Morgunblaðið - 14.12.2007, Blaðsíða 39

skildar fyrir öll prakkarastrikin.
Íkveikjur, framleiðsla sprengibún-
aðar, þjófnaður á grænmeti úr görð-
um nágranna; allt tilheyrði þetta
daglegum rekstri okkar ormanna.
Geir valdi sér sömu iðn og feður
okkar og starfaði sem slíkur í ára-
raðir. Mér fannst merkilegt ungum
að heyra af ævintýrahöfnum sem á
vegi Geirs urðu á siglingum hans um
heiminn og líklega hefur mitt eigið
sjómannsblóð látið á sér kræla við
frásagnir hans. Mesta gæfa Geirs
var þó að kynnast Helgu og með
henni byggði hann sér fallegt heimili
og blómlega fjölskyldu.
Nú er honum komið í opna skjöldu
og blaðinu bregður illvígur sjúkdóm-
ur og óviðráðanlegur. Hér hefur ver-
ið lagður að velli, langt fyrir aldur
fram, Hagmelingur af bestu gerð.
Fjölskyldu Geirs sendi ég hug-
heilar samúðarkveðjur.
Stefán Bjarnason.
Það var oft mikill atgangur á
Hagamel 30 og 32 upp úr 1957.
Hagamelur 30 og 32 voru byggðir af
fjórum félögum, vélstjórum hjá Eim-
skip. Í þessum átta íbúðum voru
tuttugu og tveir krakkar, hlaupandi
inn og út allan daginn, vor, sumar,
vetur og haust. Leikirnir breyttust
eftir veðurfari. París, fallin spýtan,
bílaleikur, bófahasar og skylmingar
á vorin og sumrin. Vasaljósaleikur
þegar hausta tók, snjókast, snjókall-
ar og snjóhús á veturna. Rauða svip-
an og svarti hanskinn, leynifélög sem
skutu upp kollinum eftir því hvaða
mynd var sýnd í Gamla bíói þann
sunnudaginn. Roy Rogers var samt
klassískur og leikaramyndir með
honum alltaf gjaldgengar.
Stundum skall þó á ófriður milli
gatna og menn gengu saman í hóp-
um og ávallt vopnaðir sverðum, svip-
um, skjöldum og helst spjótum sem
menn tímdu þó ekki að henda í and-
stæðinginn að ótta við að fá ekki
spjótið aftur.
Svona var lífið á Melunum í þá
daga. Margbreytilegt, skemmtilegt
og fullt af ævintýrum. Ég man ekki
lífið án systkinanna Geirs, Þorvaldar
og Lúllu á fyrstu hæð á Hagamel 30.
Foreldrar þeirra Eybjörg Sigurðar-
dóttir og Geir Jóhann Geirsson, sem
er látinn, voru ótrúlega þolinmóð yf-
ir gauraganginum í okkur og aldrei
man ég eftir að Eybí hafi byrst sig
við okkur. Fjölskyldan á fyrstu hæð
er svo samtvinnuð tilveru minni að
ég á ekki minningar án þeirra. Geir
Helgi Geirsson var þremur árum
eldri en ég og við urðum strax vinir
og leikfélagar. Eins og drengir í þá
daga vorum við uppátækjasamir og
Vesturbærinn ásamt höfninni var
leikvangur okkar. Ég man að við
sóttum mikið í höfnina og slippinn en
afi og amma Geirs áttu heima við
Brunnstíg, neðan við Mýrargötuna.
Slippurinn og höfnin voru ævintýra-
heimur út af fyrir sig. Það var hægt
að kaupa færi í Ellingsen og veiða
kola og marhnút úti á bryggju.
Skemmtilegast var að stelast í slipp-
bátana, sem voru þungir eikarbátar,
og róa út á ytri bryggju. Yfirleitt
endaði það með að löggan kallaði
okkur í land og sagði okkur að þetta
væri bannað. Annað var nú ekki gert
í málinu og maður hafði það á tilfinn-
ingunni að löggan hefði gert þetta
sjálf þegar hún var ung.
