Morgunblaðið - 20.08.2003, Blaðsíða 25

Morgunblaðið - 20.08.2003, Blaðsíða 25
UMRÆÐAN MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 20. ÁGÚST 2003 25 Þorbjörn Pálsson - símar 520 9555/898 1233 thorbjorn@remax.is - Hans Pétur Jónsson lögg. fastsali Heimilisfang: Kambasel 15 Stærð eignar: 189 fm Brunabmat: 20.550 Byggingarár: 1980 Áhvílandi: 8,6 millj. Verð: 20.900 Vel skipulagt og hannað raðhús samtals 189 fm. 6 herbergi, á tveimur hæðum með bílskúr. Þvottarhús og búr inn af eldhúsi. Beikiparket er á stofum og holi. Mikið óinnréttað rými í risi. Grunnskóli handan hornsins. Stutt í alla þjónustu. Komið nú og gerið tilboð. Sjáið sjálf og sannfærist. Raðhúsið er til afhendingar 1. september. Tekið er á móti gestum á milli kl. 20 og 21 í kvöld. Þorbjörn sölufulltrúi RE/MAX Mjódd Símar 520 9555, 898 1233. thorbjorn@remax.is Opið hús í dag - Kambasel 15 www.gimli.is - ww.mbl.is/gimli Árni Stefánsson viðskiptafræðingur og lögg. fasteignasali FASTEIGNASALAN GIMLI GRENSÁSVEGI 13,SÍMI 570 4800 - FAX 570 4810 Traust þjónusta í 20 ár Með kveðju. Hákon, sími 898 9396. BREIÐHOLT - SELJAHVERFI Mér hefur verið falið að leita eftir 4ra herbergja íbúð í góðu ástandi í Seljahverfi. Verðhugmynd 11-13 millj. Áhugasamir vinsamlega hafið samband og ég mun fúslega veita nánari upplýsingar. Hafðu samband - það kostar ekkert! Veldu náttúruliti frá Íslandsmálningu Nýtt afl á málningarmarkaði Sími 517 1500 • Sætún 4 • 105 Reykjavík Innimálning Gljástig 3, 7, 20 Verð frá kr. 298 pr.ltr. Allar Teknos vörur skv. ISO 9001 gæðastaðli. w w w . i s l a n d s m a l n i n g . i s ÍSLANDS MÁLNING akrýlHágæða málning Útimálning Viðarvörn Lakkmálning Þakmálning Gólfmálning Gluggamálning Búið að mála farin að veiða 4 stk. í pakka verð kr. 2.300. Kanna í stíl kr. 2.995. 5 mismunandi gerðir. PIPAR OG SALT Klapparstíg 44  Sími 562 3614 DARTINGTON GLÖS 1.995. 4 ÞAÐ voru vissulega góð tíðindi að bandarísk stjórnvöld hafa brugðist jákvætt við þeirri ákveðnu ósk rík- isstjórnarinnar að herþoturnar yrðu ekki dregnar fyr- irvaralaust frá Ís- landi. Forsætisráð- herra á miklar þakkir skilið fyrir sinn einarða málflutning um að bandarísk stjórnvöld taki tillit til hins pólitíska og sögulega sam- hengis varnarsamstarfsins, þegar veigamiklar tæknilegar ákvaðanir um varnarviðbúnaðinn á Keflavík- urstöðinni eru til umræðu. Utan- ríkisráðherra hefur upplýst að bandaríski starfsbróðir hans hafi tilkynnt honum að samkomulagið um hernaðarviðveruna í Keflavík verði nú í eðlilegu fari umræðu milli viðkomandi stjórnvalda. Eins og nú er ákveðið eru varnir Ís- lands til athugunar í víðara sam- hengi endurskoðunar þátttöku Bandaríkjanna í varnarsamstarf- inu í Evrópu innan NATO. Í grein í Morgunblaðinu hinn 26. júlí tekur dómsmálaráðherra fram að engir kostir til jafns við þetta samstarf við Bandaríkin séu fyrir hendi og segir í lok greinarinnar: „Íslendingar eiga ekki að óttast að ræða jafnframt nýja vídd við gæslu eigin öryggis, þótt hún krefjist meira og annars konar framlags af þeirra hálfu en felst í störfum lögreglu og landhelg- isgæslu.