Morgunblaðið - 14.12.2007, Blaðsíða 37

MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 14. DESEMBER 2007 37
✝ Guðbjörg SvalaSigurðardóttir
fæddist í Stekk við
Hafnarfjörð 17.
september 1918.
Hún lést á hjúkr-
unarheimilinu
Garðvangi í Garði 7.
desember síðastlið-
inn. Foreldrar henn-
ar voru Helga Ei-
ríksdóttir og
Sigurður Magn-
ússon bóndi. Systk-
ini Svölu voru Ólafía
Lilja, Magnús Eirík-
ur, Guðmundur Ágúst, Kristín
Ingibjörg, Sigurveig Fanney,
Andrea Guðrún Ingibjörg, Þor-
valdur Axel, Guðbjartur Eðvarð,
Guðmundur Diðrik, Elín, Guðrún
Anna, Guðjón Stefán, Jón og
Hjalti. Þau eru öll látin.
Svala giftist árið 1964 Ólafi Há-
koni Magnússyni, bónda í Nýlendu
við Hvalsnes, f. 5. júní 1919. For-
eldrar hans voru Guðrún Hansína
Steingrímsdóttir og Magnús
Bjarni Hákonarson í Nýlendu.
Fóstursonur Svölu og Hákonar er
Heiðar Guðjónsson, f. 1. október
1961. Sambýliskona
hans er Elaine Harr-
is. Dóttir Heiðars og
fyrrverandi eig-
inkonu hans, Eygló-
ar Önnu Þorkels-
dóttur, er Hugrún
Svala, f. 1982, sam-
býlismaður hennar
er Birgir Rafnsson,
f. 1969. Dóttir þeirra
er Sunna Líf, f. 2003.
Sonur Birgis er Eyj-
ólfur Rafn, f. 1994.
Sonur Heiðars frá
fyrri sambúð með
Láru Matthildi Reynisdóttur er Al-
mar Hákon, f. 1985. Synir Heiðars
og fyrrverandi eiginkonu hans,
Láru Bryndísar Björnsdóttur, eru
Sindri, f. 1991, og Andri, f. 1993.
Svala fæddist í Stekk við Hafn-
arfjörð og ólst þar upp framan af.
Hún gegndi ýmsum störfum um
ævina, var t.d. ráðskona hjá Jóni
bróður sínum í Skollagróf í mörg
ár. Lengst af bjó hún þó í Nýlendu
við Hvalsnes.
Útför Svölu fer fram frá Hvals-
neskirkju í dag og hefst athöfnin
klukkan 14.
Þegar ég kom fyrst til Nýlendu
var ég smeykur 3 ára snáði. Man
ég vel þegar ég settist í neðsta
þrepið í stiganum upp á efri hæð-
ina og þorði ekki að segja orð. En
ég var fljótur að komast að því að
ég var kominn á stað þar sem
hlýja, umhyggja og þolinmæði
voru allsráðandi.
Ég kveð þig, elsku fósturmóðir
mín, og þakka þér fyrir alla þá ást
og þolinmæði sem ég hef fengið frá
þér.
Engin móðir eða amma gæti
fengið hærri einkunn en þú.
Hvíl í friði, ég sakna þín.
Heiðar Guðjónsson.
Elsku besta amma mín.
Ég átti heiðurinn af því að hafa
langbestu manneskjuna í heimin-
um sem ömmu mína. Reyndar var
hún miklu meiri mamma mín held-
ur en amma, enda ólst ég upp
meirihluta ævinnar hjá henni og
afa á Nýlendu.
Hún var alltaf svo góð, og ég gat
alltaf leitað til hennar þegar mér
leið illa, eða þegar ég þurfti ein-
hvern til að tala við. Sama hvað
hún var að gera þá hafði hún alltaf
nægan tíma fyrir mig, þegar ég
þurfti á því að halda.
Hún eldaði bestu fiskibollur í
karrísósu, sem ég hef smakkað, og
þegar ég flutti í Bursthús, þá
kenndi hún mér að elda þær sjálf.
En ég var svo lengi að læra að
gera karrísósuna, því ég náði aldr-
ei að gera hana alveg eins á bragð-
ið eins og amma gerði. Á endanum
varð ég að sætta mig það að gera
bara næstum því jafngóða sósu og
hún.
Það er reyndar alveg sama
hvaða mat hún eldaði, hann var
alltaf bestur hjá henni.
Ég trúi því varla að hún sé farin,
því hún hefur alltaf verið til staðar
fyrir mig. Það er eins og það vanti
stóran hluta af lífinu mínu, fyrst
hún er farin.