Geir var einnig lagtækur í hönd-
unum sem kom sér vel þegar kassa-
bílar voru smíðaðir og seinna þegar
hann gerði upp Willys-jeppann í
skúrnum á Hagamel. Geir ákvað
snemma að fara til sjós og fór eftir
Hagaskóla í Vélskólann og þaðan til
Þingeyrar í frægustu vélsmiðju
landsins, Vélsmiðju Þingeyrar. Geir
réð sig síðan til Eimskips sem vél-
stjóri hvar hann vann síðan.
Öll þau ár sem við Geir ólumst upp
saman man ég ekki að kastast hafi í
kekki á milli okkar enda Geir með af-
brigðum skapgóður og bónljúfur. Þó
svo að leiðir okkar hafi skilið bæði
sökum aldursmunar og þegar hann
fór í Vélskólann var alltaf eins og við
hefðum hist í gær og einlægur vin-
skapur okkar var óskertur.
Geir var minn fyrsti vinur og ég er
stoltur yfir því að geta sagt það. Ég
votta fjölskyldu Geirs mínar dýpstu
samúð, skarð er fyrir skildi.
Júlíus Bjarnason.
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 14. DESEMBER 2007 39
✝ RagnhildurStefánsdóttir
fæddist á Brunngili
í Bitru hinn 18.
apríl 1931. Hún lést
á Heilbrigðisstofn-
uninni á Hvamms-
tanga að morgni 6.
desember síðastlið-
ins, eftir stutta
legu þar. Foreldrar
hennar voru hjónin
Guðný Gísladóttir,
f. 8. maí 1906, d. 4.
apríl 1993 og Stef-
án Davíðsson, f. 6.
júní 1902, d. 29. mars 1997.
Ragnhildur var elst af 11 systk-
inum, næstur var Jón, f. 1932, d.
2001. Eftirlifandi systkini Ragn-
hildar eru Davíð, f. 1933, Gunnar
Hermann, f. 1934, Elsa, f. 1936,
Jensína, f. 1937, Arndís Jenný, f.
1938, Bryndís, f. 1940, Haukur, f.
1941, Gísli Björgvin, f. 1942 og
Fanney Svana, f. 1949. Ragnhild-
ur ólst upp á Brunngili til 9 ára
aldurs, fluttist fjölskyldan þá að
Börn þeirra eru Davíð, Ragnar
og Guðný Elísabet. Dóttir Stefáns
er Guðrún Arna, sambýlismaður
Bjarni R. Guðmundsson. Sonur
Önnu er Magnús Einarsson. Börn
hans eru Sóley Sara og Hlynur
Freyr. 3) Sigríður sjúkraliði, f.
1.júní 1960. Börn hennar eru Sig-
rún Birna Gunnarsdóttir og
Sverrir Jónsson. Sigrún er gift
Benedikt Guðna Benediktssyni.
Börn þeirra eru Rakel Jana, Arn-
heiður Diljá og Ástvaldur Máni.
4) Halldór Líndal bóndi, f.
12.mars 1968, sambýliskona Kat-
arina Fatima Borg. Börn þeirra
eru Freyja Ebba og Tryggvi Nils.
Árið 1955 hófu Ragnhildur og
Jósafat búskap á Vatnshóli í
Kirkjuhvammshreppi. Eftir um
40 ár við búskap tók Halldór son-
ur þeirra við búinu og fluttu þau
þá til Hvammstanga. Ragnhildur
starfaði í nokkur ár í eldhúsi
Sjúkrahússins á Hvammstanga.
Ragnhildur verður jarðsungin
frá Hvammstangakirkju í dag og
hefst athöfnin klukkan 14.
Geithóli og síðar að
Reykjum í Hrúta-
firði. Þegar Ragn-
hildur var 16 ára
fluttu þau að Haugi í
Miðfirði. Veturinn
1950–1951 stundaði
hún nám í Kvenna-
skólanum á Blöndu-
ósi.