“ Ég vil heilshugar styðja það sjónarmið, sem ekki er mikið í um- ræðunni, að við Íslendingar aukum eigin ráðstafanir um að tryggja öryggi landsmanna gegn nýrri ógn í heiminum. Engin vestræn þjóð, þátttakandi í hvers kyns alþjóða- samstarfi, getur talið sig örugga gegn öflugri og þaulskipulagðri hryðjuverkastarfsemi. Varnir eða gagnráðstafanir gegn slíkri ógn, sem lögregla okkar og landhelg- isgæsla getur veitt, er væntanlega hvergi nærri fullnægjandi ef í harðbakkann slær. Þó að þetta hafi verið látið gott heita í þá hálfu öld, sem bandarískt varn- arlið hefur verið hér, mætti spyrja hvort nokkuð annað sé við hæfi, en að Íslendingar axli sjálfir aukna byrði vegna nauðsynlegrar styrkingar gæslustarfseminnar. Það yrði reyndar í takt við þá stefnu, sem Halldór Ásgrímsson hefur mótað, að taka þátt í frið- argæsluverkefnum Atlantshafs- bandalagsins. Það og nýtt átak á heimavettvangi þýðir að sjálfsögðu ekki að um sé að ræða stofnun ís- lensks hers, heldur eflingu örygg- isráðstafana sjálfstæðs ríkis og réttrar þátttöku með samsinn- uðum þjóðum í friðargæslu. Það er þó engin mótsögn að vafalaust yrði þörf á einhverri herskólun nýs starfsliðs. Með því yrði einnig hægt að mæta aukinni þörf fyrir sérhæft starfslið embættismanna, sem sinna öryggis- og varn- armálum. Er þetta ekki einmitt tímabært þegar nýskipan varn- armála Evrópu er í umræðu hjá bandalagsþjóðum okkar? Tvíhliða varnarsamstarf okkar við Bandaríkin er sem kunnugt er í senn rekið beint á milli stjórn- valda og embættismanna landanna og sem liður í starfsemi Atlants- hafsbandalagsins, þ.e. innan vé- banda þess. NATO er tvískipt hvað störf og umræður snertir. Annars vegar er um að ræða póli- tískt samráð og hins vegar hern- aðarlegt varnarsamstarf, en NATO-ráðið er æðsti vettvangur ákvarðana ríkisstjórna og hins stöðuga samráðs um alla þætti samstarfsins. Hermálanefndin – Military Committee – skipuð her- foringjum, er æðsti vettvangurinn á sínu sviði. Lengst af höfðu Ís- lendingar ekki fasta setu í nefnd- inni en þegar það breyttist var Arnór Sigurjónsson, eini embætt- ismaðurinn í utanríkisþjónustunni, sem hefur liðsforingjamenntun og reynslu af herþjónustu, í fasta- nefndinni hjá NATO. Hann var síðar sendifulltrúi á sendiráðinu í Washington í mína tíð þar, enda var mikið starf að vinna á sviði varnarmálanna. Það er vissulega skoðun höfundar þessara lína að í fjölþjóðlegu varnarsamstarfi og tvíhliða samskiptum á því sviði sé það hagsmunagæslunni hinn mesti styrkur að hafa innan raða ís- lensks starfsliðs fólk með hern- aðarlega menntun og reynslu. Með tilkomu slíks starfsliðs yrði aukin geta okkar til að leggja sjálfir mat á varnarþarfir Íslands. Varnarsamstarfið við Bandarík- in hefur verið undirstaða öryggis okkar og ég hef þá trú að svo muni enn verða þegar yfirstand- andi tvíhliða samningum lýkur. En tímarnir og verkefnin breytast og það er í ný horn að líta. Á þeim tímum kalda stríðsins, þegar ég gegndi stöðu fastafulltrúa í NATO, þótti t.d. nauðsynlegt að efla þekk- ingu okkar á þeirri vá sem stafaði af kjarnavopnum Sovétríkjanna og það var gert með þátttöku í kjarn- orkuáætlunarnefnd (Nuclear Plannig Group) bandalagsins. Samstarfið innan Atlantshafs- bandalagsins stóð opið, svo sem vilji okkar og geta leyfðu, og þessi þátttaka staðfesti að Íslendingar geta látið sig varða alla þætti hins hernaðarlega samstarfs, eins og Björn Bjarnason hefur bent á. Hin seinni ár hefur skipulag varnarsamstarfsins breyst hvað stöðu okkar og Norðmanna í NATO