Hún var alltaf svo góðhjörtuð og
blíð. Hún og afi tóku mig að sér,
þegar enginn annar gat það, og
verð ég henni ávallt þakklát fyrir
það. Það er henni að þakka að ég
er eins og ég er í dag, því hún
gafst aldrei upp á mér, þótt ég hafi
verið mjög erfið á unglingsárun-
um, og það eina sem ég sé eftir er
að ég náði aldrei að þakka henni
fyrir að gefast ekki upp á mér, og
mér þykir leitt hvað ég var erfið á
tímabili.
En hún var búin að vera mjög
veik í langan tíma, og hún er
ábyggilega fegin að fá loksins
hvíldina sína. Þetta var ábyggilega
búið að vera mjög erfitt fyrir hana
að vera svona veik lengi.
En hennar er samt sárt saknað
og mun hún alltaf lifa í minning-
unni.
Við elskum þig, elsku besta
amma og langamma, við munum
ávallt sakna þín.
Svala, Birgir, Sunna Líf
og Eyjólfur Rafn.
Minning um ömmu.
Þegar ég og litli bróðir minn
vorum alltaf úti í sveit þegar við
vorum yngri þá vöknuðum við allt-
af eldsnemma á morgnana til að
fylgjast með Hákoni afa
slá grasið og fara með honum að
sólþurrka saltfisk, og þegar við
komum til baka þá var hún amma
alltaf komin á fætur og eldaði
hafragraut fyrir sig og auka fyrir
mig.
Andra fannst alltaf betra að fá
sér Cheerios. Á meðan við borð-
uðum þá spilaði amma við okkur
marías, rússa og þess konar spil
og sagði sögur um Hvalsnes og
Sandgerði.
Aldrei hef ég fengið jafngóðan
hafragraut og hjá ömmu, svipaða
sögu var að segja þegar pabbi og
afi fóru út á sjó á trillunni, aldrei
mun ég gleyma þessum tímum.
Sindri og Andri Heiðarssynir.
Gengin er góð og mæt kona.
Svala var okkur börnunum sem
dvöldum í Nýlendu á sumrum í
barnæsku mikils virði. Öllum er
ljóst hvað bar hana á Suðurnesin.
Hún kom til að standa við hlið eig-
inmanns síns, Hákonar föðurbróð-
ur.
Svala var svipfalleg og yfirveguð
kona. Hún var ráðagóð og útsjón-
arsöm og kom það sér vel þegar
mikið lá við. Fiskur breiddur, tún-
in slegin, heyjað og hirt. Svo talaði
hún ætið við okkur ungviðið eins
og fullorðnar manneskjur.
Við Svala áttum margar góðar
stundir þegar rólegt var og sam-
vera okkar í Norðurherberginu er
mér ógleymanleg, þar sem hún
sýslaði ýmisleg, rullaði eða strauk
þvott, og deildi með mér æsku-
minningum sínum frá Stekki og
síðar úr Hreppunum en þar bjó
hennar ættfólk. Hún tók svo sann-
arlega þátt í öllum mínum draum-
órum og kryddaði með ýmsum
sögum, enda stálminnug og hafði
einstaklega fallegt málfar.
Nú eru þeir orðnir nokkrir ára-
tugirnir sem þau Hákon hafa deilt
saman í Nýlendu í lífi og starfi. En
margt hefur breyst og allir bú-
skaparhættir aðrir, sem hefur
óhjákvæmilega haft áhrif á líf
þeirra sem og annarra af þeirra
kynslóð. Þrátt fyrir ýmsar hindr-
anir sem að sjálfsögðu verða á
vegi okkar á lífsins göngu tókst
Svölu með skynsemi sinni og öðru
látbragði, ekki síst einstakri
kímnigáfu sem þau Hákon deildu,
að láta það ganga upp sem þau
tóku sér fyrir hendur. Kærleikur
og trú á það besta í hverjum og
einum voru ríkir þætti í framkomu
Svölu.
Ekki minnist ég þess að hún
hafi nokkurn tíma talað niður til
nokkurs manns. En skapföst var
hún þó hæglætið hafi verið hennar
aðalsmerki.
Nú er komið að leiðarlokum og
vil ég fyrir hönd okkar í fjölskyld-
unni þakka Svölu fyrir samfylgd-
ina. Megi hún hvíla í friði, enda
hvíldin kærkomin eftir langan ævi-
dag, þó sorg sé í hjörtum hinna
sem eftir lifa og sakna hennar.
Hákoni föðurbróður, Heiðari syni
þeirra,börnum hans og öðrum að-
standendum sendum við innilegar
samúðarkveðjur.
Guðný Gunnarsdóttir.
Svala Sigurðardóttir
Í dag 14. desember
hefði Ási vinur okkar
elst um eitt ár og af því
tilefni langar okkur að minnast hans
með eftirfarandi orðum.
