, búsett í Kópavogi, og þær Magna Sigurveig, f. 27. jan. 1940, og Hrefna, f. 7. ágúst 1941, sem búsettar eru í Bandaríkjun- um. Fyrri maður Margrétar var Magnús Þór Sigtryggsson flug- virki, f. 31. desember 1941, þau skildu. Börn þeirra eru: Rúnar Sigtryggur, skipstjóri í Grundar- firði, f. 23. ágúst 1962, kvæntur Kristínu Soffanías- dóttur, f. 27. júní 1963, og eru börn Kristinn Soffanías, f. 2. júlí 1981, og Rut, f. 7. júlí 1983; og Þór- unn, íþróttakennari í Sandgerði, f. 5. des- ember 1963. Seinni maður Margrétar var Jón Friðrik Ólafsson múrara- meistari, f. 14. sept- ember 1948, þau skildu árið 1996. Börn þeirra eru: Heba, kennari í Keflavík, f. 27. apríl 1970, sam- býlismaður hennar er Bjarni Þór Karlsson skrúðgarðyrkjumeistari, f. 31. desember 1969, og eru synir þeirra Friðrik Daði, f. 27. júlí 1996, og Karl Sævar, f. 26. júní 2000; og Jóhann Bergmann, námsmaður í Bandaríkjunum, f. 11. maí 1980. Margrét var starfsmaður á Sýslumannsembættinu í Keflavík. Útför Margrétar fer fram frá Ytri-Njarðvíkurkirkju í dag og hefst athöfnin klukkan 14. Góð vinkona er látin langt fyrir ald- ur fram eftir stutt en afar erfið veik- indi. Hún var svo ákveðin í að sigrast á þessu að ósjálfrátt trúði maður því að hún myndi gera það þótt undir- meðvitundin segði annað. Kynni okkar hófust fyrir um það bil 14 árum þegar ég fór að vinna á sama vinnustað og hún. Magga var stór- glæsileg kona í útliti og gull að manni, tel ég mig ríka að hafa fengið að kynn- ast mannkostum hennar. Þótt leiðir okkar skildu og við færum að vinna hvor á sínum staðnum slitnaði sam- bandið aldrei. Tíminn leið hratt þegar við heyrðumst, klukkutíminn var eins og fimm mínútur. Margt væri hægt að skrifa um Möggu en læt ég það öðrum eftir, en ylja mér því meira við minningarnar og þakka fyrir yndis- legan tíma sem við áttum saman. Rúnar, Þórunn, Heba og Jóhann, ég votta ykkur og fjölskyldum ykkar mína dýpstu samúð og bið guð að styrkja ykkur. Aldís. Góð vinkona okkar er látin, langt um aldur fram. Vinátta okkar hefur varað frá barnæsku, og haldist þótt ýmislegt hafi tekið breytingum í lífi okkar allra. Við minnumst hennar á unglings- árunum, með sítt dökkt hár og glampa í augum. Magga okkar með löngu leggina í þröngu svörtu buxun- um, rokksokkum og mokkasíum með peningi í. Magga á pinnahælaskónum með mjóu tánni á rúntinum á Hafn- argötunni. Magga sem hló svo dátt, að hún þurfti viskastykki til að þerra táraflóðið, sem rann niður yfir fegurð- arblettinn sem alltaf var á efri vör- inni. Við minnumst hennar aðeins seinna sem móður, sem af óeigingirni hugsaði ekki bara um eigið heimili og börn, heldur einnig um foreldra og móðurbróður sem lifir hana í hárri elli. Alltaf hafði Magga tíma, þarfir allra komu á undan hennar eigin. Þegar börnin voru vaxin úr grasi og meiri tími gafst tókum við upp þann sið að hittast reglulega, fórum í göngur, í menningarferðir, t.d. á lista- söfn, borðuðum saman og föndruðum. Hæst ber helgarferð austur á land, á slóðir forfeðranna, sumarið 2000. Við gengum frá Brekkuþorpi í Mjóafirði út á Dalatanga og til baka. Tvær okk- ar eru ættaðar frá Tanganum og móð- urfólk Möggu bjó eitt sinn á Minnidöl- um, þar sem Magga sýndi okkur listilega hlaðinn grjótgarð sem Jó- hann frændi hennar hafði hlaðið á sín- um tíma. Í ferðum sem þessum fengu eiginmenn tveggja okkar að koma með sem grillarar, og