Morgunblaðið - 16.04.2005, Side 47
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 16. APRÍL 2005 47
MINNINGAR
✝ Elínborg Guð-mundsdóttir
fæddist á Kringlu á
Ásum í Húnaþingi 8.
september 1903. Hún
lést á Heilbrigðis-
stofnuninni á
Blönduósi 8. apríl
síðastliðinn. Foreldr-
ar hennar voru hjón-
in Guðmundur Sig-
urðsson frá Kringlu
og Anna Guðbjörg
Jónsdóttir frá Gröf í
Mosfellssveit. Systur
Elínborgar voru
Anna Guðrún, f.
1902, d. 1974, Teitný, f. 1904, d.
2000, og Anna Sigurlína, f. 1914,
d. 1974.
Elínborg ólst upp í föðurgarði á
Kringlu. Hinn 23. febrúar 1922
giftist hún Jóni M. Einarssyni,
kennara, f. 1895, d. 1968, en for-
eldrar hans voru hjónin Björg
Jónsdóttir og Einar
Stefánsson. Þau Jón
og Elínborg eignuð-
ust eina dóttur,
Önnu Guðbjörgu, f.
1926, d. 2002. Henn-
ar maður var Jón
Trausti Kristjánsson
frá Efri-Mýrum, f.
1928, d. 1993. Eign-
uðust þau fimm börn
og eru fjögur þeirra
á lífi nú. Einnig ólu
þau upp eina fóstur-
dóttur.
Jón og Elínborg
hófu búskap á
Blönduósi og bjuggu þar alla tíð.
Elínborg var um áratugaraðir
matráðskona, bæði hjá vega-
vinnuflokkum, á Hótel Blönduósi
og í mötuneyti sláturhúss SAH.
Útför Elínborgar verður gerð
frá Blönduóskirkju í dag og hefst
athöfnin klukkan 14.
Elsku Elínborg, alsæla er orð
sem kom upp í huga mér er þú
kvaddir þennan heim og komst til
þeirra sem þú unnir svo afar heitt
og fóru á undan þér yfir móðuna
miklu. Sumir langt á undan þér og
aðrir langt um aldur fram. Þú hefðir
jú orðið hundrað og þriggja ára nú
næstkomandi september. Ég vil
þakka þér fyrir að hafa verið til, því-
lík kjarnakona er þú varst, þú hafðir
allt að gefa, ást, umhyggju, fórnfýsi,
ósérhlífni og alltaf til taks ef einhver
af okkur í fjölskyldunni þurfti á þér
að halda. Móttökurnar þegar við
komum norður í heimsókn til þín
voru yndislegar, meira að segja var
umhyggja fyrir hundinum líka,
hafðu þökk fyrir það. Ég var að rifja
upp núna um daginn, þú varst 85 ára
gömul þegar þú varst að kenna mér
að sauma kjólföt á dansherra Jó-
hönnu Ellu, ég er hrædd um að það
séu ekki margir sem stíga í þín fót-
spor. Hafðu einnig þökk fyrir hve
yndisleg þú varst við móður mína til
svo margra ára. Elínborg hafðu
þökk fyrir allt og allt í okkar sam-
skiptum til 30 ára.
Þín tengdadóttir
Berglind Freymóðsdóttir.
Elsku besta amma (langamma).
Ég kalla þig ömmu því það er eina
sem þú tókst í mál að ég kallaði þig.
Þú varst sko amma okkar systra.
Amma mín ég samgleðst þér af öllu
hjarta því nú getur þú lokst hvílt þig
á þessu lífi og hitt börnin þín á ný
(ég bið að heilsa pabba). Einnig
verður þú aftur í örmum þíns heitt-
elskaða eiginmanns og þess hefur
þú eflaust beðið lengi.
Amma mín ég minnist þín af alúð
og mikilli hlýju, þú gafst okkur svo
margt og margar dýrmætar stundir.