Ósk, hann er með krabbamein,
þetta sagði hún vinkona mín hún
Linda Björk við mig í símann í lok
ágúst.
Af hverju er maður á besta aldri
tekinn frá eiginkonu og börnum. Af
hverju? Hver er tilgangurinn. Þegar
Ásgeir Einarsson
✝ Ásgeir Einars-son fæddist í
Reykjavík 14. des-
ember 1965. Hann
lést á líknardeild
Landspítalans í
Kópavogi 7. nóvem-
ber síðastliðinn og
var útför hans gerð
frá Laugarnes-
kirkju 23. nóvem-
ber.
stórt er spurt þá er lít-
ið um svör.
Það er svo ótrúlegt
að um miðjan ágúst þá
var Ási á fullu að
hjálpa okkur hjónun-
um að flytja og blés
ekki úr nös og tæpum
þremur mánuðum síð-
ar er hann fallinn frá.
Ási vinur var einstak-
ur maður. Hann gaf
svo mikið af sér, var
hjartahlýr og hafði
skemmtilegan húmor.
Bros hans var stórt og
hann hló hátt og mikið. Hann var frá-
bær hlustandi og barngóður. Það var
alltaf svo gaman að koma með
krakkana til Ása og Lindu og hlupu
þau alltaf í fangið á honum Ása sín-
um þegar inn var komið og var hann
alltaf tilbúinn í smástríðni.
Það eru svo ótal margar minning-
ar sem koma upp í hugann, minn-
ingar um frábæra manneskju sem
við hjónin erum þakklát fyrir að hafa
fengið að kynnast. Við eigum margar
góðar minningar um hann Ása okk-
ar. Okkur er þó minnisstæðust hjálp-
semi hans og greiðvikni þegar við
hjónin komum í heimsókn til þeirra
Lindu og Ása í Sönderborg fyrir 3
árum með barnaskarann okkar. Við
áttum yndislegar stundir hjá og með
þeim í fjórar vikur af sumrinu og
þegar að heimferð kom þá kom ekki
annað til greina hjá Ása en að taka
með okkur lestina til Köben, hjálpa
okkur með farangurinn og börnin og
taka svo lestina heim aftur til Sön-
derborgar sama dag. Hann vílaði það
ekki fyrir sér að eyða heilum degi í
að hjálpa okkur, svona var Ási.
Við viljum votta þeim Lindu
Björk, Kristófer, Viktoríu, Þorsteini
Rúnari, Einari, Hávarði, Fríði Hlín
og öllum hinum fjölskyldumeðlimun-
um okkar dýpstu samúð.
Megi guð styrkja okkur í sorginni.
Elsku Ási, megir þú hvíla í friði.
Ósk Laufey, Hafþór, Alex-
ander Þór, Andrea Marín,
Fannar Elí og Sara Mist.
✝
Systir okkar og frænka,
ELSA INGVARSDÓTTIR,
Balaskarði,
lést á Heilbrigðisstofnuninni á Blöndósi þriðjudaginn 11. desember.
Jarðarförin fer fram frá Höskuldsstaðakirkju mánudaginn 17. desember
kl. 14.00.
Fyrir hönd systkinabarna og annarra aðstandenda,
Björg Ingvarsdóttir,
Geirlaug Ingvarsdóttir,
Signý Gunnlaugsdóttir.
✝
Ástkær eiginkona mín, móðir okkar, tengdamóðir
og amma,
GUNNUR GUÐMUNDSDÓTTIR
(GÓGÓ)
frá Oddsflöt í Grunnavík,
Túngötu 18,
Ísafirði,
verður jarðsungin frá Ísafjarðarkirkju laugardaginn
15. desember kl. 14.00.
Ingi Einar Jóhannesson,
Jóhannes Bekk Ingason, Alda Svanhildur Gísladóttir,
Elvar Guðmundur Ingason, Dagný Selma Geirsdóttir,
Brynjar Ingason, Guðbjörg Ragnheiður Jónsdóttir
og ömmubörn.
Það var mikið áfall
að fá fréttirnar að
Birgir hefði dáið. Ég
hringdi strax í fólk á
Íslandi og spilaði
Creedence. Ég sá Bigga síðast í
sumar á Vesturgötunni, líka á opn-
unum hér og þar og hann sýndi mér
nýju vinnustofuna sína á Granda.
Eins og margir aðrir hafði ég
áhyggjur af honum en ég bjóst ekki
við þessu.
