Morgunblaðið - 14.12.2003, Blaðsíða 65
FÓLK Í FRÉTTUM
MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 14. DESEMBER 2003 65
Vegna mikillar aðsóknar í fyrra, pantið borð tímanlega! Síminn er 568 0878 • www.kringlukrain.is
23. desember Verð aðeins kr.2.490
Skötuveisla og fiskihlaðborð
Þorláksmessuskatan
Sterk kæst skata
Lítið kæst skata
Kæst tindabikkja
Kæstur hákarl
Saltfiskur
Sigin ýsa
Ný soðin ýsa
Djúpsteikt ýsa
Pönnusteikt rauðspretta
Soðinn lax
Fiskibollur
Plokkfiskur
Hnoðmör og hamsatólg
Brætt smjör
Gulrætur og rófur
Soðnar kartöflur
Rúgbrauð og smjör
Nýbakað brauð
staddur hana en það var í miðri at-
höfninni sem einn vinur Jims og
samstarfsmaður lyfti allt í einu
upp brúðu úr Prúðuleikurunum og
byrjar að syngja lag. Kom á dag-
inn að einir fimmtíu manns sem
voru við athöfnina höfðu brúður
faldar í kjöltunum uns þeir tóku
undir einn af öðrum, allt í kringum
mann. Fyrr en varði voru fimmtíu
syngjandi brúður í minningarat-
höfninni sem reyndist reglulega
áhrifaríkt og viðeigandi. Þaðan
fékk ég hugmyndina.“
– Er það svona sem þú færð
hugmyndir þínar, beint upp úr líf-
inu sjálfu?
„Mjög gjarnan, en oftar skrifa
ég um eitthvað sem gæti hafa
gerst ef maður hefði haft kjark til
að láta til skarar skríða. Út á það
gekk t.d. Fjögur brúðkaup, að
grípa tækifærin sem gefast eða
guggna á þeim. Fyrsta myndin
sem ég skrifaði Tall Guy (með Jeff
Goldblum og Rowan Atkinson)
fjallaði um mann sem féll fyrir
hjúkku og náði á endanum í hana.
Ég féll einu sinni fyrir hjúkku
sjálfur en þorði aldrei að bjóða
henni út. Og eitt sinn var ég í sum-
arfríi í Portúgal og þurfti að keyra
reglulega heim til sín gullfallega
portúgalska stúlku en varð þó
aldrei ástfanginn af henni, lærði
ekki portúgölsku og bað hennar
aldrei,“ segir Curtis og hlær.
„Ég skrifa þannig um óskhyggj-
una.“
Stútfull af rómantík
– Love Actually hefur verið lýst
sem hinni einu sönnu rómantísku
gamanmynd, mynd sem hefur allt
til að bera sem slík mynd þarf að
hafa. Var markmiðið að toppa sig í
rómantíkinni, í eitt skipti fyrir öll?
„Það er margar ástæður, eig-
inlega fjórar. Fyrsta er að ég dái
rómantískar bíómyndir en það get-
ur samt vel verið að ég hætti hér
með að skrifa slíkar myndir.
Önnur ástæða er sú að ég skrifa
mjög hægt og mig langaði ekki
eyða þremur árum í að skrifa um
bara eitt ástarsamband. Því lýsti
ég yfir við sjálfan mig og aðra að
ég ætlaði að gera næstu níu mynd-
ir að einni, svona til að geta sparað
mér smá tíma, eins og ein tuttugu
og sjö ár.
Þriðja ástæðan hefur með það
að gera að farinn var að læðast að
mér sá grunur að rómantískar
gamanmyndir hefðu dregist svolít-
ið aftur úr öðrum. Þegar við vor-
um ung voru spennumyndir þannig
að heill klukkutími fór í eitthvert
blaður milli lögreglumanna eða allt
þar til eini eltingarleikurinn kom í
blálokin. En nú eru spennumyndir
eltingarleikur frá upphafi til enda,
kannski með einu stuttu blaðurat-
riði. Mig langaði til að prófa að
gera slíkt hið sama við rómantísku
myndina, skrúfa upp hraðann,
stútfylla hana af rómantík á sams-
konar hátt og Tarantino stútfyllir
Kill Bill af hasar. Það leiddi til
þessara níu ástarsagna í einni
mynd, níu upphafa, níu miðjukafla
og níu endaloka og engin lang-
dregin leiðindi þar á milli.