Ragnhildur giftist
hinn 19. febrúar
1956 Jósafat
Tryggva Jósafats-
syni, f. 28. nóvember
1930. Foreldrar
hans voru Guðrún Ebenesers-
dóttir og Jósafat Hansson. Ragn-
hildur og Jósafat eiga fjögur
börn, þau eru: 1) Guðrún sölu-
maður, f. 20. júlí 1956, gift Magn-
úsi Benediktssyni. Börn þeirra
eru a) Benedikt Steinar, kvæntur
Hrafnhildi Körlu Jónsdóttur, son-
ur þeirra er Magnús Indriði og b)
Helga Dóra. 2) Stefán Gunnar
húsasmíðameistari, f. 2. febrúar
1959, kvæntur Önnu I. Hjaltalín.
Lífsgöngu hjartkærrar móður
minnar er nú lokið, eftir hetjulega
baráttu við erfiðan sjúkdóm. Það var
okkur mikið áfall þegar hún veiktist
fyrir rúmum tveimur árum, hún sem
alla tíð hafði verið svo hraust. Hún
hélt sinni skýru hugsun til síðasta
dags. Pabbi stóð eins og klettur við
hlið hennar í veikindunum. Samband
þeirra einkenndist alla tíð af virð-
ingu og kærleik.
Hugurinn leitar til baka þegar ég
var að alast upp í sveitinni og hvað
mamma var ósérhlífin og vinnusöm,
það var aðdáunarvert. Hafi hún þökk
fyrir alla þolinmæðina við mig sem
barn, alla ástúðina og umhyggjuna
fyrir mér og mínum. Ég kveð hana
með ljóðinu sem við völdum til að
kveðja móður hennar með.
Vertu sæl, mér svífur yfir,
sífellt blessuð minning þín.
Vertu sæl, ég veit þú lifir,
veit þú hugsar enn til mín.
(Ólína Andrésdóttir)
Hvíli hún í Guðs friði.
Guðrún.
Elsku mamma og amma.
Kveðjum þig með þessu fallega
ljóði sem á svo vel við þig.
Hér að hinstu leiðarlokum
ljúf og fögur minning skín,
elskulega mamma góða,
um hin mörgu gæði þín.
Allt frá fyrstu æskudögum
áttum skjól í faðmi þér.
Hjörtun ungu ástúð vafðir,
okkur gjöf sú dýrmæt er.
Hvar sem okkar leiðir liggja
lýsa göfug áhrif þín
eins og geisli á okkar brautum,
mamma góð, þótt hverfir sýn.
Athvarf hlýtt við áttum hjá þér,
ástrík skildir bros og tár.
Í samleik björt sem sólskinsdagur
samfylgd þín um horfin ár.
Fyrir allt sem okkur varstu
ástarþakkir færum þér.
Gæði og tryggð er gafstu í verki
góðri konu vitni ber.
Aðalsmerkið: elska og fórna
yfir þínum sporum skín.
Hlý og björt í hugum okkar
hjartkær lifir minning þín.
(Ingibjörg Sigurðardóttir.)
Minning um þig verður alltaf ljós í
lífi okkar.
Hvíldu í friði, elsku mamma og
amma.
Þín dóttir og dóttursonur
Sigríður og Sverrir.
Far þú í friði,
friður Guðs þig blessi,
hafðu þökk fyrir allt og allt.
Gekkst þú með Guði,
Guð þér nú fylgi,
hans dýrðarhnoss þú hljóta skalt.
(Vald. Briem.)
Í dag verður til moldar borin
tengdamóðir mín, hún Ragnhildur
Stefánsdóttir, fyrrum húsfrú og
bóndakona á Vatnshóli í V-Húna-
vatnssýslu.
Ragnhildur var mjög hjálpsöm
tengdamamma og var hún boðin og
búin að hjálpa til ef eitthvað stóð til.
Það þurfti ekki að biðja hana. Hún
var mætt á staðinn.
Ragnhildur átti við veikindi að
stríða undarfarin ár. Tók hún þeim
af æðruleysi.
Þegar þau hjónin hættu búskap
fluttu þau til Hvammstanga þar sem
hún fór að vinna á sjúkrahúsinu, í
eldhúsinu, þar til hún lét af störfum
sökum aldurs.
Tengdaföður, börnum og öðrum
ættingjum sendi ég innilegar sam-
úðaróskir.