Bigga hitti ég fyrst hér í Hollandi
í apríl ’76. Hann var þá í skólaferða-
lagi með MHÍ og heimsótti okkur í
Haarlem þar sem ég deildi húsi með
Óla Lár. Ég flæktist um með hópn-
um meðan þau dvöldu í Hollandi og
kynntist fjölda íslenskra listamanna
svo sem Rúnu Þorkelsdóttur að
sjálfsögðu. Biggi bar af með kímni-
gáfu sinni. Hann talaði stanslaust
um hugmyndir sínar og verk. Eitt af
fyrstu verkunum sem ég man eftir
hann var „Náttúruspjall“ þar sem
hann lá á maganum og blés undir
moldarbarð. Í öðru verki var hann
með spælt egg framan í sér, ég man
ekki titilinn á því. Um sumarið þetta
ár kom ég í fyrsta skipti til Íslands.
Ég fór þá strax og heimsótti Bigga
og Siggu. Það vakti undrun mína
hve íslensk myndlist var ljóðræn og
orkumögnuð. Mér fannst Biggi vera
ein sjóðandi hugmynd. Ári seinna
bjó ég heilan vetur á Íslandi. Ég var
í sveitinni en heimsótti Bigga þegar
ég kom í bæinn. Við eyddum mörg-
um kvöldum saman, oft með Óla
Lár, Níelsi Hafstein og Þór Vigfús-
syni. Þetta var minn fyrsti vinahóp-
ur á Íslandi. Síðar kom Biggi til
náms í Hollandi. Eitt kvöldið hreif
hann mömmu mína með því að fara
Birgir Andrésson
✝ Birgir Andr-ésson myndlist-
armaður fæddist í
Vestmannaeyjum 6.
febrúar 1955. Hann
lést í Reykjavík 25.
október síðastliðinn
og var jarðsunginn
frá Hallgrímskirkju
6. nóvember.
með ljóð eftir Maya-
kovsky á rússnesku.
„Mikið er þetta frá-
bær maður“ sagði
mamma, „Hann kann
ljóð á rússnesku“.
Biggi talaði fjölda
tungumála, mér þótti
gaman að heyra hann
tala færeysku. Á þess-
um árum rak ég ásamt
fleirum Gallerí Lóa í
Amsterdam og Biggi
sýndi þar. Við vorum
saman á karnival í
Maastricht og svo var
oft farið að dansa á Kwien diskótek-
inu á landamærum Hollands og
Belgíu. Þá vildi hann alltaf heyra
Meat-Loaf. En þegar hann heyrði
Creedence kipptist hann við, hann
og tónlistin urðu eitt. Á næturrölt-
inu þurftum við líka að borða sjov-
arma, eða kjúkling með miklu af
frönskum. Ég varð alltaf að panta
stóran skammt eins og hann, svo
hann gæti klárað afganginn af mín-
um. Við þekktum Amsterdam, Ma-
astricht og Reykjavík af börum og
galleríum, en ekki síður af snakk-
börum og pylsuvögnum. Þegar við
bjuggum í París kom hann í heim-
sókn til okkar. Það er til flott mynd
af honum að labba með krökkunum.
Þessi risi með litlum börnum, kubb-
unum eins og hann kallaði Hreggvið
og Kötlu. Hann elskaði krakka, var
alltaf að tala um Arnald sinn og líka
Ásdísi og Svövu hans Óla Lár. Þekk-
ing Bigga á Íslandi speglaðist í list
hans; þjóðin, arkitektúr, náttúra og
öll sagan. Við Lilja Björk og krakk-
arnir hlustuðum á netinu á Víðsjá
þar sem Bigga var minnst og vorum
hrærð þegar við heyrðum hann tala
og syngja. Á sumrin þegar ég kom
til Íslands hitti ég Bigga alltaf fyrst-
an manna, enda vorum við nágrann-
ar. Það verður allt öðruvísi að koma
næst og geta ekki komið við á Vest-
urgötunni. Vertu blessaður, Biggi,
við munum sakna þín.
Kees Visser, Lilja Björk
Egilsdóttir, Hrafnkatla,
Hreggviður.
Morgunblaðið birtir minningargreinar alla útgáfudagana.
Lengd | Minningargreinar séu ekki lengri en 3.000 slög (stafir með bilum -
mælt í Tools/Word Count). Ekki er unnt að senda lengri grein. Hægt er að
senda örstutta kveðju, HINSTU KVEÐJU, 5-15 línur, og votta þeim sem
kvaddur er virðingu sína án þess að það sé gert með langri grein.
Formáli | Minningargreinum fylgir formáli, sem nánustu aðstandendur
senda inn. Þar koma fram upplýsingar um hvar og hvenær sá, sem fjallað er
um, fæddist, hvar og hvenær hann lést, um foreldra hans, systkini, maka og
börn og loks hvaðan útförin fer fram og klukkan hvað athöfnin hefst.
Minningargreinar