Kirkjuritið


Kirkjuritið - 01.04.1935, Blaðsíða 20

Kirkjuritið - 01.04.1935, Blaðsíða 20
140 Árni SigurÖsson: Kirkjuritið. hana eins og lífið i brjósti mér. Og svo slcyldi ég verða valdur að dauða hennar! Hún var á lifi, er Jones kom heim, en virtist mjög þrotin. Samt tók hann þá ákvörðun að ganga þá braut áfram, sem röddin lagði fyrir hann. En þá launaði Guð honum staðfestu sína með því að gefa móður hans heilsuna aftur, og opna jafnframt augu hennar fyrir því, að sonurinn hennar væri á réttri leið. Yeitti hún ho'num blessun sína, lifði síðan nokkur ár, og andaðist glöð og þakklát fyrir alt, og ekki sizt fyrir það, að Guð hafði gefið henni son, sem hlýddi guðsröddinni í end- urleystri sál sinni. Stanley Jónes fór þó aldrei til Afriku. Indland varð starfssvið hans. Að loknu námi sínu árið 1907 fór hann til Lucknow í Norður-Indlandi. Þar hafði trúboð Meþód- istakirkjunnar verið stofnað árið 1857. Var hann þar fyrsl prestur hjá enskumælandi söfnuði, en annaðist jafnframt um útgáfu kristilegra rita, og hafði yfirum- sjón með kristniboðinu í héraðinu kring um borgina. Hafði það verið svo lengi, og var þá enn, að kristniboðið náði aðeins til lágstéttanna svo nefndu, þeirra, sem sam- kvæmt hinu harða stéttaskiftingarlögmáli Indverja voru minst metnir, og í raun og veru fyrirlitnir, líkt og Nýja- testamentið segir oss um tollheimtumenn og syndara á dögum Krists. En Stanley Jones sá það brátt, að ef kristna trúin gæti ekki náð tökum meðal hærri stélt- anna, en úr þeim hópi eru allir mentamenn, embættis- menn og valdamenn þar í landi, þá væri það vonlaust verk að boða Indverjum kristni. Og nú fór likt og hjá Páli forðum, er Makedoníumaðurinn vitraðist honum og sagði: „Kom yfir til Makedóníu og hjálpa oss“. Dag nokkurn kom til dr. Jones indverskur embættismaður af háum stigum, og sagði: „Hve lengi er trúboð yðar bú- ið að starfa hér í borginni?“ „Fimtíu ár!“ „Hversvegna starfið þér eingöngu meðal lágstéttanna? Hví hafið þér ekki komið til okkar?“ Stanley Jones svaraði þá, að
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.