Hafðu þökk fyrir allt.
Þín tengdadóttir,
Anna Hjaltalín.
Amma var góð kona. Alltaf þegar
ég og fjölskyldan fórum til hennar
gaf hún okkur kökur og mjólk.
Hún var góð og prjónaði oft sokka
og vettlinga á okkur og það var gam-
an hjá okkur. Alltaf þegar ég var hjá
henni þá lánaði hún okkur litabækur
og liti og svo stundum gaf hún mér
litabókina sem ég litaði í.
Okkur fannst hún besta amma í
heimi og hún var alltaf góð við okkur.
Hún var sveitakona og bjó á bæ sem
hét Vatnshóll. Hún kom oft í heim-
sókn til okkar og gaf okkur gjafir en
hún var mjög veik. Hún átti heima í
sömu götu og spítalinn sem hún dó á.
Þinn sonarsonur,
Ragnar.
Amma var einstök kona, hún var
mér ákaflega kær. Mannkostir
ömmu voru miklir, hún var jákvæð,
jafnlynd, gamansöm, hörkudugleg
og vel gefin. Hún hugsaði fyrir öllu.
Amma var sérlega vinnusöm og hún
gerði allt svo vel. Það var alltaf svo
snyrtilegt og fínt hjá henni og afa,
bæði inni og úti. Amma var fyrir-
myndar bóndakona, hún og afi
bjuggu áður með kindur, kýr, hænur
og hesta. Hún sinnti bústörfunum af
áhuga og ánægju. Amma var lagin í
höndunum, það voru ófáar flíkurnar
sem hún saumaði og prjónaði. Hún
hugsaði vel um fólkið sitt og hafði
gaman af litlu börnunum.
Hjónaband ömmu og afa var fal-
legt, þau sýndu hvort öðru mikla
hlýju og virðingu. Ég var mjög hepp-
in að geta dvalið mikið hjá þeim í
sveitinni þegar ég var lítil stelpa.
Amma kenndi mér að sauma og
prjóna. Ég á yndislegar minningar
um ömmu. Eftir rúm fjörutíu ár í
sveitinni bjuggu amma og afi í nota-
legu húsi á Hvammstanga, það hefur
alltaf verið gott að koma til þeirra.
Fyrir rúmum tveimur árum veiktist
amma, hún sýndi mikið æðruleysi og
mikinn dugnað í veikindum sínum,
með því gaf hún okkur hinum von.
Elsku afi hefur staðið eins og klettur
við bakið á ömmu í gegnum þetta.
Amma hafði alltaf gaman af undir-
búningnum fyrir jólin. Áður en hún
lést 6. desember síðastliðinn var hún
búin að huga að ýmsu fyrir komandi
jól. Svona var amma. Nú hefur hún
fengið hvíldina. Diljá litla segir að nú
sé amma orðin engill hjá Guði. Jana
saknar langömmu og minnist alls
föndursins sem hún klippti út handa
henni.
Ég er ákaflega þakklát fyrir
stundina sem ég átti með ömmu dag-
inn áður en hún lést, þá kvaddi hún
mig svo vel og litla drenginn minn.
Minningin um einstaka ömmu lif-
ir, hún mun alltaf eiga stað í hjarta
mínu.
Hvíl í friði.
Elsku afi, missir þinn er mikill.
Guð gefi þér styrk til að takast á við
þessa erfiðu þraut lífsins.
Sigrún Birna.
Ég sendi þér kæra kveðju,
nú komin er lífsins nótt.
Þig umvefji blessun og bænir,
ég bið að þú sofir rótt.
Þó svíði sorg mitt hjarta
þá sælt er að vita af því
þú laus ert úr veikinda viðjum,
þín veröld er björt á ný.
Ég þakka þau ár sem ég átti
þá auðnu að hafa þig hér.
Og það er svo margs að minnast,
svo margt sem um hug minn fer.
Þó þú sért horfinn úr heimi,
ég hitti þig ekki um hríð.
Þín minning er ljós sem lifir
og lýsir um ókomna tíð.
