Náttúrufræðingurinn

Árgangur

Náttúrufræðingurinn - 01.03.1973, Blaðsíða 3

Náttúrufræðingurinn - 01.03.1973, Blaðsíða 3
NÁTTÚRUFRÆÐINGURINN 147 fyrsta vetur Guðmundar við háskólann. Mun Jóhannes þar hafa ráðið heilt, enda illa brenndur af forneskjulegri náms- og próftilhögun við Hafnarháskóla. Veturinn 1933—34 gerði Guðmundur hlé á námi sínu og kenndi við Kvennaskólann þann vetur. Mun það hafa verið að brjótast í honum, hvort hann ætti að hætta námi og gera kennslu að aðalstarfi. Hann átti þá, sem margir stúdentar á þeim árum, við fjárskort að stríða. En sem betur fór hélt hann utan haustið 1934 og þá til Napoli. Hann hafði hug á því að leggja fyrir sig eldfjallafræði og bjóst við, að til slíks náms væri háskóli við rætur eins frægasta eldfjalls heims, Vesúvíusar, vel fallinn. En það var öðru nær. Öll námstilhögun þar var enn forneskjulegri og aðbúð lélegri en í Kaupmannahöfn. Ofan á vonbrigðin bættist, að hann veiktist þar syðra, og háði sá sjúkleiki honum um nokkurt skeið. Sneri hann því um haustið til Hafnar. Upp úr áramótum hóf hann á nýjan leik nám við Hafnarháskóla. Á árunum 1934—1936 voru nokkrir íslenzkir jarðfræðinemar, þar á meðal Guðmundur Kjartansson, og erlendir jarðfræðingar styrktir af Lauge Koch til jarðfræðiathugana hér á landi. Ferðaðist hann nokkuð um landið með tveim þessara erlendu jarðfræðinga. Ann- ar þeirra var svissneski jarðfræðingurinn R. A. Sonder, sem einkum fékkst við athuganir á brotalínum og misgengjum svo og á móbergs- fjöllum. Hann aðhylltist svonefnda misgengiskenningu um upp- runa móbergsfjalla. Að vísu var kenning hans að því leyti frábrugðin eldri kenningum, að hann taldi fjöllin hafa þrýstst upp, en jarð- lögin umhverfis hafa staðið kyrr, í stað þess, að áður hafði verið talið, að fjöllin hefðu staðið óhögguð en umhverfið sigið. Á þessum árum kynntist Guðmundur vel gerð móbergsfjalla, og komu þessar sam- eiginlegu rannsóknir þeirra honum að góðu gagni, er hann tók að rannsaka gerð móbergsfjalla upp úr 1941. Hinn erlendi jarðfræðing- urinn var Norðmaðurinn T. W. Barth, sem athugaði einkum jarð- hita og bergfræði, og öðlaðist Guðmundur þar góða þekkingu á hvoru tveggja. Barth samdi margar ritgerðir um rannsóknir sínar hérlendis. Hann varð síðar heimsf'rægur bergfræðingur. Á þessum árum tók Guðmundur að fást við rannsóknir á jökul- minjum og sjávarseti frá ísaldarlokum á Suðurlandsundirlendi, og stundaði hann þær í sumarleyfum sínum allt fram að stríði. Varð þetta sjálfvalið prófverkefni hans til magistersprófs. Ritgerð hans um þetta efni birtist í tímariti danska jarðfræðifélagsins fyrir árið

x

Náttúrufræðingurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Náttúrufræðingurinn
https://timarit.is/publication/337

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.