Náttúrufræðingurinn

Árgangur

Náttúrufræðingurinn - 01.03.1973, Blaðsíða 9

Náttúrufræðingurinn - 01.03.1973, Blaðsíða 9
NÁTTÚRUFRÆ.Ð1NGUR1NN 153 Við rannsóknir sínar að gerð jarðfræðikortanna fór ekki hjá því, að Guðmundur rækist á margs konar jarðfræðileg fyrirbrigði, sem ekki hafði verið lýst áður. Því miður entist honum ekki aldur til að vinna nema að litlu leyti úr þessum athugunum. Á árunum 1947—61 athugaði Guðmundur jarðfræðilegar aðstæður á ýmsum hugsanlegum virkjunarstöðum sunnanlands fyrir Raforku- málaskrifstofuna, og skrifaði um þær ítarlegar skýrslur. Margar nið- urstöður þessara rannsókna birti hann einnig í ýmsum ritgerðum, og einnig komu þær honum að góðum notum, er hann gerði jarð- fræðikortin af Miðsuðurlandi og Mið-íslandi. Guðmundur gegndi ýmsum öðrum störfum auk þeirra, sem þegar hefur verið getið. Hann kenndi jarðfræði við verkfræðideild Há- skóla íslands 1943—59, er hann var látinn hætta störfum af lítt skilj- anlegum ástæðum. Eftir 1956 var hann öðru hverju stundakennari við Kennaraskólann og Menntaskólann í Reykjavík. Hann átti sæti í landsprófsnefnd miðskóla frá 1946 til dauðadags. Hann var próf- dómari í náttúrufræði við Menntaskólann í Reykjavík frá 1944. Guðmundur starfaði í ýmsum félögum, og er eitt það félag, sem á honum mest að þakka, en það er Hið íslenzka náttúrufræðifélag. Hann sat í stjórn þess 1948—64, þar af formaður 1959—64. Hann var ritstjóri Náttúrufræðingsins árin 1947 og 1948. í formannstíð hans f jölgaði mjög í félaginu. Má það m. a. þakka, að hann kom á hinum vinsælu þriggja daga fræðsluferðum, og var hann fyrstu árin aðal- Ieiðsögumaður í ferðunum. Hann mun vart hafa átt sér sinn Iíka á þessu sviði. Hann var einn vinsælasti fyrirlesari, sem fram kom á fræðslusamkomum félagsins. Sitt síðasta erindi á opinberum vett- vangi hélt hann á samkomu félagsins 26. okt. 1971. Honum mæltist vel að vanda, þótt hann væri fársjúkur. Hann kynnti einnig almenn- ingi betur starfsemi félagsins, en áður hafði verið gert. Hann var kjörinn félagi í Vísindafélagi íslendinga árið 1946. Guðmundur Kjartansson var sérstaklega vel ritfær og svo vel máli farinn, að unun var að hlýða á fyrirlestra hans á fundum eða í út- varpi. Hann átti létt með að gera jafnvel hin flóknustu atriði í fræð- um sínum auðskiljanleg jafnt leikum sem lærðum. Guðmundur taldi sig ávallt seinvirkan, og má vel vera að svo hafi verið. En þá ber að hafa í huga, að hann var allra manna vandvirkastur og kast- aði aldrei höndunum til neins, enda er hvergi að finna hnökra í rit- um hans, hvorki í máli né framsetningu. Slík vandvirkni krefst auð-

x

Náttúrufræðingurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Náttúrufræðingurinn
https://timarit.is/publication/337

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.