höfðu gaman af. Síðasta ferð okkar saman var í sumarbústað í grennd við Laugar- vatn. Við áttum yndislega daga, geng- um um Þingvelli í frábæru veðri, haustlitirnir að byrja að sjást og gam- an að vera saman. Enga okkar grun- aði að þetta yrði okkar síðasta ganga, þótt við sæjum vel hversu þróttlítil Magga var orðin. Við kveðjum elskulega vinkonu og þökkum fyrir samveruna, biðjum góð- an guð að vera með börnum hennar og fjölskyldum þeirra, systrum og frænda. Eftirfarandi ljóð segir að lokum allt sem í brjósti okkar býr: Við andlátsfregn þína allt stöðvast í tímans ranni. Og sorgin mig grípur, en segja ég vil með sanni, að ósk mín um bata þinn tjáð var í bænunum mínum, en guð vildi fá þig og hafa með englunum sínum. Þó sorgin sé sár og erfitt sé við hana að una, við verðum að skilja og alltaf við verðum að muna, að guð, hann er góður og veit hvað er best fyrir sína. Því treysti ég nú að hann geymi vel sálina þína. Þótt farin þú sért og horfin burt þessum heimi. Ég minningu þína þá ávallt í hjarta mér geymi. Ástvini þína ég bið síðan guð minn að styðja, og þerra burt tárin, ég ætíð skal fyrir þeim biðja. (Bryndís Jónsdóttir.) Guðfinna, Jóhanna og Júlíana (Gugja, Jóa og Júlí). Það er undarleg tilfinning fyrir okkur starfsfélaga Margrétar Jó- hönnu Guðmundsdóttur hjá sýslu- manninnum í Keflavík að fá aldrei að sjá hana aftur í vinnunni gangandi á móti samstarfsmanni með bros á vör og svo kom jákvæð spurning frá henni, er ekki allt í lagi hjá þér? Það var nefnilega alveg einstaklega nota- legt viðmót sem fylgdi þessari góðu konu sem nú er fallin frá eftir stutt en illvíg veikindi. Það er nú reyndar hálf- kjánalegt að tala um konu, því Magga okkar eins og hún var ávallt kölluð var svo ung í anda og hress og alltaf til í uppákomur með félögunum. Hin klassíska fegurð hennar og hlýja nær- vera var blanda í einstaka manneskju sem við söknum öll innilega. Magga hóf störf hjá Sýslumannin- um í Keflavík í maí 1995 og vann flest árin í þinglýsingadeild embættisins þar sem oft er mikið annríki en hinir góðu eiginleikar hennar og rólyndi hjálpaði mikið til að afgreiða málin með prýði. Síðasta ár var um margt erfitt fyrir Möggu. Hún fylgdist með veikindum systur sinnar í Ameríku með kvíða en okkur samstarfsfólki hennar var ljóst að það voru sterk tengsl og ástúð á milli hennar og systra hennar. Tvær búa vestan hafs en ein í Kópavogi og var innilegt samband þeirra á milli. Sama var upp á teningnum þegar að börnum Margrétar kom, þar var fölskvalaus ást á börnunum og tengdabörnunum svo og barnabörn- um, sem gerðu ömmu á Melstað svo stolta, myndir af þeim hafði Magga í vinnunni og alls staðar sem hún fór. Þá hugsaði Magga af alúð um frænda sinn Jóhann, sem nú dvelur háaldr- aður á Garðvangi, velferð hans var ætið ofarlega í huga hennar. Missir alls þessa fólks er mikill. Það er nú dapurt yfir okkur, vinum og samstarfsmönnum Möggu, veik- indin voru nýlega komin í ljós, bjart- sýnin gagnvart læknismeðferðinni var svo mikil, það var svo mikið í húfi. Magga var líka svo dugleg og æðru- laus að við fylltumst trausti á að allt myndi fara vel en raunin varð önnur og erfiðari. Við stöndum eftir þakklát fyrir að hafa kynnst svo góðri mann- eskju. Við vitum að góður Guð mun hjálpa börnum Möggu og fjölskyldum þeirra, svo og ástvinum öllum, að yf- irvinna sorgina. Birtan sem stafar