Allar minningarnar frá Blönduósi
og því gamni er fór þar fram og ekki
má gleyma öllum þeim skiptum er
þú fórst í ferðagallann þinn: brúnu
buxurnar og brúna hattinn, til þess
að koma með rútunni til Reykjavík-
ur og dvelja í Blönduhlíð 8. Ég á
ennþá ferðahattinn þinn og ber
hann stolt, enda er ég hálfnafna þín.
Ég kveð þig elsku amma með
söknuð í hjarta en minnist þín í allri
þinni fegurð, þinni ástúð og þínu ör-
læti. Þú skilur svo mikið eftir og
mátt mjög stolt á himnum dvelja.
Elsku, elsku, amma mín, þú varst
alltaf svo fín, góðhjörtuð, yndisleg
og hlý, ég hlakka til að sjá þig á
ný …
þín
Jóhanna Ella.
Elsku amma mín. Nú sit ég hér og
skrifa nokkur kveðjuorð til þín. Þú
yfirgafst þennan heim 8. apríl eftir
langt líf. Margar minningar koma
upp í hugann, sérstaklega frá
bernsku minni.
Fyrstu sex ár ævi minnar bjó ég
hjá ykkur afa, ásamt foreldrum mín-
um og stóra bróður, Jóni. Alltaf átti
ég skjól hjá ykkur afa, þið vilduð allt
fyrir okkur barnabörnin gera. Ég
þakka þér fyrir alla þá ást og um-
hyggju sem þú gafst mér. Ég er
stolt af að heita sama nafni og þú.
Við fjölskyldan í Noregi kveðjum
þig með þessum ljóðlínum:
Ég þakka þau ár sem ég átti
þá auðnu að hafa þig hér.
Og það er svo margs að minnast,
svo margt sem um hug minn fer.
Þó þú sért horfinn úr heimi,
ég hitti þig ekki um hríð,
þín minning er ljós sem lifir
og lýsir um ókomna tíð.
(Þórunn Sig.)
Guð blessi þig, elsku amma mín.
Þín
Elínborg.
Elsku Ella mín, það er komið að
kveðjustund. Efst í huga mér er
þakklæti fyrir að hafa átt þig að
frænku, móðursystur sem alla tíð
umvafðir mig hlýju þinni og kær-
leika en allt frá því ég man fyrst eft-
ir mér var það hluti af tilveru minni
að fara norður á Blönduós með
mömmu á sumrin og gista hjá þér og
Jóni. Þessar ferðir eru mér ógleym-
anlegar. Þú varst óþreytandi að
finna eitthvað skemmtilegt fyrir
mig að gera enda þótti mér alltaf
jafn gaman að fara til ykkar.
Seint á haustin komst þú síðan
suður og dvaldir hjá okkur í Von-
arstrætinu. Það fylgdi þér alltaf
frískur blær, mikið talað og hlegið,
ég hlustaði á ykkur mömmu rifja
upp æskuminningar frá Kringlu þar
sem þið voruð fæddar og ólust upp.
Milli ykkar systrana, Önnu
mömmu minnar, Teitnýjar og þín
ríkti mikill kærleikur. Það var stutt
í aldri milli ykkar þriggja, en systir
ykkar Sigurlína var talsvert yngri.
Þið báruð hag hver annarrar fyrir
brjósti og náðuð að halda samband-
inu sterku þótt þið byggjuð hver á
sínum staðnum, Anna móðir mín í
Reykjavík, Teitný á Skagaströnd og
þú með fjölskyldu þinni á Blönduósi,
en samgöngur og síminn voru þá
ekki notuð í sama mæli og í dag.
Umhyggja þín við mig og fjöl-
skyldu mína kom vel í ljós þegar
móðir mín lést, þú fylgdist með okk-
ur og sýndir ómetanlega vináttu. Í
mörg ár þegar þú komst suður og
dvaldir hjá Jóni dóttursyni þínum,
komst þú alltaf og gistir nokkrar
nætur hjá okkur. Það brást ekki að
þú kæmir með jólakökur bakaðar að
þínum hætti, með bæði rúsínum og
súkkulaðibitum, góðgæti sem rann
ljúflega niður hjá strákunum mínum
Þú varst af þeirri kynslóð þar sem
lífið var ekki alltaf dans á rósum, en
með lífsgleði þinni, kímni og þraut-
seigju var eins og þér tækist alltaf
að sjá björtu hliðarnar. Kímni og
hnyttin tilsvör verður minning sem
mun lifa með okkur sem deildum
tíma með þér.