snertir. Er það vegna við- leitni ESB-ríkja um að móta sam- eiginlega öryggis- og varn- armálastefnu (European Security and Defence Policy eða ESDP) og af því að samskipti Vestur- Evrópusambandsins við NATO fluttust til stofnana ESB og eru rekin þaðan. Sú staða sem upp er komin er í sem stystu máli, að öll umræða og samráð ESB-NATO ríkja um afstöðu til varnarmála hefur færst til stofnana þeirra og frá NATO-ráðinu. EES-samning- urinn sér Íslandi og Noregi ekki fyrir virkum tengslum við þessa umræðu í ESB og sitja frændþjóð- irnar því í NATO-ráðinu við tekn- ar afstöður og ákvarðanir annarra Evrópuþjóða um varnarmál. Er það nú ekki fullmikil kaldhæðni þróunarinnar að þessi tvö lönd, sem segja má að hafi mátt þreyja þorrann og góuna í vestrænu varnarsamstarfi frá 1949, skulu vera komin í lakari stöðu í þeirri Evrópusamvinnu sem snýr að Atl- antshafstengslunum en fyrrum að- ilar Varsjárbandalagsins sem tengjast ESB? En nýfengin reynsla sýnir, að þegar á reynir og fast er á málum haldið, fá Íslend- ingar fulla áheyrn um tvíhliða samstarf sitt í Washington. Tengsl þjóðanna mega vissulega teljast rótgróin þó að stundum skorti skilning eða vitneskju um það vestra vegna þess sem þeir sjálfir kalla stofnanalegt minnisleysi. Varnarsamstarfið Eftir Einar Benediktsson Höfundur er fv. sendiherra. GEÐVEILUR í Íslendingasögunum voru umfjöll- unarefni Óttars Guðmundssonar geðlæknis á nýaf- stöðnu norrænu geðlæknaþingi. Óttar kvartar undan að fá dæmi finnist um sturlun eða eiginlega geð- sjúkdóma, sögurnar fjalli meira um þunglyndi og persónuleikaraskanir og nefnir þunglyndi Egils Skallagríms- sonar sem er hálfpartinn komið í tísku og menn álíka fegnir að hafa greint þunglyndi Egils og að finna heillegar tennur í gömlum beinagrindum. Það má hinsvegar velta því fyrir sér hvort Gunnar á Hlíðarenda hafi ekki verið veikur af geðhvarfasýki, „að hoppa hæð sína í öllum herklæðum“ hlýtur annaðhvort að eiga að vera fyndið eða lýsa hugsanlegri geðhæð. Beiðnin um hárlokkinn í bogastreng, er hún ekki hreinasta ranghugmynd? Eða líta menn ennþá á hoppið í Gunn- ari sem hetjuskap? Hafa hugmyndir okkar um hetju- skap þá ekkert breyst? En rétt einsog menn veiktust á geði á landnámsöld, þá höfðu þeir líka húmor, og þá bera margar lýsingar í Íslendingasögum þess vitni að lúta lögmálum skáldskaparins. Tildæmis boga- strengsatriðið en ekki síður þegar Þorgerður býður Agli söl að éta. Þó þessi atriði lúti lögmálum skáld- skaparins þýðir ekki að þau séu ekki raunveruleg, heldur þvert á móti. En þetta var útúrdúr því tilefni þessara skrifa var viðtal í hádegisfréttum RÚV sl. föstudag en þar var Óttar spurður út í erindi sitt. Hann tók dæmi af þunglyndi Egils og hinu þegar hann læknaði unga konu af geðlægð og með því hefði hann sameinað lækninn og sjúklinginn í sjálfum sér, einsog geðlækn- ar hljóta að kannast við í sjálfum sér, einsog hann komst svo skemmtilega að orði, en rétt er að geta þess að Óttar getur læknað fólk með því einu að vera skemmtilegur. Honum láðist hinsvegar að snúa dæm- inu á haus, þe. að geðsjúklingar hljóta að sama skapi að geta sameinað í sjálfum sér, sjúklinginn og lækn- inn. Löngum var ég læknir minn? Eftir Elísabetu Jökulsdóttur Höfundur er rithöfundur.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.