(Þórunn Sigurðardóttir.)
Blessuð er sál yðar amma mín
kæra. Yðar verður ávallt saknað því
fáar geta leyst þig af. Ég vona að þú
fáir fréttir af ætt þinni þar sem þú
ert.
Ég vona að þú sért stolt af öllum
börnum og barnabörnum þínum.
Farðu vel með þig og ég vona að
við sjáumst einhvern daginn.
Þinn sonarsonur,
Davíð Stefánsson.
Elsku amma.
Ég man svo vel eftir fyrstu skipt-
unum sem ég kom í sveitina til þín,
þá um 6 ára aldur.
Sveitastörfin skiptu þig svo miklu
máli og áttu svo vel við þig. Mér er
sérstaklega minnisstætt hvernig þér
tókst að muna nöfnin á öllum kind-
unum, sem voru margar þá, ein-
göngu með því að horfa á þær. Þú
kenndir mér að umgangast og bera
virðingu fyrir dýrunum, en með því
gafstu hlut úr þér. Þrátt fyrir að ég
væri ekki blóðskyldur þér, þá tókstu
mér alltaf með opnum örmum eins
og þú ættir mig, aldrei fann ég fyrir
öðru.
Ég er svo glaður að hafa fengið að
hitta þig á síðasta ári, þrátt fyrir að
þú ættir við þetta að etja. Þó svo að
sú stund hafi verið stutt, þá fann ég
fyrir svo mikilli hlýju frá þér og fann
að þér þætti þessi heimsókn mín,
jafnmikilvæg og mér. Þrátt fyrir allt
sem gengið hafði á í mínu lífi, þá
varstu svo bjartsýn á framtíðina.
Ég minnist þín með söknuði fyrir
allt sem þú stóðst fyrir, amma.
Magnús.
Það hefur alltaf verið sagt að það
sé öllum börnum hollt að fara í sveit.
Þetta á að minnsta kosti við um okk-
ur systkinin, við undum okkur vel í
sveitinni hjá afa og ömmu, þetta var
ómetanlegur tími og gott veganesti.
Frá Vatnshól eigum við minningar
sem munu fylgja okkur alla tíð.
Síðustu ár höfum við, ásamt lang-
ömmubarninu Magnúsi Indriða,
fengið hlýjar móttökur í húsinu við
Spítalastíg á Hvammstanga.
Okkur er það enn í fersku minni
þegar þú hélst á Magnúsi Indriða í
fyrsta skipti á spítalanum, aðeins
nokkurra daga gömlum og agnar-
smáum.
Takk fyrir allar góðu stundirnar
sem við áttum saman, elsku amma,
þú skilur eftir þig skarð sem ekki
verður fyllt.
Margs er að minnast,
margt er hér að þakka.
Guði sé lof fyrir liðna tíð.
Margs er að minnast,
margs er að sakna.
Guð þerri tregatárin stríð.
(V. Briem)
Helga Dóra, Benedikt,
Karla og Magnús Indriði.
Ragnhildur Stefánsdóttir
✝
Elskuleg frænka okkar,
RAGNHEIÐUR HERMANNSDÓTTIR,
fv. deildarstjóri í
Landsbanka Íslands,
verður jarðsungin frá Hallgrímkirkju í Reykjavík
mánudaginn 17. desember næstkomandi kl. 13,30.
Systkinabörn.
✝
Ástkær móðir okkar og tengdamóðir,
STEFANÍA STEFÁNSDÓTTIR,
áður til heimilis að
Nýbýlavegi 86,
Kópavogi,
er lést á Hjúkrunarheimilinu Sunnuhlíð að morgni
laugardagsins 8. desember, verður jarðsungin frá
Digraneskirkju mánudaginn 17. desember kl.13.00.
Dóra Skúladóttir, Þorvarður Brynjólfsson,
Bergþóra Skúladóttir, Sigurður Guðmundsson,
Magnús Skúlason, Ingunn Jónsdóttir,
Jóhanna Skúladóttir, Sigurður Pálsson,
Sigríður Þyri Skúladóttir, Úlfar Hróarsson,
Árný Skúladóttir.