Fjórða og síðasta ástæðan fyrir
því að myndin er eins og hún er
tengist áhuga mínum á einmitt
svona margbrotinni atburðarás og
öðrum myndum sem segja margar
sögur í einni; myndum eins og
þeim sem Woody Allen var að gera
á miðjum ferli sínum, Crimes and
Misdemeanors og Hannah and
Her Sisters eru dæmi um þær,
myndum Robert Altmans eins og
Nashville og Short Cuts og Smoke
Waynes Wangs. Ég áttaði mig eitt
sinn á því að slíkar myndir höfða
mjög sterkt til mín.“
– Svo virkar Love Actually svo-
lítið á mann eins og Pollýönnu-
útgáfan af Magnolia.
Curtis brosir, að virðist, og
dregur andann snöggt eins og til
að gefa til kynna að blaðamaður
hafi þar hitt naglann á höfuðið.
„Það er fyndið að þú skulir segja
það því á vissan hátt sá ég mynd-
ina sem svar mitt við Magnolia,
sem mér þótti alveg mögnuð
mynd. Svo yfirfull af bölsýni. Eða
að minnsta kosti um fólk sem á í
svo miklum lífsþrengingum. Ég
hefði ekki getað skrifað þá mynd
því þannig sé ég hvorki né upplifi
lífið í kringum mig.“
Rómantíkin á enda?
– En þú segist sjá myndina sem
nokkurskonar endalok rómantíska
skeiðsins þíns?
„Hugsanlega. Því ég er hræddur
um að ef ég reyni að skrifa aðra
rómantíska mynd þá verði ég of
meðvitaður um fyrri verk mín, of
upptekinn við að bera það sem ég
skrifa saman við allt hitt, veltandi
mér uppúr hvort það sé of líkt,
betra eða verra. Það er hættulegt
fyrir handritshöfund. Ég er bara
hræddur um að ég sé búinn að
klára rómantíska kvótann að sinni
og of mikil hætta sé á að ég fari að
endurtaka mig og skrifa eftir upp-
skrift, sem mig langar ekki að
gera.“
– Má sem sagt líta á Love Actu-
ally sem þína B-hlið á Abbey Road
(Bítlanna)?
„Já, hví ekki,“ segir Curtis
óviðbúinn svona nördalegri samlík-
ingu. „Eða White Album, nei
B-hliðina á Abbey Road. Það gleð-
ur mig að þú skulir nota þessa
samlíkingu því ég er einmitt á því
að hægt sé að nota Bítlana til að
lýsa allri mannlegri hegðan.“
– Og þú trúir því að ástin sé allt
í kringum okkur?
„Já, ég geri það. Auðvitað lifum
við í mjög flóknum og grimmum
heimi. Það er alltaf verið að gera
kvikmyndir um þessar hörmungar,
myrkustu hliðar á samfélaginu en
ég trúi staðfastlega að í miklum
meirihluta séum við venjulegt góð-
hjartað fólk og elskum fjölskyldur
okkar, maka og náungann. Allt í
kringum okkur er fólk sem er ást-
fangið. Miklu fleiri en fjöldamorð-
ingjarnir eru en samt dembast yfir
okkur allar þessar myndir um
fjöldamorðingja en ekkert sérlega
margar um venjulegt fólk sem
verður ástfangið og giftir sig.“
– Hver er töfrauppskriftin að
góðri og heiðarlegri rómantískri
gamanmynd?
Curtis hlær og segir: „Þú komst
með svarið. Hún má ekki vera
fölsk. Fólk kemur alltaf auga á til-
gerð og uppskrúfaða rómantík.
Svo hafa brandararnir alltaf skipt
mig öllu máli. Þeir verða að vera
til staðar.“
Love Actually er fyrsta leik-
stjórnarverkefni Richards Curtis.
Spurður hversvegna það gerðist
núna þá sagði hann einfaldlega
tíma til kominn. Hann hefði verið
farinn að skipta sér það mikið af
leikstjórninni hvort eð var að ann-
ar leikstjóri hefði gengið frá sér.
„Sem hefði verið slæmt fyrir okk-
ur báða.“ Hann sagðist ekki vita
hvort hann ætti eftir að geta skrif-
að handrit fyrir aðra nú þegar
hann væri farinn að leikstýra sjálf-
ur. „Ef ég skrifa stríðsmynd þá
leyfi ég kannski einhverjum öðrum
að gera hana enda kann ég það
ekki sjálfur.“
Richard Curtis er 46 ára gamall, fjög-
urra barna faðir, í óvígðri sambúð.
Ástin er allt í kring: Hugh Grant leikur forsætisráðherra
Bretlands sem fellur fyrir þjónustustúlku sinni, leikinni
af Martine McCutcheon.
skarpi@mbl.is
leikstjóri og höfundur rómantísku gamanmyndarinnar Love Actually
SMS tónar og tákn