frá minningunni um Möggu er svo sterk að hún lýsir upp þær dimmu stundir sem ástvinir og fjölskyldan ganga nú í gegnum. Nú legg ég augun aftur, ó, Guð, þinn náðarkraftur mín veri vörn í nótt. Æ, virst mig að þér taka, mér yfir láttu vaka þinn engil, svo ég sofi rótt. (Þýð. Sveinbjörn Egilsson.) Starfsfólk sýslumannsins í Keflavík. Elsku Magga mín, ekki hvarflaði það að mér er ég kom til þín síðast- liðið laugardagskvöld að það yrði í síð- asta sinn sem ég sæi þig því nokkrum klukkustundum síðar var hringt í mig og mér sagt að þú værir dáin, nei, nei, það gat ekki verið, ég var búin að koma til þín á hverjum degi í heilan mánuð og þú alltaf jafnbjartsýn. En þreytt varstu orðin síðustu vikuna en kvartaðir aldrei en sagðir við mig að þetta væri bara tímabil og þú myndir ná þér og færir aftur að vinna. Magga starfaði í rúm sex ár hjá Sýslumanninum í Keflavík, lengst af í þinglýsingardeildinni, og hafa síðustu dagar á okkar vinnustað verið erfiðir og held ég að flestir viðskiptavinir hafi fundið fyrir sorginni hjá okkur þegar þeir gengu inn í húsið. Það að hafa eignast svona vinkonu, svo blíða og góða er ekki öllum gefið. Mikið á ég eftir að sakna þín, elsku Magga mín, andlát þitt kom svo snögglega, aðeins sjö vikur síðan þú greindist með þennan hræðilega sjúkdóm, en að þú værir svona mikið veik grunaði engan. Við eigum eftir að hittast aftur, elsku Magga, en hvenær veit aðeins einn, Guð almáttugur. En þegar það verður fáum við okkur kaffibolla sam- an og tölum um allt milli himins og jarðar eins og við vorum vanar að gera. Það mun því verða sorg í hjarta mínu að eilífu því svo mikils er að sakna, en minningarnar um hana Möggu mína mun ég varðveita í hjarta mínu og munu þær ylja mér í framtíðinni. Betra hjarta, hreinni sál heldur en þín er vandi að finna, fögur áttu eftirmál innst í brjósti vina þinna. (G. Guðm.) Hver minning dýrmæt perla að liðnum lífsins degi, hin ljúfu og góðu kynni af alhug þakka hér. Þinn kærleikur í verki var gjöf, sem gleymist eigi, og gæfa var það öllum, er fengu að kynnast þér. (Ingibj. Sig.) Elsku Jóhann, Heba, Þórunn og Rúnar, tengdabörnin Bjarni og Krist- ín, og barnabörnin Kristinn Sófus, Rut, Friðrik Daði og Karl Sævar, einnig systur Möggu, Þórhanna, Magna og Hrefna, og ekki má gleyma honum frænda. Megi guð og englarn- ir styrkja ykkur í sorginni, samúðar- kveðjur frá mér, Smára og Maríu. Þín vinkona Rebekka Jóna Ragnarsdóttir. MARGRÉT JÓHANNA GUÐMUNDSDÓTTIR        '&.0  >  3" #)IJ +5 * 6-      :"         1! "#!)4! ! & ,     ) #)#+ #) )0"#+ "  # , -+ $       "     ( "   " 8HG  < 8H  ( +)/)1I +5* 6-       );! "#     <       9! "#!)5!5 ! /     , #  < ,& 8 ##     K+6+" +50*  K+ *   K+ ,* L #" E   K+"  +. )# # . )#, 3  K+ #E+$ '  "    "     ' $,'  0" /+==   !>     <       4! "#!)4! ! /     ,   (  # 3   = L " L 1+5 +1 L " #!*##1) 6+M #+ 1!+# #+ 1!+# 2/ ),+1" -  1!+# .,),+# " L  "! 1!+# #!*#    #  " 2)<+ L  " <2 #1)),+# +1 " #+,+#  +1  "# #11)!$ '             (, '$ (, '  3*"##+ 1 ) & 1+6+#IN + 6-    )  )1         )*! "#    8      9! "#!)1! ! .-(  / + / +" ,*-0  #)  ,   / + #)#-+" ,+#  / + 50+#1  )  / +"  / +" ,    ,*   L+-  * / + 7#1)) 7#1)" 2) / +" ) !*#,   #  / +"  / +" +5,) ) 1)  M"# #  !$ - #%    0'2( ( / 1- 1+  & -#=: +5 * 6-     +    )9! "# !           4! "#!)5!5 !         "6-  $

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.