Elsku Ella mín, þú ert síðust ykk-
ar systra að kveðja þennan heim,
lífshlaupið var orðið langt og margt
á dagana drifið. Þú varst löngu
ferðbúin, og margir þeirra sem þér
voru kærastir farnir á undan, en
ELÍNBORG
GUÐMUNDSDÓTTIR
æðruleysið og róin sem einkenndu
þig síðustu ár voru aðdáunarverð.
Það er trú mín að vel hafi verið
tekið á móti þér. Ég bið algóðan Guð
að varðveita þig og leiða áfram.
Helga Benediktsdóttir.
Elínborg ömmusystir mín og
nafna hefur kvatt þetta jarðlíf á 102.
aldursári.
Þegar ég hugsa um þig, kæra
frænka, þá sé ég þig fyrir mér bros-
andi. Þú varst einstök, alltaf kát og
hress og það fylgdi þér mikill kraft-
ur. Alltaf þegar þú hittir mig spurð-
ir þú: „Hvað segir þú nafna mín?“
Það var alltaf jafn gaman þegar
þú komst í heimsókn til ömmu og
afa út á Skagastönd og gistir hjá
þeim í nokkra daga eftir jólin. Þið
amma spiluðuð löngum stundum
vist við okkur systkinin, alltaf voruð
þið hressar, slóguð í borðið og létuð
spilið ganga hratt. Þetta eru góðar
minningar sem gott er að eiga.
Ég fel í forsjá þína,
Guð faðir, sálu mína,
því nú er komin nótt.
Um ljósið lát mig dreyma
og ljúfa engla geyma
öll börnin þín, svo blundi rótt.
(M. Joch.)
Kæra nafna, ég veit að frændfólk-
ið tekur vel á móti þér og það verður
slegið á létta strengi. Guð blessi
minningu þína.
Þín nafna,
Anna Elínborg Gunnarsdóttir.
Ein mín uppáhaldsfrænka, Elín-
borg Guðmundsdóttir, er látin.
Minningarnar streyma um huga
minn. Ég man hvað ég var alltaf
spennt á milli jóla og nýárs þegar ég
vissi að von væri á Ellu frænku til
Skagastrandar í heimsókn til ömmu
og afa á Bergi. Spiluð var vist og
haft gaman af, enda var alltaf stutt í
hláturinn.
Ég minnist litla fallega hússins
hennar, það var alltaf svo gaman að
koma til hennar enda voru trakter-
ingarnar alltaf jafn ljúfar.
Mér fannst alltaf jafn gaman að fá
jólapakkann frá Ellu frænku, pakk-
arnir voru svo fallega skreyttir hjá
henni.
Ég þakka þér, elsku frænka, fyrir
allt og ég efast ekki um að þú eigir
eftir að taka nokkur spil við ætt-
ingjana okkar.
Hvíl í friði, elsku frænka.
Þín frænka
Áslaug Sif Gunnarsdóttir.
Jæja, amma, þá kom að því að þú
fékkst að kveðja þennan heim. Og
vonandi ertu komin á betri stað þar
sem þér líður vel, hjá ömmu Stellu,
Jóni langafa og afa Trausta.
Það er voðalega skrítið að hugsa
til þess að núna á ég enga ömmu
Stellu og enga Ellu ömmu á Blöndu-
ósi. En svona er lífið.
Þegar ég spóla til baka og hugsa
um allt það sem við höfum gert sam-
an þá vekur það aðeins góðar minn-
ingar. Ég man þegar þú áttir heima
í bláu blokkinni á Blönduósi og þeg-
ar við sóttum þig stundum á jepp-
anum okkar til að fara með þig í bíl-
túr eða taka þig með okkur á
Skagaströnd þá áttir þú svona lítinn
koll/pall sem þú steigst upp á til að
komast upp í bílinn, og þótti mér
það hrikalega fyndið að þú þyrftir
að nota svoleiðis en ég gat komist
sjálf upp í bílinn.
