Tíbrá - 01.01.1892, Síða 63

Tíbrá - 01.01.1892, Síða 63
59 »Já,« sagði hann. »Eg er sami drengurinn, sem þér þá mættuð.« »0g orðinn svona efnaður?« Þá er eg sagði þetta, þurrkaði gamla konan af sér nokkur tár, skaut frá sér rokknum og gekk út. »Já, svona er eg orðinn efnaður, af því að eg bar mína eigin byrði, og lagði hana aldrei upp á annarra bak.« »Jú, og mína líka,« sagði móðir hans og þerrði tárin úr augum sínum, svo sem hin kon- an. En hversu ólík voru tár þeirra! »Jú, og annarra líka,« bætti hún við. »Hann hjálpar öllum, sem hann getur.« »0g allir eru líka góðirvið mig,« sagðihann smábrosandi. »0g þér,« sagði eg, »sem ekki vilduð þiggja neina hjálp, með hvaða töfraafli eruð þérkom- inn að þessu takmarki?« »Með því að bera mína eigin byrði, og jafn- framt að veita öðrum alla þá hluttekning og mannúð, sem eg hefi getað látið í té.« »0g bera þó yðar byrði?« sagði eg. »Já, byrði vora getur enginn borið nema vór sjálíir.« »Én hver erþessi gamla kona, semgekkút?* spurði eg. »Hún er niðursetningur hjá okkur.«

x

Tíbrá

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tíbrá
https://timarit.is/publication/515

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.