Alltaf þegar ég heimsótti þig upp
á sjúkrahús áttirðu gotterí, sýndir
mér alltaf myndir og sýndir mér
fínu fötin þín. Þú varst stolt af fjöl-
skyldunni þinni og talaðir alltaf fal-
lega um alla.
Á fermingunni minni gafstu mér
armband sem Jón Stefnir frændi
gaf þér einhvern tímann fyrir langa-
löngu og fannst mér það æðisleg til-
finning að fá að eiga eitthvað sem þú
áttir og mun ég alltaf passa það og
varðveita.
Elsku langamma, ég mun sakna
þín. Bið að heilsa ömmu og afa.
Knúsaðu þau frá mér og endilega
hvíslaðu því að þeim að mér þyki
vænt um þau og sakni þeirra mjög.
Þín langömmustelpa
Eydís Ósk Einarsdóttir.
Hjartkær systir mín, mágkona og frænka,
AUÐUR S. WÖLSTAD
sjúkraþjálfari,
síðast til heimilis
á Hrafnistu, Hafnarfirði,
andaðist fimmtudaginn 7. apríl.
Jarðarförin hefur farið fram í kyrrþey að ósk
hinnar látnu.
Fyrir hönd aðstandenda,
Arnþóra Sigurðardóttir Bjarni Bjarnason,
Kristrún Haraldsdóttir, Þorbjörn Rúnar Sigurðsson,
Auður Bjarnadóttir, Tryggvi Hafstein.
Ástkær dóttir mín,
MARÍA RÓS LEIFSDÓTTIR,
Víðihvammi 26,
Kópavogi,
lést á líknardeild Landspítalans í Kópavogi
laugardaginn 9. apríl sl.
Útför hennar fer fram frá Fossvogskirkju mánu-
daginn 18. apríl kl. 13.00.
Fyrir hönd systkina og annarra aðstandenda,
Kristbjörg Jónsdóttir.
Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar, tengda-
faðir og afi,
JÓHANN ÓLAFUR GUÐMUNDSSON,
Valhúsabraut 15
Seltjarnarnesi,
lést á heimili sínu fimmtudaginn 14. apríl.
Sigurlaug Hannesdóttir,
Anna B. Jóhannsdóttir, Auðunn Pálsson,
Guðmundur Jóhannsson, Arndís Magnúsdóttir,
Friðrik Þór Ragnarsson,
Selma Dögg Ragnarsdóttir,
Jóhann Ingi Guðmundsson,
Magnús Dagur Guðmundsson.
Elskulegur eiginmaður minn,
KRISTINN JÓNSSON,
fv. tilraunastjóri,
Birkivöllum 32,
Selfossi,
lést á hjartadeild Landspítala við Hringbraut
þriðjudaginn 12. apríl síðastliðinn.
Jarðarförin fer fram í kyrrþey að ósk hins látna.
Erna Sigurðardóttir
og fjölskylda.
Ástvinur minn, faðir okkar, tengdafaðir, afi
og langafi,
ÁRNI ÞÓR JÓNSSON,
Lindargötu 57,
lést á Landspítala Landakoti föstudaginn
15. apríl.
Þóra Kristjánsdóttir,
Björg Árnadóttir, Vernharður Gunnarsson,
Jón S. Árnason, Ingibjörg Á. Hjálmarsdóttir,
Hildur Árnadóttir, Magnús Halldórsson,
Guðfinna Emma Sveinsdóttir,
Sveinn V. Árnason, Lilja S. Jónsdóttir,
Sigrún Árnadóttir, Einar B. Haraldsson,
barnabörn og barnabarnabörn.
Steinsmiðjan MOSAIK
Hamarshöfða 4 • 110 Reykjavík • sími 587 1960 • www.mosaik.is
MIKIÐ ÚRVAL AF LEGSTEINUM
OG FYLGIHLUTUM
Sendum myndalista